مقدمه
تقطیر روشی است برای جداسازی اجزای یک محلول ، بر اساس قابلیت توزیع مواد بین فازهای گاز و مایع ، وقتی که تمام اجزا در هر دو فاز موجود باشند. در اینجا بر خلاف عمل جذب یا دفع گازی ، که در آنها ماده جدیدی به منظور ایجاد فاز دوم به مخلوط اضافه می شود ، فاز جدید به وسیله تبخیر یا میعان از محلول اولیه تشکیل می شود .
برای روشن شدن تفاوت بین تقطیر و سایر عملیات، به ذکر چند مثال می پردازم. در جداسازی آب و نمک معمولی ، چون نمک در شرایط موجود کاملاً غیر فرار است باقی می ماند و آب تبخیر میشود . این عملیات تبخیر نام دارد. و اما تقطیر جداسازی محلول هایی است که تمام اجزا آن فراریت نسبی داشته باشند. از این دسته ، جداسازی اجزای محلول مایعی از آمونیاک و آب را در نظر بگیرید. همانگونه که می دانیم وقتی محلول آمونیاک – آب را در مجاورت هوا (که اساساً در مایع نامحلول است) قرار دهیم ، آمونیاک دفع میشود اما به دلیل مخلوط بودن با بخار آب و هوا خالص نیست. به عبارت دیگر ، با حرارت دادن ، میتوانیم محلول را به طور جزئی تبخیر کنیم به طوریکه فاز گازی شامل آب و آمونیاک تشکیل گردد و از آنجایی که فاز گاز، نسبت به مایع باقی مانده ، از نظر آمونیاک غنی تر است، مقداری جداسازی صورت می گیرد. با دستکاری مناسب فازها یا تکرار تبخیر و میعان ، میتوان به طور معمول هر دو جزء مخلوط را به صورت خالص کاملاً جدا کرد.
مزایای چنین روش جداسازی ای روشن است. در عمل تقطیر ، فاز جدید از جهت ارزش گرمایی با محلول اولیه تفاوت دارد؛ ولی دادن یا گرفتن حرارت به راحتی صورت میگیرد که البته هزینه انجام این عمل باید همیشه در نظر گرفته شود. به عبارت دیگر ، در عملیات جذب یا دفع ، که با افزودن یک ماده خارجی همراه است ، محلول جدیدی به دست می آید که به نوبه خود باید بوسیله یکی از عملیات انتقال جرم جداسازی شود مگر اینکه محلول جدید مستقیماً قابل استفاده باشد . [٩]
تقطیر نیز، به عنوان یک فرآیند جداسازی، به نوبه خود محدودیتهای ویژه ای دارد. در جذب یا عملیات، که در آن یک ماده خارجی برای ایجاد فاز جدید جهت توزیع اجزاء استفاده میشود ، میتوان حلالی را انتخاب کرد که بیشترین جداسازی را فراهم کند؛ مثلاً، چون آب برای جذب هیدروکربورهای گازی از یک مخلوط گازی مناسب نیست، بجای آن می توان از یک روغن هیدروکربوری که حلالیت بهتری داشته باشد استفاده کرد. ولی در تقطیر چنین آزادی انتخابی وجود ندارد . با به کار بردن حرارت در تقطیر ، به تنهایی، گاز ایجاد شده فقط شامل اجزاء موجود در مایع خواهد بود؛ بنابراین به علت شباهت زیاد گاز و مایع از نظر شیمیایی، اختلاف غلظت ناشی از توزیع اجزاء بین دو فاز معمولاً زیاد نیست . در واقع گاهی اختلاف غلظت آنقدر کم است که فرآیند ، عملاً ممکن نیست و حتی ممکن است اختلاف غلظتی وجود نداشته باشد.
با این وجود ، در جداسازی مستقیم که با تقطیر نیز انجام می شود ، فرآیند دیگری برای جداسازی لازم نیست و به همین خاطر این عمل یکی از مهمترین عملیات های انتقال جرم است. با توجه به تفصیل فوق به بررسی یکی از گزینه های حساس جداسازی که مربوط به جداسازی اجزایی با نقطه جوش های نزدیک پرداختیم و سعی کردیم از نقطه نظر های گوناگونی به بررسی این واحد بپردازیم.

