مقدمه
تقطير روشي است براي جداسازي اجزاي يك محلول ، بر اساس قابليت توزيع مواد بين فازهاي گاز و مايع ، وقتي كه تمام اجزا در هر دو فاز موجود باشند. در اينجا بر خلاف عمل جذب يا دفع گازي ، كه در آنها ماده جديدي به منظور ايجاد فاز دوم به مخلوط اضافه مي شود ، فاز جديد به وسيله تبخير يا ميعان از محلول اوليه تشكيل مي شود .
براي روشن شدن تفاوت بين تقطير و ساير عمليات، به ذكر چند مثال مي پردازم. در جداسازي آب و نمك معمولي ، چون نمك در شرايط موجود كاملاً غير فرار است باقي مي ماند و آب تبخير ميشود . اين عمليات تبخير نام دارد. و اما تقطير جداسازي محلول هايي است كه تمام اجزا آن فراريت نسبي داشته باشند. از اين دسته ، جداسازي اجزاي محلول مايعي از آمونياك و آب را در نظر بگيريد. همانگونه كه مي دانيم وقتي محلول آمونياك – آب را در مجاورت هوا (كه اساساً در مايع نامحلول است) قرار دهيم ، آمونياك دفع ميشود اما به دليل مخلوط بودن با بخار آب و هوا خالص نيست. به عبارت ديگر ، با حرارت دادن ، ميتوانيم محلول را به طور جزئي تبخير كنيم به طوريكه فاز گازي شامل آب و آمونياك تشكيل گردد و از آنجايي كه فاز گاز، نسبت به مايع باقي مانده ، از نظر آمونياك غني تر است، مقداري جداسازي صورت مي گيرد. با دستكاري مناسب فازها يا تكرار تبخير و ميعان ، ميتوان به طور معمول هر دو جزء مخلوط را به صورت خالص كاملاً جدا كرد.
مزاياي چنين روش جداسازي اي روشن است. در عمل تقطير ، فاز جديد از جهت ارزش گرمايي با محلول اوليه تفاوت دارد؛ ولي دادن يا گرفتن حرارت به راحتي صورت ميگيرد كه البته هزينه انجام اين عمل بايد هميشه در نظر گرفته شود. به عبارت ديگر ، در عمليات جذب يا دفع ، كه با افزودن يك ماده خارجي همراه است ، محلول جديدي به دست مي آيد كه به نوبه خود بايد بوسيله يكي از عمليات انتقال جرم جداسازي شود مگر اينكه محلول جديد مستقيماً قابل استفاده باشد . [٩]
تقطير نيز، به عنوان يك فرآيند جداسازي، به نوبه خود محدوديتهاي ويژه اي دارد. در جذب يا عمليات، كه در آن يك ماده خارجي براي ايجاد فاز جديد جهت توزيع اجزاء استفاده ميشود ، ميتوان حلالي را انتخاب كرد كه بيشترين جداسازي را فراهم كند؛ مثلاً، چون آب براي جذب هيدروكربورهاي گازي از يك مخلوط گازي مناسب نيست، بجاي آن مي توان از يك روغن هيدروكربوري كه حلاليت بهتري داشته باشد استفاده كرد. ولي در تقطير چنين آزادي انتخابي وجود ندارد . با به كار بردن حرارت در تقطير ، به تنهايي، گاز ايجاد شده فقط شامل اجزاء موجود در مايع خواهد بود؛ بنابراين به علت شباهت زياد گاز و مايع از نظر شيميايي، اختلاف غلظت ناشي از توزيع اجزاء بين دو فاز معمولاً زياد نيست . در واقع گاهي اختلاف غلظت آنقدر كم است كه فرآيند ، عملاً ممكن نيست و حتي ممكن است اختلاف غلظتي وجود نداشته باشد.
با اين وجود ، در جداسازي مستقيم كه با تقطير نيز انجام مي شود ، فرآيند ديگري براي جداسازي لازم نيست و به همين خاطر اين عمل يكي از مهمترين عمليات هاي انتقال جرم است. با توجه به تفصيل فوق به بررسي يكي از گزينه هاي حساس جداسازي كه مربوط به جداسازي اجزايي با نقطه جوش هاي نزديك پرداختيم و سعي كرديم از نقطه نظر هاي گوناگوني به بررسي اين واحد بپردازيم.

