انتخاب صفحه

فهرست مطالب

 فصل اول : مقدمه

سازمان بهداشت جهانی اسهال را به صورت دفع مدفوع آبکی (که شکل ظرف را به خود بگیرد) بیشتر یا مساوی سه بار در طول 24 ساعت تعریف می­نماید(1).اسهال عفونی به صورت اسهال ناشی از یک میکروارگانیسم عفونی تعریف می­شود. اسهال عفونی در کشورهای در حال توسعه بیشتر از کشورهای توسعه یافته دیده می­شود(2). میزان حمله آن در کشورهای در حال توسعه 6 تا 12 اپیزود به ازای هر کودک در سال است(3).بسیاری از میکروارگانیسم­های عفونی موجب اسهال می­گردند. از پاتوژن های باکتریال مهم ایجاد کننده اسهال می­توان اشریشیاکلی، سالمونلا، شیگلا، یرسینیا و ویبریوکلرا را نام برد(4).دیسانتری به سادگی به صورت اسهال حاوی خون تعریف می گردد. اگرچه ارگانیسم‌ای زیادی می توانند باعث دیسانتری گردند، شیگلا مهم ترین عامل مسبب آن شناخته شده است. از میان چهار سروگروپ شیگلا، شیگلا دیسانتری تایپ 1 بیشترین ویرولانس را داشته و تنها عاملی است که موجب دیسانتری اپیدمیک می شود(5).کلیه کودکان تا سن سه سالگی حداقل یک نوبت اسهال شدید حاد را تجربه می‌مایند(6). شیگلوز در کودکان ممکن است با میرایی بالا و حتی مرگ همراه باشد (7). مقاومت شیگلا به تری متوپریم سولفا متوکسازول و آمپی سیلین که درمان های معمول مورد استفاده در شیگلوز می باشند در حال افزایش جهانی می باشد (8). مقاومت به نالیدیکسیک اسید نیز گزارش شده است (9).

بنابراین این امر بسیار مهم واساسی است که جامعه درمانی به دنبال دارویی جایگزین باشد که در درمان بیماران کودکان مبتلا به شیگلوز شدید موثر و کارا باشد.  سفکسیم اولین سفالوسپورین نسل سوم می باشد که مجوز تجویز خوراکی را دریافت کرده است(10). این دارو چندین سال است که مورد استفاده قرار می گیرد و ایمنی خوبی نیز دارد‌(11). برای پاتوژنهای روده ای (مثل شیگلا، اشریشیا کولی و سالمونلا) سفکسیم عملکرد خوبی را در بررسی های آزمایشگاهی در آمریکا، اروپا و ژاپن داشته است(12-15).با توجه به این نکته که دیسانتری در تمام فصول سال در اراک شیوع بالا داشته، جهت پیشگیری واکسیناسیون ندارد و استفاده از آنتی بیوتیک ها در درمان آن نیز خالی از عوارض نبوده و باعث ایجاد مقاومت دارویی در افراد و سویه های مقاوم به درمان می شود و نیز از آن جا که مطالعات صورت گرفته در این زمینه متعلق به کشورهای دیگر بوده و فاکتورهای متعددی از جمله نژاد، محدوده جغرافیایی و غیره می­تواند بر نتایج این مطالعات موثر باشد. با توجه به اینکه الگوی مقاومت به آنتی بیوتیک ها در هر منطقه با منطقه دیگر متفاوت است و با توجه به اینکه هنوز در ایران و به ویژه در استان مرکزی با وجود شیوع بالای دیسانتری، پاسخ درمانی دیسانتری به آنتی بیوتیکهای مختلف مورد بررسی قرار نگرفته است و با وجود اینکه در منابع، هر دو داروی آزیترومایسین و سفکسیم در درمان دیسانتری اطفال مطرح شده اند، بر آن شدیم تا با انجام مطالعه ای بر روی دیسانتری اطفال در شهر اراک به مقایسه تاثیر آزیترومایسین و سفکسیم در درمان دیسانتری اطفال بپردازیم تا با درمان صحیح در بیماران از هزینه اضافی و هزینه دارویی که با درمان نادرست به مریض تحمیل می شود و نیز از مقاومت های آنتی بیوتیکی که متعاقب درمانهای نادرست بوجود می آیند بکاهد.