طراحی و بهینه سازی برج تقطیر جداسازی اورتو زایلین از مخلوط زایلین ها از دیدگاه انرژی

طراحی و بهینه سازی برج تقطیر جداسازی اورتو زایلین از مخلوط زایلین ها

فهرست مطالب

چکیده………………………………………………………………………………………………………………………….1
مقدمه………………………………………………………………………………………………………………………….2

فصل اول……………………………………………………………………………………………. 4

کلیات………………………………………………………………………………………………………………………….5
شرح کلی واحد 810………………………………………………………………………………………………………….5
شرح پروژه……………………………………………………………………………………………………………………6

فصل دوم 7

آشنایی عمومی با آروماتیک ها……………………………………………………………………………………………..8
آروماتیک ها……………………………………………………………………………………………………………………8
بنزن…………………………………………………………………………………………………………………………..8
تولوئن…………………………………………………………………………………………………………………………9
زایلین ها ……………………………………………………………………………………………………………………10

فصل سوم………………………………………………………………………………………….. 14

تقطیر………………………………………………………………………………………………………………………..15
تقطیر آنی……………………………………………………………………………………………………………………15
تقطیر پیوسته با جریان برگشتی……………………………………………………………………………………………..16
کنش در سینی ایده آل………………………………………………………………………………………………………..16
ترکیب یکسوسازی و عریان سازی…………………………………………………………………………………………..18
موازنه مواد در ستون های سینی دار………………………………………………………………………………………..20
آهنگ های خالص جریان……………………………………………………………………………………………………..21
طراحی و عملکرد سینی ها………………………………………………………………………………………………….23
انواع سینی های معمول………………………………………………………………………………………………………24
مقایسه انواع مختلف سینی ها ………………………………………………………………………………………………27
طراحی ستون ها با سینی مشبک……………………………………………………………………………………………..31
محدوده عملیات سینی های مشبک…………………………………………………………………………………………….32
ستون ها با سینی شیردار……………………………………………………………………………………………………….34

فصل چهارم………………………………………………………………………………………. 35

اقتصاد و طراحی برج……………………………………………………………………………………………………….36
طراحی تجهیزات……………………………………………………………………………………………………………36
فشار و اجزاء درونی ستون…………………………………………………………………………………………………36
انتقال جرم و راندمان……………………………………………………………………………………………………….37
ارتفاع ستون…………………………………………………………………………………………………………………39
انرژی مورد نیاز و طراحی مبدلهای حرارتی………………………………………………………………………………..39
مدلهای هزینه ……………………………………………………………………………………………………………….43
هزینه سرمایه ……………………………………………………………………………………………………………….44
برج و اجزاء داخلی …………………………………………………………………………………………………………44
هزینه های عملیاتی …………………………………………………………………………………………………………47
فصل پنجم ………………………………………………………………………………………………………………….51
انتگراسیون فرآیند ………………………………………………………………………………………………………….52
تکنولوژی Pinch چیست ؟ …………………………………………………………………………………………………52
ستون تقطیر ………………………………………………………………………………………………………………..53

بازنگری بر روش بررسی اساسی ………………………………………………………………………………………….53

بار گرمایی و گرمای نهفته…………………………………………………………………………………………………..54

بار ریبویلر و کندانسور نا برابر ……………………………………………………………………………………………….54

پروفایل ستون تقطیر ………………………………………………………………………………………………………….55
بهینه سازی انرژی بواسطه تقسیم خوراک ………………………………………………………………………………….59

فصل ششم …………………………………………………………………………………………….60

شبیه سازی فرآیند ………………………………………………………………………………………………………………61

طراحی برج با نرم افزار Chemsep …ا…………………………………………………………………………………………….80

پروفایل دما و فشار ………………………………………………………………………………………………………………83
جمع بندی …………………………………………………………………………………………………………………………..86
فصل هفتم
بهینه سازی انرژی فرآیند …………………………………………………………………………………………………………..88

حالت اولیه فرآیند و انرژی های مصرفی ……………………………………………………………………………………………88 پروسه امر بهینه سازی انرژی ………………………………………………………………………………………………………90
میزان بهینه سازی انرژی ……………………………………………………………………………………………………………..98 بررسی شرایط عملیاتی فرآیند بهینه سازی ………………………………………………………………………………………99
جمع بندی …………………………………………………………………………………………………………………………. 101

فصل هشتم ……………………………………………………………………………………………..103

طراحی واحد جدید تولید اورتوزایلین ……………………………………………………………………………………….. 104

مشخصات خوراک واحد جدید ………………………………………………………………………………………………. 104
ارائه طراحی اولیه …………………………………………………………………………………………………………… 105