طراحي و بهينه سازي برج تقطير جداسازي اورتو زايلين از مخلوط زايلين ها از ديدگاه انرژي

طراحي و بهينه سازي برج تقطير جداسازي اورتو زايلين از مخلوط زايلين ها

فهرست مطالب

چكيده………………………………………………………………………………………………………………………….1
مقدمه………………………………………………………………………………………………………………………….2

فصل اول……………………………………………………………………………………………. 4

كليات………………………………………………………………………………………………………………………….5
شرح كلي واحد 810………………………………………………………………………………………………………….5
شرح پروژه……………………………………………………………………………………………………………………6

فصل دوم 7

آشنايي عمومي با آروماتيك ها……………………………………………………………………………………………..8
آروماتيك ها……………………………………………………………………………………………………………………8
بنزن…………………………………………………………………………………………………………………………..8
تولوئن…………………………………………………………………………………………………………………………9
زايلين ها ……………………………………………………………………………………………………………………10

فصل سوم………………………………………………………………………………………….. 14

تقطير………………………………………………………………………………………………………………………..15
تقطير آني……………………………………………………………………………………………………………………15
تقطير پيوسته با جريان برگشتي……………………………………………………………………………………………..16
كنش در سيني ايده آل………………………………………………………………………………………………………..16
تركيب يكسوسازي و عريان سازي…………………………………………………………………………………………..18
موازنه مواد در ستون هاي سيني دار………………………………………………………………………………………..20
آهنگ هاي خالص جريان……………………………………………………………………………………………………..21
طراحي و عملكرد سيني ها………………………………………………………………………………………………….23
انواع سيني هاي معمول………………………………………………………………………………………………………24
مقايسه انواع مختلف سيني ها ………………………………………………………………………………………………27
طراحي ستون ها با سيني مشبك……………………………………………………………………………………………..31
محدوده عمليات سيني هاي مشبك…………………………………………………………………………………………….32
ستون ها با سيني شيردار……………………………………………………………………………………………………….34

فصل چهارم………………………………………………………………………………………. 35

اقتصاد و طراحي برج……………………………………………………………………………………………………….36
طراحي تجهيزات……………………………………………………………………………………………………………36
فشار و اجزاء دروني ستون…………………………………………………………………………………………………36
انتقال جرم و راندمان……………………………………………………………………………………………………….37
ارتفاع ستون…………………………………………………………………………………………………………………39
انرژي مورد نياز و طراحي مبدلهاي حرارتي………………………………………………………………………………..39
مدلهاي هزينه ……………………………………………………………………………………………………………….43
هزينه سرمايه ……………………………………………………………………………………………………………….44
برج و اجزاء داخلي …………………………………………………………………………………………………………44
هزينه هاي عملياتي …………………………………………………………………………………………………………47
فصل پنجم ………………………………………………………………………………………………………………….51
انتگراسيون فرآيند ………………………………………………………………………………………………………….52
تكنولوژي Pinch چيست ؟ …………………………………………………………………………………………………52
ستون تقطير ………………………………………………………………………………………………………………..53

بازنگري بر روش بررسي اساسي ………………………………………………………………………………………….53

بار گرمايي و گرماي نهفته…………………………………………………………………………………………………..54

بار ريبويلر و كندانسور نا برابر ……………………………………………………………………………………………….54

پروفايل ستون تقطير ………………………………………………………………………………………………………….55
بهينه سازي انرژي بواسطه تقسيم خوراك ………………………………………………………………………………….59

فصل ششم …………………………………………………………………………………………….60

شبيه سازي فرآيند ………………………………………………………………………………………………………………61

طراحي برج با نرم افزار Chemsep …ا…………………………………………………………………………………………….80

پروفايل دما و فشار ………………………………………………………………………………………………………………83
جمع بندي …………………………………………………………………………………………………………………………..86
فصل هفتم
بهينه سازي انرژي فرآيند …………………………………………………………………………………………………………..88

حالت اوليه فرآيند و انرژي هاي مصرفي ……………………………………………………………………………………………88 پروسه امر بهينه سازي انرژي ………………………………………………………………………………………………………90
ميزان بهينه سازي انرژي ……………………………………………………………………………………………………………..98 بررسي شرايط عملياتي فرآيند بهينه سازي ………………………………………………………………………………………99
جمع بندي …………………………………………………………………………………………………………………………. 101

فصل هشتم ……………………………………………………………………………………………..103

طراحي واحد جديد توليد اورتوزايلين ……………………………………………………………………………………….. 104

مشخصات خوراك واحد جديد ………………………………………………………………………………………………. 104
ارائه طراحي اوليه …………………………………………………………………………………………………………… 105