1-2-1-1- تاریخچه

دیسانتری یک بیماری عفونی التهابی روده است که توسط میکروارگانیسمهایی ایجاد می‌شود که مخاط روده را مورد تهاجم قرار می‌دهند. این بیماری، به عنوان یک بلای دیرینه برای انسانها، به ویژه آنهایی که تحت شرایط نامناسب بهداشتی زندگی می‌کنند، مطرح بوده است. تعریف بالینی این عفونت عبور خون و حجم کم مدفوع و تنسموس رکتالی می‌باشد. در اواخر قرن 19 میلادی انتاموبا هیستولیتیکا که یک انگل آمیبی می‌باشد به عنوان عامل اتیولوژیک دیسانتری شناخته شد.با گذشت قرن، باسیلوس دیسانتریه (Bacillus dysenteriae) نیز به عنوان یکی دیگر از عوامل دیسانتری معرفی گردید. در دهه‌های بعد 3 گونه دیگر از باسیل دیسانتری از طریق بررسیهای اپیدمیولوژیک، فیزیولوژیک و سرولوژیک سیستماتیک همه گیریها شناخته شدند. در نتیجه در سال 1950، کمیسیون شیگلا، نام ژنریک شیگلا را به افتخار شیگا (Shiga) باکتریولوژیست ژاپنی که برای اولین بار باسیل دیسانتری را در سال 1898 توصیف نموده بود، بر این جنس باکتری نهاد.

1-2-1-2- ابعاد میکروبیولوژی و کلینیکی

از نظر باکتری شناسی، شیگلا عضوی از خانواده بزرگ باکتریهای روده‌ای یعنی انتروباکتریاسه می‌باشد. بیش از 40 سروتایپ مختلف از این باکتری در چهار گونه یا سرگروه اصلی شامل سرگروه A (شیگلا دیسانتریه)، سرگروه B (شیگلا فلکسنری)، سرگروه C (شیگلا بوییدی) و سرگروه D (شیگلا سونئی) شناسایی شده‌اند.از نظر بالینی، دیسانتری، تظاهر قاطع بالینی شیگلوز و عبارت از دفع مکرر مدفوع خونی توام با مخاط و درد شکمی می‌باشد. نشانه‌هایی همچون تنسموس رکتوم، تب، تندرنس ملایم در ناحیه فوقانی و چپ کولون و وجود لکوسیت دلالت بر وجود بیماری شیگلوز دارند، معهذا این نشانه‌ها کاملاً اختصاصی شیگلوز نمی‌باشند.شیگلوز معمولاً یک بیماری خود محدود شونده است اما آنالیزهای گذشته نگر در مرکز تحقیقات بین المللی بیماریهای اسهالی در بنگلادش (ICDD,B) نشان داد که عفونتهای کشنده در حدود 7 در صد از بیماران رخ می‌دهد.

آنالیز این اطلاعات دلالت بر این داشت که سن (کمتر از یکسال)، تغییر هوشیاری (لتارژی)، کاهش غیر طبیعی پروتئین سرمی و ترومبوسیتوپنی (کمتر از 105 × 1 پلاکت بر میلی متر مکعب) فاکتورهای خطر مرگ می‌باشند. شیگلوز شدید (دوره دیسانتری بیشتر از 10 روز) اغلب با کاهش رشد در کودکان در کشورهای در حال توسعه همراه است. سندرم اورمی همولیتیک (HUS) می‌تواند به عنوان یک عارضه از عفونت ناشی از شیگلا دیسانتری سروتایپ 1 تولید کننده توکسین شیگا در بیماران مبتلا بروز نماید.

1-2-1-3- اپیدمیولوژی

این بیماری بطور شایعی مربوط به کودکان بوده بطوریکه  70 در صد از موارد عفونت را کودکان کمتر از 15 سال سن تشکیل می‌دهند. حملات همه‌گیر بیماری در مراکز مراقبت روزانه بکرات رخ می‌دهد. بیماری شیگلوز از طریق دهانی- مدفوعی انتقال می‌یابد. این بیماری در وهله اول از طریق دستان آلوده افراد و به میزان کمتر از طریق آب یا غذای آلوده منتقل میشود. بر پایه مطالعات طولی انجام شده در کشورهای در حال توسعه در فاصله سالهای 1980 تا 1986میلادی، ابتلاء جهانی ناشی از اسهال سالیانه حدود یک میلیون مورد است. با میزان مرگ و میر متوسط 3/0 درصد، سالیانه 3/3 میلیون مرگ در میان کودکان کمتر از5 سال سن قابل پیشبینی است. تخمینها و گزارشهای ارائه شده در مورد شیوع شیگلوز خیلی کمتر از میزان واقعی میباشند چرا که تشخیص بالینی عفونت، مبهم می‌باشد. به عنوان مثال دفع خون زیاد از مقعد که به عنوان یک شاخصه مهم در دیسانتری تلقی میگردد همیشه در شیگلوز وجود نداشته است و اسهال ممکن است به طور دیگر همچون اسهال آبکی دیده شود و در مواردی حتی بیماری را فقط می‌توان از طریق بررسیهای آزمایشگاهی تشخیص داد.