نحوه محاسبات هزینه سرما گذاری در نرم افزار ………………………………………………………………………….. 110

بهینه سازی شرایط عملیاتی ………………………………………………………………………………………………. 111
(Detail Design) طراحی جزئیات……………………………………………………………………………………………..120
جمع بندی ……………………………………………………………………………………………………………………..149

فصل نهم……………………………………………………………………………………………….150

نتیجه گیری و پیشنهادات ………………………………………………………………………………………………….. 150
منابع ………………………………………………………………………………………………………………………….. 152

فصل اول
کلیات
با توجه به اهمیت بسزای برجهای تقطیر و پر کاربرد بودن این تجهیزات در صنایع نفت، گاز، و پتروشیمی و همینطور اصول عملیاتی آنها که بر اساس پدیده های انتقالی بنا نهاده شده که می توان جزء ارکان اصلی مهندسی شیمی بر شمرده شود بر آن شدم تا در مورد طراحی این دستگاه ها اصول و قواعدی را بیان کنم و به بررسی مسائل و مشکلات طراحی، و قواعد بدست آمده بر اساس تجربیات و تحقیقات سالیان بپردازم .
در این راه مقدمه مختصری بر قواعد و اصول مورد نیاز در امر طراحی انواع تقطیر پرداخته شده و سپس وارد بحث اصلی طراحی برج تقطیر مورد بحث که توضیحات تفضیلی آن در ذیل آمده است میشویم، به طور کلی پروژه انجام شده را میتوان به سه بخش اصلی تقسیم نمود. اول، شبیه سازی واحد توسط نرم افزارهای ASPEN HYSYS™ و CHEMSEP ™ بدست آوردن پروفیلهای دمایی و فشاری و مقایسه این دو نرم افزار با داده های حقیقی و سپس نتیجه گیری. دوم، استفاده از متدی جهت بهینه سازی انرژی واحد و به تبع آن کاهش هزینه های عملیاتی. سوم، ارائه طراحی جدید با توجه به نیاز های احتمالی آینده جهت ساخت واحد های مشابه و برآورد های اقتصادی گزینه های مطرح در مبحث طراحی. در زیر شرح مختصری از واحد عملیاتی مورد بررسی آورده شده است.
شرح کلی واحد 810
در این واحد فقط عملیات جداسازی صورت میگردد . هدف از این واحد جداسازی ارتوزایلین از مخلوط زایلین ها بر اساس تقطیر می باشد . خوراک این واحد مخلوط زایلین هاست که از راکتور ٨٠٠٢R – ( Clay Treater ) در بخش هپتانایزر واحد 800 دریافت می شود . واحد 810 شامل بخشهای زیر میباشد.
O – Xylene Column بخش
قسمتی از جریان از راکتور ٨٠٠٢Clay Treater ) R – ) که شامل ارتو ، متا و پارازایلین می باشد به منظور جداسازی ارتوزایلین از دیگر ایزومرهایش به برج ٨١٠١T – وارد می شود . محصول پایین برج
٨١٠١ T – پس از مخلوط شدن با جریان C٩A خروجی از ته برج ٨١٠١T – به سمت واحد 600 روانه میگردد . جریان خروجی از بالای برج ٨١٠١T – پس از سرد شدن با درام ٨١٠١D – وارد می شود . مایع درون درام ٨١٠١D – به دو قسمت تقسیم شده که بخش عمده آن به عنوان رفلاکس به خود برج ٨١٠١ T – برگردانده می شود و مابقی به عنوان خوراک به واحد 900 ارسال می شود که پس از مخلوط
۵
شدن با محصول بالای برج ٨٠٠١T – وارد درام ٩٠٠١D – می شود . دیگر محصول اصلی مجتمع یعنی ارتوزایلین به عنوان جریان جانبی از برج ٨١٠١T – به بیرون کشیده شده و پس از خارج شدن به سمت مخزن ٨١٠١ TK – برای ذخیره سازی ارسال میگردد .
شرح پروژه
در این بخش، به منظور جداسازی ارتوزایلین از مخلوط زایلین ها از برجی به نام ٨١٠١T- (Ortho – Xylene Recovery Column ) استفاده می شود . ظرفیت طراحی این واحد تولید 30000 تن از ارتوزایلین در سال با درجه خلوص بالای %۶.٩٨ می باشد . واحد به گونه ایی طراحی شده است که بین 40 تا 110 درصد ظرفیت بتواند کار کند و کارکرد سالیانه 330 روز منظور شده است .
C٨A محصول بخش واکنش واحد 800 پس از عبور از R- ٨٠٠٢ A/B با دمای 166 وارد ٨١٠١T- اورتوزایلین می شود. به طور نرمال فشار و دمای بالای برج ارتوزایلین به ترتیب bara۵.١ و C◦ ۵۴١ و نیز فشار و دمای پایینی آن به ترتیب bara٣ و C◦ ٢٠٧ می باشد . حرارت مورد نیاز این برج توسط ریبویلر
٨١٠١E- از محصول ته برج ٨٠٠١T – گرفته می شود .
محصول ته برج ارتوزایلین توسط پمپ P -٨١٠٢ A/B پس از مخلوط شدن با C٩A خروجی ته برج ٨٠٠١ T- به سمت واحد 600 ارسال میگردد. بخارت بالای برج ارتوزایلین پس از مایع شدن در فن هوایی
٨١٠١AE – با شرایط دما و فشار به ترتیب c◦ ٠۵١ و bara۴.١ وارد درام ٨١٠١D – می شود ، فشار سیستم با دو عدد کنترل ولو که به صورت Split Range کار میکنند کنترل می شود که این شیر کنترل ها به سیستم ازت و flare راه دارند. مایع درون درام ٨١٠١D – به دو قسمت تقسیم می شود که بخش عمده آن به عنوان ریفلاکس با پمپ P – ٨١٠١ A/B به خود برج برگردانده می شود و مابقی توسط P A/B۴٨١٠ – به عنوان خوراک واحد ٩٠٠ ارسال می شود که پس از مخلوط شدن با محصول بالای برج
٨٠٠١T – وارد درام ٩٠٠١D – می شود. محصول ارتوزایلین از سینی شماره 24 برج با شرایط دما و فشار c◦ ۶۶١ و bara٧.٢ بیرون کشیده می شود و پس از خنک شدن در مبدل ٨١٠٢E – به سمت مخزن ارتوزایلین ٨١٠١Tk – ارسال میگردد .
سعی بر این بود که در این پروژه علاوه بر بررسی واحد به بررسی امکانات جانبی جهت بهینه سازی فرآیند های موجود از دیدگاه انرژی نیز پرداخته شود تا شاهد صرفه جویی های بیشتر در میراث آیندگان باشیم.