نحوه محاسبات هزينه سرما گذاري در نرم افزار ………………………………………………………………………….. 110

بهينه سازي شرايط عملياتي ………………………………………………………………………………………………. 111
(Detail Design) طراحي جزئيات……………………………………………………………………………………………..120
جمع بندي ……………………………………………………………………………………………………………………..149

فصل نهم……………………………………………………………………………………………….150

نتيجه گيري و پيشنهادات ………………………………………………………………………………………………….. 150
منابع ………………………………………………………………………………………………………………………….. 152

فصل اول
كليات
با توجه به اهميت بسزاي برجهاي تقطير و پر كاربرد بودن اين تجهيزات در صنايع نفت، گاز، و پتروشيمي و همينطور اصول عملياتي آنها كه بر اساس پديده هاي انتقالي بنا نهاده شده كه مي توان جزء اركان اصلي مهندسي شيمي بر شمرده شود بر آن شدم تا در مورد طراحي اين دستگاه ها اصول و قواعدي را بيان كنم و به بررسي مسائل و مشكلات طراحي، و قواعد بدست آمده بر اساس تجربيات و تحقيقات ساليان بپردازم .
در اين راه مقدمه مختصري بر قواعد و اصول مورد نياز در امر طراحي انواع تقطير پرداخته شده و سپس وارد بحث اصلي طراحي برج تقطير مورد بحث كه توضيحات تفضيلي آن در ذيل آمده است ميشويم، به طور كلي پروژه انجام شده را ميتوان به سه بخش اصلي تقسيم نمود. اول، شبيه سازي واحد توسط نرم افزارهاي ASPEN HYSYS™ و CHEMSEP ™ بدست آوردن پروفيلهاي دمايي و فشاري و مقايسه اين دو نرم افزار با داده هاي حقيقي و سپس نتيجه گيري. دوم، استفاده از متدي جهت بهينه سازي انرژي واحد و به تبع آن كاهش هزينه هاي عملياتي. سوم، ارائه طراحي جديد با توجه به نياز هاي احتمالي آينده جهت ساخت واحد هاي مشابه و برآورد هاي اقتصادي گزينه هاي مطرح در مبحث طراحي. در زير شرح مختصري از واحد عملياتي مورد بررسي آورده شده است.
شرح كلي واحد 810
در اين واحد فقط عمليات جداسازي صورت ميگردد . هدف از اين واحد جداسازي ارتوزايلين از مخلوط زايلين ها بر اساس تقطير مي باشد . خوراك اين واحد مخلوط زايلين هاست كه از راكتور ٨٠٠٢R – ( Clay Treater ) در بخش هپتانايزر واحد 800 دريافت مي شود . واحد 810 شامل بخشهاي زير ميباشد.
O – Xylene Column بخش
قسمتي از جريان از راكتور ٨٠٠٢Clay Treater ) R – ) كه شامل ارتو ، متا و پارازايلين مي باشد به منظور جداسازي ارتوزايلين از ديگر ايزومرهايش به برج ٨١٠١T – وارد مي شود . محصول پايين برج
٨١٠١ T – پس از مخلوط شدن با جريان C٩A خروجي از ته برج ٨١٠١T – به سمت واحد 600 روانه ميگردد . جريان خروجي از بالاي برج ٨١٠١T – پس از سرد شدن با درام ٨١٠١D – وارد مي شود . مايع درون درام ٨١٠١D – به دو قسمت تقسيم شده كه بخش عمده آن به عنوان رفلاكس به خود برج ٨١٠١ T – برگردانده مي شود و مابقي به عنوان خوراك به واحد 900 ارسال مي شود كه پس از مخلوط
۵
شدن با محصول بالاي برج ٨٠٠١T – وارد درام ٩٠٠١D – مي شود . ديگر محصول اصلي مجتمع يعني ارتوزايلين به عنوان جريان جانبي از برج ٨١٠١T – به بيرون كشيده شده و پس از خارج شدن به سمت مخزن ٨١٠١ TK – براي ذخيره سازي ارسال ميگردد .
شرح پروژه
در اين بخش، به منظور جداسازي ارتوزايلين از مخلوط زايلين ها از برجي به نام ٨١٠١T- (Ortho – Xylene Recovery Column ) استفاده مي شود . ظرفيت طراحي اين واحد توليد 30000 تن از ارتوزايلين در سال با درجه خلوص بالاي %۶.٩٨ مي باشد . واحد به گونه ايي طراحي شده است كه بين 40 تا 110 درصد ظرفيت بتواند كار كند و كاركرد ساليانه 330 روز منظور شده است .
C٨A محصول بخش واكنش واحد 800 پس از عبور از R- ٨٠٠٢ A/B با دماي 166 وارد ٨١٠١T- اورتوزايلين مي شود. به طور نرمال فشار و دماي بالاي برج ارتوزايلين به ترتيب bara۵.١ و C◦ ۵۴١ و نيز فشار و دماي پاييني آن به ترتيب bara٣ و C◦ ٢٠٧ مي باشد . حرارت مورد نياز اين برج توسط ريبويلر
٨١٠١E- از محصول ته برج ٨٠٠١T – گرفته مي شود .
محصول ته برج ارتوزايلين توسط پمپ P -٨١٠٢ A/B پس از مخلوط شدن با C٩A خروجي ته برج ٨٠٠١ T- به سمت واحد 600 ارسال ميگردد. بخارت بالاي برج ارتوزايلين پس از مايع شدن در فن هوايي
٨١٠١AE – با شرايط دما و فشار به ترتيب c◦ ٠۵١ و bara۴.١ وارد درام ٨١٠١D – مي شود ، فشار سيستم با دو عدد كنترل ولو كه به صورت Split Range كار ميكنند كنترل مي شود كه اين شير كنترل ها به سيستم ازت و flare راه دارند. مايع درون درام ٨١٠١D – به دو قسمت تقسيم مي شود كه بخش عمده آن به عنوان ريفلاكس با پمپ P – ٨١٠١ A/B به خود برج برگردانده مي شود و مابقي توسط P A/B۴٨١٠ – به عنوان خوراك واحد ٩٠٠ ارسال مي شود كه پس از مخلوط شدن با محصول بالاي برج
٨٠٠١T – وارد درام ٩٠٠١D – مي شود. محصول ارتوزايلين از سيني شماره 24 برج با شرايط دما و فشار c◦ ۶۶١ و bara٧.٢ بيرون كشيده مي شود و پس از خنك شدن در مبدل ٨١٠٢E – به سمت مخزن ارتوزايلين ٨١٠١Tk – ارسال ميگردد .
سعي بر اين بود كه در اين پروژه علاوه بر بررسي واحد به بررسي امكانات جانبي جهت بهينه سازي فرآيند هاي موجود از ديدگاه انرژي نيز پرداخته شود تا شاهد صرفه جويي هاي بيشتر در ميراث آيندگان باشيم.