همانطوریکه اشاره شد از آنجائیکه بعضاً مطالعات و گزارشات از نقاط متعدد جهان در مورد شیگلوز دقیق نمی‌باشد، لذا برآورد بروز جهانی این بیماری بدرستی امکان پذیر نبوده است. اما برخی تخمینها حاکی از آن است که بروز جهانی بیماری حدود 200 میلیون می‌باشد و سالیانه حدود650 هزار نفر از این تعداد می‌میرند. دیسانتری در بین کودکان آسیایی و آمریکای لاتین حتی تا 50 درصد مرگ ناشی از اسهال بویژه در طی زمانهایی که قحطی در این جوامع شیوع دارد را به خود اختصاص میدهد.در ایالات متحده در سال 1998 بیش از23600 مورد شیلگوز گزارش شده است ولی تخمین زده می شود تقریباً 450 هزار مورد عفونت در هر سال در این کشور رخ دهد که این آمار در مقایسه با آمار جهانی که سالیانه در جهان تخمین زده می شود، رقم ناچیزی است.باکتری شیگلا خیلی مسری می‌باشد بطوریکه تعداد کمتر از 200 باسیل شیگلا قادر به ایجاد عفونت می‌باشد؛ لذا بیماری شیگلوز میتواند به سرعت در میان جوامع با استانداردهای بهداشتی و سطح بهداشت شخصی پایین، انتشار یابد. این خصوصیت به علاوه چندین فاکتور و ویژگی دیگر در باکتری عامل شیگلوز، سبب گردیده‌اند تا آن به عنوان یک عامل بیولوژیک نظامی نیز مطرح باشد. داشتن راههای انتقال متعدد، مقاومت دارویی روز افزون و گسترده نسبت به عوامل درمانی که همین امر درمان را با مشکلاتی مواجه کرده است، قدرت انتشار بالا و ایجاد عفونتهای ثانویه در جامعه، مرگ و میر نسبتاً بالا در مقایسه با باکتریهای هم خانواده و سرانجام ایجاد عوارض متعدد و شدید از جمله فاکتورها می‌باشند.در مناطق جغرافیایی اندمیک شیگلوز، اوج بروز دیسانتری در 24-18 ماهگی به وقوع می‌پیوندد و تا سن 5 سالگی در بین کودکان در برخی جوامع در حد نسبتاً بالایی باقی می‌ماند.این تمایل ویژه نسبت به این محدوده سنی دلالت بر این موضوع دارد که فاکتورهای مهم خطر در کسب عفونتهای شیگلا شامل از شیر گرفتن مادر و رفتن به مراکز نگهداری روزانه کودکان و مهد کودک ها میباشند که پتانسیل بالقوهای را برای انتقال دهانی – مدفوعی فراهم می‌آورند.

1-1- بیان مسئله…………………………………………………………………………….. 2

1-2- کلیات…………………………………………………………………………………….. 4

1-2-1- دیسانتری…………………………………………………………………………….. 4

1-2-1-1- تاریخچه…………………………………………………………………………….. 4

1-2-1-2- ابعاد میکروبیولوژی و کلینیکی……………………………………………………. 4

1-2-1-3- اپیدمیولوژی………………………………………………………………………… 5

1-2-3- شیگلا…………………………………………………………………………………. 7

1-2-3-1- اتیولوژی…………………………………………………………………………….. 8

1-2-3-2- اپیدمیولوژی………………………………………………………………………… 8

1-2-3-3- پاتوژنز………………………………………………………………………………… 9

1-2-3-4- ایمنی……………………………………………………………………………… 11

1-2-3-5- تظاهرات کلینیکی و عوارض…………………………………………………….. 12

1-2-3-6- تشخیص افتراقی………………………………………………………………… 15

1-2-3-6- تشخیص………………………………………………………………………….. 15

1-2-3-6- کشت شیگلا…………………………………………………………………….. 16

1-2-3-8- درمان……………………………………………………………………………… 17

1-2-3-9- پیشگیری…………………………………………………………………………. 19

1-2-4- سفکسیم…………………………………………………………………………… 20

1-2-5- آزیترومایسین……………………………………………………………………….. 20

1-3- اهداف……………………………………………………………………………………. 21

1-3-1- هدف اصلی.. ………………………………………………………………………….21

1-3-2- اهداف ویژه………………………………………………………………………….. 21

1-3-3- اهدف کاربردی.. ……………………………………………………………………..22

1-4- سؤالات و فرضیات……………………………………………………………………… 22

1-4-1- سوالات……………………………………………………………………………….. 22

1-4-2- فرضیات………………………………………………………………………………… 23

1-5- تعریف واژه‌ها……………………………………………………………………………… 23

 