طراحی و بهینه سازی برج تقطیر جداسازی اورتو زایلین از مخلوط زایلین ها از دیدگاه انرژی

طراحی و بهینه سازی برج تقطیر جداسازی اورتو زایلین از مخلوط زایلین ها از دیدگاه
انرژی

فصل دوم
آشنایی عمومی با آروماتیک ها
آروماتیک ها
آروماتیک ها دسته ایی از هیدرو کربن های حلقوی اشباع نشده متشکل از یک یا چند حلقه بنزنی میباشند. از مهمترین ترکیبات آروماتیکی می توان بنزن ، تولوئن و زایلینها (BTX ) را نام برد .
بنزن ( ۶C۶H ) مایعی بی رنگ و متمایل به زرد روشن است ، بسیار سمی و قابل اشتعال و دارای بوی خوش آروماتیکی است .
سایر خواص فیزیکی ایت ماده عبارت است از :
80.1 درجه سانتی گراد نقطه جوش
5.5 درجه سانتی گراد نقطه انجماد
0.879 وزن مخصوص (در c◦۴.۲۰ )
1.50110 ضریب شکست (n ۲۰ /D)
11- درجه سانتی گراد نقطه اشتعال
498 درجه سانتی گراد دمای احتراق ( خودسوزی )
این ماده قابل اختلاط با الکل ، اتر ، استن ، تتراکلرید کربن ، دی سولفید کربن و اسید استیک بوده و به میزان جزئی در آب محلول است .
بنزن موارد کاربرد گسترده ای داشته به طوری که در تهیه اتیل بنزن ( برای منومر استایرن ) ، دو دسیل بنزن ( در ستخت شوینده ها ) ، سیکلو هگزان ( برای نایلون ) ، فنل ، بنزن هگزا کلراید ، بنزن سولفونیک اسید و حلال ها به کار میرود .
تولوئن که به نام های متیل بنزن یا فنیل متان نیز خوانده می شود با فرمول شیمیایی ٣C۶H۵CH به صورت مایع بی رنگ دارای بوئی شبیه بنزن بوده و قابلیت اشتعال داشته و در الکل و بنزن و اتر قابل حل و در آب نا محلول میباشد . سایر خواص فیزیکی این ترکیب عبارت است از :
۰.۸۶۶ وزن مخصوص (در c◦۴.۲۰ )
۵.۹۲‐ درجه سانتی گراد نقطه انجماد
۷.۱۱۰ درجه سانتی گراد نقطه جوش
۱.۴۹۷ ضریب شکست (در c◦۲۰ )
۴.۴ درجه سانتی گراد نقطه اشتعال
۸۰۴ درجه سانتی گراد دمای احتراق ( خودسوزی )