طراحي و بهينه سازي برج تقطير جداسازي اورتو زايلين از مخلوط زايلين ها از ديدگاه انرژي

طراحي و بهينه سازي برج تقطير جداسازي اورتو زايلين از مخلوط زايلين ها از ديدگاه
انرژي

فصل دوم
آشنايي عمومي با آروماتيك ها
آروماتيك ها
آروماتيك ها دسته ايي از هيدرو كربن هاي حلقوي اشباع نشده متشكل از يك يا چند حلقه بنزني ميباشند. از مهمترين تركيبات آروماتيكي مي توان بنزن ، تولوئن و زايلينها (BTX ) را نام برد .
بنزن ( ۶C۶H ) مايعي بي رنگ و متمايل به زرد روشن است ، بسيار سمي و قابل اشتعال و داراي بوي خوش آروماتيكي است .
ساير خواص فيزيكي ايت ماده عبارت است از :
80.1 درجه سانتي گراد نقطه جوش
5.5 درجه سانتي گراد نقطه انجماد
0.879 وزن مخصوص (در c◦۴.۲۰ )
1.50110 ضريب شكست (n ۲۰ /D)
11- درجه سانتي گراد نقطه اشتعال
498 درجه سانتي گراد دماي احتراق ( خودسوزي )
اين ماده قابل اختلاط با الكل ، اتر ، استن ، تتراكلريد كربن ، دي سولفيد كربن و اسيد استيك بوده و به ميزان جزئي در آب محلول است .
بنزن موارد كاربرد گسترده اي داشته به طوري كه در تهيه اتيل بنزن ( براي منومر استايرن ) ، دو دسيل بنزن ( در ستخت شوينده ها ) ، سيكلو هگزان ( براي نايلون ) ، فنل ، بنزن هگزا كلرايد ، بنزن سولفونيك اسيد و حلال ها به كار ميرود .
تولوئن كه به نام هاي متيل بنزن يا فنيل متان نيز خوانده مي شود با فرمول شيميايي ٣C۶H۵CH به صورت مايع بي رنگ داراي بوئي شبيه بنزن بوده و قابليت اشتعال داشته و در الكل و بنزن و اتر قابل حل و در آب نا محلول ميباشد . ساير خواص فيزيكي اين تركيب عبارت است از :
۰.۸۶۶ وزن مخصوص (در c◦۴.۲۰ )
۵.۹۲‐ درجه سانتي گراد نقطه انجماد
۷.۱۱۰ درجه سانتي گراد نقطه جوش
۱.۴۹۷ ضريب شكست (در c◦۲۰ )
۴.۴ درجه سانتي گراد نقطه اشتعال
۸۰۴ درجه سانتي گراد دماي احتراق ( خودسوزي )