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل دوم : بررسی متون

  1. در سال 2011 Vinh و همکارانش مطالعه ای را با عنوان “تاثیر گاتی فلوکساسین در مقابل سیپروفلوکساسین در درمان شیگلوز در کودکان ویتنامی” انجام دادند. در این مطالعه کودکان دچار دیسانتری که به بیمارستانهای ویتنام مراجعه کرده بودند در طی مدت بستری درمان گاتی فلوکساسین را به صورت تک دوز در 3 روز و یا سیپروفلوکساسین را به صورت 2 دوز منقسم در 3 روز دریافت کردند. آنها به این نتیجه رسیدند که در جایی که شیگلای مقاوم به نالیدیکسیک شایع می باشد سیپروفلوکساسین و گاتی فلوکساسین هر دو در درمان شیگلوز حاد اثر بخش می باشند(16).
  2. در سال 1991 در مطالعه ای که با عنوان “مقایسه اثر بخشی سفتریاکسون و آمپی سیلین در درمان شیگلوز شدید در اطفال” Varsano و همکارانش بر روی چهل کودک بین 6 ماه تا 16 سال که با شکایت دیسانتری شدید به بیمارستان های فلسطین اشغالی مراجعه کرده بودند به انجام رساندند به این نتیجه رسیدند که درمان شیگلوز شدید در اطفال با یک تک دوز سفتریاکسون در یک دوره پنج روزه از درمان این بیماری با آمپی سیلین موثر تر می باشد. آنها همچنین مشاهده نمودند که درمان سفتریاکسون با پاک شدن دائمی مدفوع از ارگانیسم های شیگلا همراه است. این به این معنی است که درمان با این دارو نه تنها باعث فروکش علائم بالینی خواهد شد، بلکه موجب جلوگیری از انتشار عفونت در سطح جامعه نیز خواهد شد (17).
  3. در مطالعه ای که Salam و همکارانش در سال 1988 تحت عنوان “درمان شیگلوز، مطالعه تصادفی، دوسوکور نالیدیکسیک اسید در شیگلوز کودکان” بر روی 74 کودک مبتلا به شیگلوز انجام دادند به این نتیجه رسیدند که نالیدیکسیک اسید یک جایگزین موثر به جای آمپی سیلین در درمان شیگلوز ایجاد شده در گونه های حساس به نالیدیکسیک اسید می باشد (18).
  4. در مطالعه ای که Judith و همکارانش در سال 2000 با عنوان “درمان شیگلوز با سفکسیم: درمان دو روزه در مقایسه با درمان 5 روزه” بر روی کودکان مبتلا به شیگلوز به انجام رساندند بیان کردند که دوره های درمانی 2 و 5 روزه با سفکسیم برای درمان اسهال ناشی از شیگلا سونئی در دوره های کوتاه تر درمان، با شکست بیشتری همراه است(19).
  5. در مطالعه ای با عنوان “درمان شیگلوز: مقایسه آزیترومایسین و سیپروفلوکساسین. یک مطالعه دوسوکور و تصادفی” که Khan و همکارانش در سال 1997 به انجام رساندند، به صورت تصادفی 70 بیمار را تحت درمان قرار دادند که 34 نفر از آنها به صورت تصادفی انتخاب شدند و 5 روز آزیترومایسین دریافت کردند و 36 بیمار دیگر نیز سیپروفلوکساسین را برای 5 روز دریافت نمودند. آنها در نهایت بیان کردند که آزیترومایسین در درمان شیگلوز متوسط تا شدید ایجاد شده به وسیله گونه های مقاوم به چند داروی شیگلا موثر است(20).

 