در بیشتر موارد تولوئن از رفرمیت حاوی BTX استخراج شده و به صورت یکی از اجزاء بنزن به مصرف میرسد . کاربرد عمده تولوئن در تولید بنزن از طریق در آلکسیون و یا تولید همزمان بنزن و زایلین ها با واکنش Disproportionation است .
تولوئن یک حلال آلی قوی است و کاربرد های زیادی در صنایع رنگ ، رزین های پوششی ، چسب ، خمیرهای درزگیری ، جوهرهای چاپ ، پاک کننده های فلزی و سموم دارد . سایر مصارف این ماده در تولید تولوئن دی ایزوسیانات ، فنل ، کاپرولاکتام ، اسید بنزوئیک ، بنزیل کلراید ، ونیلیل تولوئن ، تولوئن سولفونیک اسید و تولوئن سولفونیل کلراید است .
زایلین ها
زایلین ها از سال 1950 به بعد به دلیل کاربرد آنها در تهیه انیدرید فتالیک و دی متیل ترفتالات موردتوجه صنایع شیمیایی قرار گرفت . با اینکه در سال 1979 استحصال تجاری زایلین ها از ذغال سنگ انجام گردید ولی امروزه عمدتا در طی فرآیند تبدیل کاتالیستی نفتا تولید می شوند . این مواد قبل از استخراج می توانند به عنوان یکی از اجزاء تشکیل دهنده بنزین مورد استفاده قرار گیرند و در صورت جداسازی به صورت مخلوط زایلین ها و یا ایزومرهای تفکیک شده ی پارا ، ارتو و متا قابل اشتعال هستند .
مخلوط زایلین ها
یک نمونه عادی از مخلوط زایلین ها حاوی 20 درصد ارتوزایلین ، 42 درصد متازایلین ، 18 درصد پارازایلین و 2 درصد اتیل بنزن است . مصرف عمده ی این ترکیب به عنوان حلال آلی در صنایع چسب و رنگ می باشد . در میان حلال های آلی بیشترین سهم متعلق به هیدروکربنها است که در این میان یک سوم آن را حلال های آروماتیکی تشکیل می دهند .
پارازایلین
پارازایلین ( 1و 4 در متیل بنزن ) با فرمول بسته ی ۲(۳C۶H۴(CH 1و 4 ایزومر پارای زایلین ها است که 16 تا 20 درصد از جریان مخلوط زایلین ها را تشکیل می دهد .
این ماده که به صورت مایع بی رنگ و قابل اشتعال است در دمای پایین به صورت کریستال بوده و قابل حل در الکل و اتر و نامحلول در آب می باشد . سایر خواص فیزیکی این ایزومر عبارت است از :

۰.۸۶۱۱ وزن مخصوص (در c◦۲۰ )
۲.۱۳ درجه سانتی گراد نقطه ذوب
۵.۱۳۸ درجه سانتی گراد نقطه جوش
۱.۵۰۰۴ ضریب شکست (در c◦۲۱ )
۲۵ درجه سانتی گراد نقطه اشتعال در حضور شعله