در بيشتر موارد تولوئن از رفرميت حاوي BTX استخراج شده و به صورت يكي از اجزاء بنزن به مصرف ميرسد . كاربرد عمده تولوئن در توليد بنزن از طريق در آلكسيون و يا توليد همزمان بنزن و زايلين ها با واكنش Disproportionation است .
تولوئن يك حلال آلي قوي است و كاربرد هاي زيادي در صنايع رنگ ، رزين هاي پوششي ، چسب ، خميرهاي درزگيري ، جوهرهاي چاپ ، پاك كننده هاي فلزي و سموم دارد . ساير مصارف اين ماده در توليد تولوئن دي ايزوسيانات ، فنل ، كاپرولاكتام ، اسيد بنزوئيك ، بنزيل كلرايد ، ونيليل تولوئن ، تولوئن سولفونيك اسيد و تولوئن سولفونيل كلرايد است .
زايلين ها
زايلين ها از سال 1950 به بعد به دليل كاربرد آنها در تهيه انيدريد فتاليك و دي متيل ترفتالات موردتوجه صنايع شيميايي قرار گرفت . با اينكه در سال 1979 استحصال تجاري زايلين ها از ذغال سنگ انجام گرديد ولي امروزه عمدتا در طي فرآيند تبديل كاتاليستي نفتا توليد مي شوند . اين مواد قبل از استخراج مي توانند به عنوان يكي از اجزاء تشكيل دهنده بنزين مورد استفاده قرار گيرند و در صورت جداسازي به صورت مخلوط زايلين ها و يا ايزومرهاي تفكيك شده ي پارا ، ارتو و متا قابل اشتعال هستند .
مخلوط زايلين ها
يك نمونه عادي از مخلوط زايلين ها حاوي 20 درصد ارتوزايلين ، 42 درصد متازايلين ، 18 درصد پارازايلين و 2 درصد اتيل بنزن است . مصرف عمده ي اين تركيب به عنوان حلال آلي در صنايع چسب و رنگ مي باشد . در ميان حلال هاي آلي بيشترين سهم متعلق به هيدروكربنها است كه در اين ميان يك سوم آن را حلال هاي آروماتيكي تشكيل مي دهند .
پارازايلين
پارازايلين ( 1و 4 در متيل بنزن ) با فرمول بسته ي ۲(۳C۶H۴(CH 1و 4 ايزومر پاراي زايلين ها است كه 16 تا 20 درصد از جريان مخلوط زايلين ها را تشكيل مي دهد .
اين ماده كه به صورت مايع بي رنگ و قابل اشتعال است در دماي پايين به صورت كريستال بوده و قابل حل در الكل و اتر و نامحلول در آب مي باشد . ساير خواص فيزيكي اين ايزومر عبارت است از :

۰.۸۶۱۱ وزن مخصوص (در c◦۲۰ )
۲.۱۳ درجه سانتي گراد نقطه ذوب
۵.۱۳۸ درجه سانتي گراد نقطه جوش
۱.۵۰۰۴ ضريب شكست (در c◦۲۱ )
۲۵ درجه سانتي گراد نقطه اشتعال در حضور شعله