2-1- مروری بر مطالعات انجام شده…………………………………………………………….. 25

فصل سوم

این مطالعه از نوع بررسی مداخله­ای تصادفی دوسوکور می­باشد. در این مطالعه 116 کودک 6 ماهه تا  12ساله مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بیمارستان امیرکبیر که تشخیص دیسانتری توسط متخصص کودکان برایشان مطرح شده است وارد مطالعه شدند و بصورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. دیسانتری به صورت اسهال حاوی رگه های خونی یا اسهال اثبات شده با آزمایش مدفوع در نظر گرفته شد. در بدو ورود به مطالعه نام و شماره تماس بیماران از خانواده بیمار در درمانگاه اخذ شد. محدودیت جنسی در این مطالعه وجود نداشت. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول به مدت پنج روز آزیترومایسین دریافت کردند که میزان آن در روز اول mg/kg 12 و در چهار روز دیگر mg/kg 6 بود. گروه دوم نیز داروی سفکسیم را به میزان mg/kg 8 روزانه دریافت نمودند. آزیترومایسین و سفکسیم به ترتیب در پاکت های A و B قرار داده شد. جهت رعایت اصل کورسازی در مطالعه، افراد توزیع کننده دارو و نیز شرکت کنندگان مطالعه از ماهیت پاکت های A و B مطلع نبودند و همچنین مجریان طرح که علائم بالینی را پیگیری می‌کردند نیز از داروی دریافتی دو گروه بی‌اطلاع بودند. گروه اول پنج روز سفکسیم داخل پاکت را دریافت نموده و گروه دوم نیز پنج روز آزیترومایسین در پاکت را دریافت نمودند. سپس کلیه افراد مورد مطالعه در طول 14 روز از نظر بهبود دیسانتری مورد بررسی قرار گرفتند. گروه دریافت کننده داروی A و گروه دریافت کننده دارویB  مورد به مورد match شدند. مجریان طرح پیگیری‌ها را در روزهای 3 و 7 و14 انجام دادند. شایان ذکر است که قبل از تجویز دارو، نمونه مدفوع بیماران جهت SE (آزمایش مدفوع) و SC (کشت مدفوع) و بررسی آنتی بیوگرام برای آزمایشگاه ارسال شد.اطفالی که دارای هرگونه بیماری زمینه­ای بوده (از جمله مشکلات سوءجذب، سابقه اسهال طول کشیده قبلی، پولیپ روده ای، سوء تغذیه، نقص ایمنی، سابقه مصرف ترکیبات پروبیوتیک، بیماری التهابی روده و یا بیماری مزمن روده باریک) و یا اخیرا (در طول یک ماه قبل از شروع مطالعه) آنتی بیوتیک دریافت نموده باشند وارد مطالعه نشدند. هم چنین اطفالی که در طول دوره مصرف آنتی بیوتیک، همزمان مبتلا به سایر بیماری ها گردند و یا والدین آنها رضایت به ادامه همکاری در طرح نداشته باشند از مطالعه کنار گذاشته شدند. لازم به ذکر است در بدو ورود به مطالعه از والدین کلیه شرکت کنندگان رضایت نامه کتبی اخذ شده و اهداف طرح برای آنها توضیح داده شد. نام و شماره تماس از  خانواده ها گرفته شد. سپس در روزهای 3 و 7 و14  جهت بررسی موارد مورد نظر تماس گرفته شد. همچنین استفاده از  دیسک های آنتی  بیوتیک بر روی نمونه های کشت مثبت  و بررسی نوع  انتی  بیوتیک موثر درمحیط کشت  انجام شد. اطفال مبتلا به اسهال در صورت، بستری شدن از مطالعه خارج شدند و در پایان مطالعه تعداد موارد بستری در هر دو گروه ذکر شد. اطلاعات فوق برای هر بیمار به صورت جداگانه در فرم اطلاعاتی وارد شده و توسط نرم افزار SPSS 17 آنالیز شد.