پارازایلین به عنوان ماده اولیه واحد های تولید اسید ترفتالیک (TPA ) و دی متیل ترفتالیک(DMT) کهخوراک اصلی تهیه پلی استر ها ( پلی اتیلن ترفتالات و پلی بوتیلن ترفتالات ) میباشند از بازار بهتری نسبتبه دو ایزومر دیگر زایلین ها برخوردار است . لذا در فرآیند تفکیک زایلین ها هدف ماکزیمم نمودن تولید پارازایلین می باشد .
موارد کاربرد دیگر این ماده در تولید دی پارازایلین ( در ساخت بسترهای الکتریکی نصب در مدارات چاپی ) ، محصولات کم حجم مانند ویتامین ها ، داروها و حشره کش ها است . به دلیل رشد مصرف پلی استر ها و بازار مناسب این مواد پیش بینی می شود تقاضا برای پارازایلین با نرخ رشد قابل ملاحظه ای افزایش یابد .
ارتوزایلین
ارتوزایلین ( 1و 2 متیل بنزن ) با فرمول بسته (٣ – C۶H۴(CH٢,١ ایزومر دیگر زایلین است که حدود 17 تا 22 درصد از جریان مخلوط زایلین ها را تشکیل می دهد . [۶]
این ماده که مایعی شفاف و بی رنگ است در الکل و اتر قابل حل بوده ولی در آب نامحلول است . سایر خواص فیزیکی این ایزومر عبارت است از :

۰.۸۸۰ وزن مخصوص (در c◦۴.۲۰ )
۲۵‐درجه سانتی گراد نقطه انجماد
۱۴۴ درجه سانتی گراد نقطه جوش
۱.۵۰۵ ضریب شکست (در c◦۲۰ )
۴۶۳ درجه سانتی گراد دمای احتراق ( خودسوزی )
%٩٩ ، عاری از هیدروژن سولفید و اکسید سولفور
%۵٩ ( تجاری )
%٩.٩٩ ( تحقیقاتی ) انواع گرید

یکی از مهمترین موارد کاربرد شیمیایی ارتوزایلین در تولید فتالیک انیدرید (PAN ) برای تهیه نرم کنندههاست . مصارف دیگر آن در مقیاس های کوچک در ساخت رزینهای آلکید و پلی استرهای غیر اشباع ( سنتز داروها و حشره کش ها ) و ساخت مواد شیمیایی خاصی نظیر فتالونیتریل می باشد که در صنایع رنگ کاربرد دارد .
برای آنکه تقاضا برای ارتوزایلین نسبت به میزان استخراج شده از مخلوط زایلین ها کمتر است لذا مقادیر اضافی در حین فرآیند تفکیک به پارازایلین ایزومره و یا با بنزین مخلوط می شود .
تقاضا برای ارتوزایلین بدلیل مصرف انحصاری آن در ساخت فتالیک انیدرید شدیدا تحت تاثیر بازار این ماده است . بنابراین تولید پلاستیک هایی مثل PVC می تواند این بازار را متاثر کند .
متازایلین
متازایلین ( 1 و 3 در متیل بنزن ) با فرمول بسته ٢(٣ – C۶H۴(CH٣,١ ایزومر متازایلین است که حدود 40 تا 45 درصد از جریان مخلوط زایلین ها را تشکیل می دهد .
این ماده مایعی شفاف و بی رنگ است در الکل و اتر قابل حل ولی در آب نامحلول می باشد . سایر خواص این ایزومر عبارت است از :
۰.۸۶۸۴ وزن مخصوص (در c◦۱۵ )
۴.۴۷‐درجه سانتی گراد نقطه انجماد
۸.۱۳۸ درجه سانتی گراد نقطه جوش
۱.۴۹۷۳ ضریب شکست (در c◦۲۰ )
۴.۲۹ درجه سانتی گراد نقطه اشتعال
۷.۵۲۷ درجه سانتی گراد دمای احتراق ( خودسوزی )
%۹۹ ، عاری از هیدروژن سولفید و اکسید سولفور
%۹۵ ( تجاری )
%۹.۹۹ ( تحقیقاتی ) انواع گرید

بازار متازایلین نسبت به دو ایزومر دیگر محدودتر است به طوری که کاربرد آن منحصر به تهیه اسیدایزوفتالیک و ایزوفتالونیتریل می باشد که به ترتیب برای تولید رزینهای پلی استر غیر اشباع خاص و قارچ کشها به مصرف می رسند . مقادیر کمی متازایلین نیز در سوخت هواپیما به مصرف می رسد .
به دلیل بازار محدود این ایزومر غالبا در حین فرآیند تفکیک به پارازایلین ایزومره و یا با بنزین مخلوط می گردد .

قیمت 25 هزار تومان

خرید فایل pdf به همراه فایلword

قیمت:35هزار تومان