پارازايلين به عنوان ماده اوليه واحد هاي توليد اسيد ترفتاليك (TPA ) و دي متيل ترفتاليك(DMT) كهخوراك اصلي تهيه پلي استر ها ( پلي اتيلن ترفتالات و پلي بوتيلن ترفتالات ) ميباشند از بازار بهتري نسبتبه دو ايزومر ديگر زايلين ها برخوردار است . لذا در فرآيند تفكيك زايلين ها هدف ماكزيمم نمودن توليد پارازايلين مي باشد .
موارد كاربرد ديگر اين ماده در توليد دي پارازايلين ( در ساخت بسترهاي الكتريكي نصب در مدارات چاپي ) ، محصولات كم حجم مانند ويتامين ها ، داروها و حشره كش ها است . به دليل رشد مصرف پلي استر ها و بازار مناسب اين مواد پيش بيني مي شود تقاضا براي پارازايلين با نرخ رشد قابل ملاحظه اي افزايش يابد .
ارتوزايلين
ارتوزايلين ( 1و 2 متيل بنزن ) با فرمول بسته (٣ – C۶H۴(CH٢,١ ايزومر ديگر زايلين است كه حدود 17 تا 22 درصد از جريان مخلوط زايلين ها را تشكيل مي دهد . [۶]
اين ماده كه مايعي شفاف و بي رنگ است در الكل و اتر قابل حل بوده ولي در آب نامحلول است . ساير خواص فيزيكي اين ايزومر عبارت است از :

۰.۸۸۰ وزن مخصوص (در c◦۴.۲۰ )
۲۵‐درجه سانتي گراد نقطه انجماد
۱۴۴ درجه سانتي گراد نقطه جوش
۱.۵۰۵ ضريب شكست (در c◦۲۰ )
۴۶۳ درجه سانتي گراد دماي احتراق ( خودسوزي )
%٩٩ ، عاري از هيدروژن سولفيد و اكسيد سولفور
%۵٩ ( تجاري )
%٩.٩٩ ( تحقيقاتي ) انواع گريد

يكي از مهمترين موارد كاربرد شيميايي ارتوزايلين در توليد فتاليك انيدريد (PAN ) براي تهيه نرم كنندههاست . مصارف ديگر آن در مقياس هاي كوچك در ساخت رزينهاي آلكيد و پلي استرهاي غير اشباع ( سنتز داروها و حشره كش ها ) و ساخت مواد شيميايي خاصي نظير فتالونيتريل مي باشد كه در صنايع رنگ كاربرد دارد .
براي آنكه تقاضا براي ارتوزايلين نسبت به ميزان استخراج شده از مخلوط زايلين ها كمتر است لذا مقادير اضافي در حين فرآيند تفكيك به پارازايلين ايزومره و يا با بنزين مخلوط مي شود .
تقاضا براي ارتوزايلين بدليل مصرف انحصاري آن در ساخت فتاليك انيدريد شديدا تحت تاثير بازار اين ماده است . بنابراين توليد پلاستيك هايي مثل PVC مي تواند اين بازار را متاثر كند .
متازايلين
متازايلين ( 1 و 3 در متيل بنزن ) با فرمول بسته ٢(٣ – C۶H۴(CH٣,١ ايزومر متازايلين است كه حدود 40 تا 45 درصد از جريان مخلوط زايلين ها را تشكيل مي دهد .
اين ماده مايعي شفاف و بي رنگ است در الكل و اتر قابل حل ولي در آب نامحلول مي باشد . ساير خواص اين ايزومر عبارت است از :
۰.۸۶۸۴ وزن مخصوص (در c◦۱۵ )
۴.۴۷‐درجه سانتي گراد نقطه انجماد
۸.۱۳۸ درجه سانتي گراد نقطه جوش
۱.۴۹۷۳ ضريب شكست (در c◦۲۰ )
۴.۲۹ درجه سانتي گراد نقطه اشتعال
۷.۵۲۷ درجه سانتي گراد دماي احتراق ( خودسوزي )
%۹۹ ، عاري از هيدروژن سولفيد و اكسيد سولفور
%۹۵ ( تجاري )
%۹.۹۹ ( تحقيقاتي ) انواع گريد

بازار متازايلين نسبت به دو ايزومر ديگر محدودتر است به طوري كه كاربرد آن منحصر به تهيه اسيدايزوفتاليك و ايزوفتالونيتريل مي باشد كه به ترتيب براي توليد رزينهاي پلي استر غير اشباع خاص و قارچ كشها به مصرف مي رسند . مقادير كمي متازايلين نيز در سوخت هواپيما به مصرف مي رسد .
به دليل بازار محدود اين ايزومر غالبا در حين فرآيند تفكيك به پارازايلين ايزومره و يا با بنزين مخلوط مي گردد .

قیمت 25 هزار تومان

خرید فایل pdf به همراه فایلword

قیمت:35هزار تومان