3-1- نوع مطالعه و جامعه مورد آزمون…………………………………………………………… 28

3-2- روش نمونه گیری و حجم نمونه………………………………………………………….. 28

3-3- روش اجرا……………………………………………………………………………………. 28

3-3-1- معیارهای ورود. …………………………………………………………………………..30

3-3-2- معیارهای خروج…………………………………………………………………………. 30

3-4- ابزار جمع آوری اطلاعات و مشخصات آن ها……………………………………………… 31

3-5- خطاهای تصادفی و سیستماتیک و روش حل آن ها……………………………………. 31

3-6- نحوه تجزیه و تحلیل اطلاعات……………………………………………………………… 31

3-7- جدول متغیرها……………………………………………………………………………….. 31

3-8- ملاحظات اخلاقی…………………………………………………………………………… 32

3-9- محدودیت های اجرایی وروش کاهش آنها ………………………………………………..33

 فصل چهارم : یافته‌ها

در این مطالعه مداخله­ای دوسوکور 116 کودک 6 ماهه تا  12ساله مراجعه کننده به درمانگاه اطفال بیمارستان امیرکبیر که تشخیص دیسانتری توسط متخصص کودکان برایشان مطرح شده است وارد مطالعه شدند و بصورت تصادفی تعداد 58 نفر در گروه (A) دریافت کننده آزیترومایسین و تعداد 58 نفر در گروه (B) دریافت کننده سفکسیم قرار گرفتند.میانگین و انحراف معیار سن در کودکان مورد مطالعه در گروه آزیترومایسین به ترتیب 70/1 ± 62/0 می‌باشد و در گروه سفکسیم 2 ± 62/0 می‌باشد.میانگین و انحراف معیار طول مدت تب در کودکان مورد مطالعه در گروه آزیترومایسین به ترتیب 94/2 ± 64/1 می‌باشد و در گروه سفکسیم 86/1 ± 01/1 می‌باشد.میانگین و انحراف معیار طول مدت استفراغ در کودکان مورد مطالعه در گروه آزیترومایسین به ترتیب 13/2 ± 43/1 می‌باشد و در گروه سفکسیم 31/1 ± 04/1 می‌باشد.میانگین و انحراف معیار طول مدت اسهال در کودکان مورد مطالعه در گروه آزیترومایسین به ترتیب 29/5 ± 64/1 می‌باشد و در گروه سفکسیم 34/3 ± 03/1 می‌باشد.میانگین و انحراف معیار طول مدت درد شکم در کودکان مورد مطالعه در گروه آزیترومایسین به ترتیب 50/3 ± 18/2 می‌باشد و در گروه سفکسیم 17/2 ± 41/1 می‌باشد.میانگین و انحراف معیار طول مدت وجود خون در مدفوع در کودکان مورد مطالعه در گروه آزیترومایسین به ترتیب 70/1 ± 29/1 می‌باشد و در گروه سفکسیم 37/1 ± 26/1 می‌باشد.در مقایسه سن کودکان در هر دو گروه تعداد 22 نفر در گروه A و تعداد 10 نفر در گروه B زیر یکسال قرار داشتند و تعداد 31 نفر در گروه A و تعداد 39 نفر در گروه B بین 1 سال تا 5 سال قرار داشتند و تعداد 5 نفر در گروه A و تعداد 8 نفر در گروه B بین 5 تا 10 سال قرار داشتند و تعداد 1 نفر در گروه B بیشتر از 10 سال سن داشت که با توجه به 069/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت.در مقایسه جنس کودکان در هر دو گروه تعداد 33 نفر دختر و تعداد 25 نفر پسر در گروه A و تعداد 34 نفر دختر و تعداد 24 نفر پسر در گروه B قرار داشتند که با توجه به 851/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت.

در مقایسه چندمین فرزند خانواده در هر دو گروه در گروه (A) تعداد 31 نفر اولین فرزند، تعداد 19 نفر دومین فرزند، تعداد 5 نفر سومین فرزند، تعداد 2 نفر چهارمین فرزند و تعداد 1 نفر پنجمین فرزند خانواده بودند و در گروه (B) تعداد 38 نفر اولین فرزند، تعداد 15 نفر دومین فرزند و تعداد 5 نفر سومین فرزند خانواده بودند که با توجه به 382/0 = P value اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد.در مقایسه طول مدت تب در کودک بعد از شروع بیماری در گروه (A) بیشترین تعداد بعد از 3 روز تب آنها قطع شد و در گروه (B) بیشترین تعداد بعد از 2 روز تب آنها قطع شد که با توجه به 000/0 = P value اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه مشاهده شد.در مقایسه طول مدت استفراغ در دو گروه تعداد 9 نفر در گروه (A) و تعداد 16 نفر در گروه (B) استفراغ نداشتند. در گروه (A) تعداد 11 نفر 1 روز، تعداد 14 نفر 2 روز، تعداد 15 نفر 3 روز، تعداد 5 نفر 4 روز و تعداد 4 نفر 5 روز بعد از شروع بیماری استفراغ داشتند و در گروه (B) تعداد 16 نفر 1 روز، تعداد 19 نفر 2 روز، تعداد 6 نفر 3 روز و تعداد 1 نفر 4 روز بعد از شروع بیماری استفراغ داشتند که با توجه به 015/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده شد.در مقایسه طول مدت اسهال بعد از شروع بیماری در گروه (A) تعداد 3 نفر 2 روز ، تعداد 6 نفر 3 روز، تعداد 7 نفر 4 روز، تعداد 19 نفر 5 روز، تعداد 6 نفر 6 روز، تعداد 13 نفر 7 روز ، تعداد 3 نفر 8 روز و تعداد 1 نفر 9 روز بعد از شروع بیماری اسهال داشتند و در گروه (B) تعداد 4 نفر 1 روز، تعداد 6 نفر 2 روز، تعداد 20 نفر 3 روز ، تعدد 22 نفر 4 روز و تعداد 6 نفر 5 روز بعد از شروع بیماری اسهال داشتند که با توجه به 015/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده شد.در مقایسه طول مدت درد شکم بعد از شروع بیماری در گروه (A) تعداد 6 نفر درد شکم نداشتند ، تعداد 3 نفر 1 روز، تعداد 11 نفر 2 روز، تعداد 13 نفر 3 روز، تعداد 6 نفر 4 روز، تعداد 10 نفر 5 روز، تعداد 1 نفر 6 روز، تعداد 5 نفر 7 روز و تعداد 3 نفر 8 روز بعد از شروع بیماری درد شکم داشتند و در گروه (B) تعداد 8 نفر درد شکم نداشتند، تعداد 9 نفر 1 روز، تعداد 18 نفر 2 روز، تعداد 16 نفر 3 روز، تعداد 4 نفر 4 روز، تعداد 2 نفر 5 روز و تعداد 1 نفر 7 روز بعد از شروع بیماری درد شکم داشتند که با توجه به 024/0 = P value بدست آمده اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه وجود داشت.در مقایسه طول مدت وجود خون در مدفوع در هر دو گروه در گروه (A) تعداد 17 نفر خون در مدفوع نداشتند، تعداد 5 نفر 1 روز، تعداد 17 نفر 2 روز، تعداد 16 نفر 3 روز و تعداد 3 نفر 4 روز وجود خون در مدفوع آنها دیده شد و در گروه (B) تعداد 19 نفر خون در مدفوع آنها وجود نداشت، تعداد 12 نفر 1 روز، تعداد 17 نفر 2 روز، تعداد 8 نفر 3 روز و تعداد 2 نفر 5 روز وجود خون در مدفوع آنها دیده شد که با توجه به 059/0 = P value بدست آمده اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد.

4-1- نتایج.. ………………………………………………………………………………………….35

 

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل پنجم : بحث و نتیجه گیری

این مطالعه با هدف مقایسه اثر سفکسیم و آزیترومایسین بر دیسانتری اطفال انجام شد و بصورت تصادفی تعداد 58 کودک در گروه (A) دریافت کننده آزیترومایسین و تعداد 58 کودک در گروه (B) دریافت کننده سفکسیم قرار گرفتند.نتایج حاصل از مطالعه ما نشان داد که با توجه به 069/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری از نظر سن بین دو گروه وجود نداشت و همچنین با توجه به 851/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری از نظر جنس بین دو گروه وجود نداشت و نیز با توجه به 382/0 = P value اختلاف آماری معنی داری از نظر چندمین فرزند خانواده بودن بیمار بین دو گروه مشاهده نشد.در مقایسه طول مدت تب در کودک بعد از شروع بیماری با توجه به 000/0 = P value اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه مشاهده شد و این نشان دهنده آن است که تأثیر سفکسیم در کاهش تب بیشتر از آزیترومایسین بوده است.

در مقایسه طول مدت استفراغ با توجه به 015/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده شد. که این اختلاف نشان دهنده آن است که تأثیر سفکسیم در کاهش طول مدت استفراغ بیشتر از آزیترومایسین بوده است.

در مقایسه طول مدت اسهال نیز با توجه به 015/0 = P value اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده شد. که این اختلاف نشان دهنده آن است که تأثیر سفکسیم در کاهش طول مدت اسهال بیشتر از آزیترومایسین بوده است.

در مقایسه طول مدت درد شکم با توجه به 024/0 = P value بدست آمده اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه وجود داشت. که این اختلاف نشان دهنده آن است که تأثیر سفکسیم در کاهش طول مدت درد شکم بیشتر از آزیترومایسین بوده است.

در مقایسه طول مدت وجود خون در مدفوع با توجه به 059/0 = P value بدست آمده اختلاف آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد. که این مطلب بیانگر آن است که تأثیر سفکسیم و آزیترومایسین در طول مدت وجود خون در مدفوع بیماران یکسان بوده است.

در مقایسه نتایج مطالعه ما با مطالعه دیگران به نتایج زیر دست یافتیم :

در سال 2011 Vinh و همکارانش مطالعه ای را با عنوان “تاثیر گاتی فلوکساسین در مقابل سیپروفلوکساسین در درمان شیگلوز در کودکان ویتنامی” انجام دادند. در این مطالعه کودکان دچار دیسانتری که به بیمارستانهای ویتنام مراجعه کرده بودند در طی مدت بستری درمان گاتی فلوکساسین را به صورت تک دوز در 3 روز و یا سیپروفلوکساسین را به صورت 2 دوز منقسم در 3 روز دریافت کردند. آنها به این نتیجه رسیدند که در جایی که شیگلای مقاوم به نالیدیکسیک شایع می باشد سیپروفلوکساسین و گاتی فلوکساسین هر دو در درمان شیگلوز حاد اثر بخش می‌باشند. در این مطالعه تأثیر هر دو داروی یکسان بوده در حالی که در مطالعه ما تأثیر سفکسیم از آزیترومایسین بیشتر بوده است(16).در سال 1991 در مطالعه ای که با عنوان “مقایسه اثر بخشی سفتریاکسون و آمپی سیلین در درمان شیگلوز شدید در اطفال” Varsano و همکارانش بر روی چهل کودک بین 6 ماه تا 16 سال که با شکایت دیسانتری شدید به بیمارستان های فلسطین اشغالی مراجعه کرده بودند به انجام رساندند به این نتیجه رسیدند که درمان شیگلوز شدید در اطفال با یک تک دوز سفتریاکسون در یک دوره پنج روزه از درمان این بیماری با آمپی سیلین موثرتر می‌باشد. آنها همچنین مشاهده نمودند که درمان سفتریاکسون با پاک شدن دائمی مدفوع از ارگانیسم های شیگلا همراه است. این به این معنی است که درمان با این دارو نه تنها باعث فروکش علائم بالینی خواهد شد، بلکه موجب جلوگیری از انتشار عفونت در سطح جامعه نیز خواهد شد در مطالعه ما نیز درمان دیسانتری با سفکسیم در بهبود علائم مؤثرتر بود(17).

در مطالعه ای که Salam و همکارانش در سال 1988 تحت عنوان “درمان شیگلوز، مطالعه تصادفی، دوسوکور نالیدیکسیک اسید در شیگلوز کودکان” بر روی 74 کودک مبتلا به شیگلوز انجام دادند به این نتیجه رسیدند که نالیدیکسیک اسید یک جایگزین موثر به جای آمپی سیلین در درمان شیگلوز ایجاد شده در گونه های حساس به نالیدیکسیک اسید می‌باشد (18).در مطالعه ای که Judith و همکارانش در سال 2000 با عنوان “درمان شیگلوز با سفکسیم: درمان دو روزه در مقایسه با درمان 5 روزه” بر روی کودکان مبتلا به شیگلوز به انجام رساندند بیان کردند که دوره های درمانی 2 و 5 روزه با سفکسیم برای درمان اسهال ناشی از شیگلا سونئی در دوره های کوتاه تر درمان، با شکست بیشتری همراه است در حالی که در مطالعه ما تأثیر سفکسیم در درمان دیسانتری نسبت به آزیترومایسین بیشتر بوده است و این نشان می‌دهد که نتایج حاصل از این مطالعه با نتایج حاصل از مطالعه ما همخوانی نداشت(19).در مطالعه ای با عنوان “درمان شیگلوز: مقایسه آزیترومایسین و سیپروفلوکساسین. یک مطالعه دوسوکور و تصادفی” که Khan و همکارانش در سال 1997 به انجام رساندند، به صورت تصادفی 70 بیمار را تحت درمان قرار دادند که 34 نفر از آنها به صورت تصادفی انتخاب شدند و 5 روز آزیترومایسین دریافت کردند و 36 بیمار دیگر نیز سیپروفلوکساسین را برای 5 روز دریافت نمودند. آنها در نهایت بیان کردند که آزیترومایسین در درمان شیگلوز متوسط تا شدید ایجاد شده به وسیله گونه های مقاوم به چند داروی شیگلا موثر است. در مطالعه ما نیز مانند مطالعه فوق درمان دیسانتری با آزیترومایسین تأثیر داشته است ولی درمان آن با سفکسیم تأثیر بیشتری دارد(20).

5-1- بحث…………………………………………………………………………………………… 55

5-2- نتیجه گیری………………………………………………………………………………….. 58

5-3- پیشنهادات……………………………………………………………………………………. 58

 

Abstract

Background:

Diarrhea or watery stools more than or equal to 3 times during the 24 hours are defined. nfectious diarrhea or dysentery caused by Shigella, the causative agent of infectious microorganisms known. Shigellosis in children and even death may be associated with high attenuation. So it is very important that society radically alternative drug therapy for the treatment of children with severe Shigellosis be effective

 Material & Methods:

In this double-blind study of 116 children aged 6 months to 12 years Mdakhlh¬Ay referred to the pediatric clinic of Technology dysentery diagnosis by a pediatrician who raised them enrolled were divided randomly into two groups. Azithromycin for the first five days of the first day mg / kg 12 and in four days mg / kg 6 was received. The second group to the drug cefixime mg / kg 8 received daily. Within 14 days of treatment were studied. Data obtained for each patient separately recorded and analyzed by SPSS 17 software.

 Results:

The results of our study showed that the P value for differences between the groups were statistically significant differences in age, sex and birth were found myself However, compared to the duration of fever, vomiting, diarrhea, abdominal pain, there was a significant difference between the two groups. And the duration of blood in the stool compare the difference between the two groups.

Conclusion:

Overall, the results of our study showed that the effect of cefixime in the treatment of children with dysentery is more than azithromycin and the proper treatment of patients with additional costs imposed by treating the wrong patient and the subsequent treatment of antibiotic resistances arise false reduced.

 



بلافاصله بعد از پرداخت به ایمیلی که در مرحله بعد وارد میکنید ارسال میشود.


فایل pdf غیر قابل ویرایش

قیمت25000تومان

خرید فایل word

قیمت35000تومان