مقدمه

كامپوزيت به موادي اطلاق ميشود كه در ساختار آن بيش از يك جزء استفاده شده باشد كه در اين مواد اجزاء مختلف خواص فيزيكي و شيميايي خود را در تركيب حفظ كرده و در نهايت مادهاي حاصل ميشود كه داراي خواص بهينهاي ميباشد، كه در تك تك مواد مشاركت كننده به صورت مجزا در همه حالت ها وجود ندارد[1].
كامپوزيت خود از دو جزء اصلي تشكيل شده كه شامل فاز تقويت كننده و ديگري زمينه يا فاز پيوسته است. دومين جزء اصلي كامپوزيت، رزين ميباشد كه منظور از رزين هر نوع پليمري است كه به عنوان زمينه يا فاز پيوسته كامپوزيت استفاده ميشود نقش رزينها در كامپوزيتهاي ليفي عبارت است از:
ـ نگهداري الياف در كنار يكديگر ـ انتقال تنش به الياف
ـ محافظت از الياف در مقابل عوامل محيطي (نظير رطوبت) ـ حفاظت سطح الياف از سايش
زمينه نقش اساسي در بعضي از خواص كامپوزيت نظير استحكام و مدول عرضي (Transverse)، خواص برشي و خواص در حالت فشاري دارد اما نقش كمي در تحمل نيروهاي كششي ايفا مينمايد. همچنين زمينه تأثير مهمي بر استحكام برشي بين لايه اي(Interlaminar shear strength, ISS) و استحكام برشي صفحهاي (In plane shear) كامپوزيت دارد. استحكام برشي بين لايهاي در طراحي سازههايي كه تحت بار خمشي قرار ميگيرند و نيز استحكام برشي صفحهاي به هنگام اعمال بارهاي پيچشي (Tortional) حائز اهميتاند. هنگام اعمال نيروهاي فشاري، زمينه از كمانش (Buckling) احتمالي الياف نيز ممانعت مينمايد. لذا تا حدودي در استحكام فشاري ماده كامپوزيت نقش دارد. سهل و يا دشوار بودن فرآيندپذيري و وجود نقص (defect) در يك كامپوزيت، وابستگي زيادي به خصوصيات فيزيكي زمينه مانند گرانروي، نقطه ذوب و دماي پخت آن دارد[2]. در ضمن رزيني كه به عنوان زمينه در يك كامپوزيت استفاده ميشود بايد پليمري باشد كه در زير Tg خود قرار ميگيرد[3]. انواع زمينههاي پليمري مورد استفاده در صنعت كامپوزيت بر دو دسته گرمانرم و گرماسخت تقسيم بندي ميشوند. رزينهاي پلاستيكي از پليمرهاي شامل زنجيرههاي طولاني مولكولها ساخته ميشوند. پسوند مر يك واحد تنهاي مولكولي است و كلمه پليمر به چندين مر يا تكرار واحدهاي مولكولي به صورت زنجيروار اطلاق ميشود. زماني كه اين پليمرها به يكديگر متصل ميشوند اين فرآيند را اتصال متقاطع مينامند. رزينهاي گرمانرم و گرما سخت بصورت اتصال غير متقاطع ميباشند.

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فهرست مطالب

چكيده………………………………………………………………………1

مقدمه…………………………………………………………………….. 2

فصل اول

گرمانرم در اثر حرارت ذوب شده و شكل داده ميشوند و ميتوانند مجدداً ذوب شده و شكل داده شوند. اين فرآيند بازگشت پذير است. در واقع ميتوان رزين گرمانرم را مانند شكلات تصور كرد كه وقتي سرد ميشوند به شكل جامد در ميآيند و ميتوانند دوباره با حرارت دادن ذوب شوند، اغلب پلاستيك هاي خانگي از اين نوع هستند[4]. پلي الفينها و پليوينيل كلرايد به عنوان پرمصرف ترين پليمرها و پليآميدها، پليكربناتها، پلي استايرنها، سلولزهاي استر و پلي متيل متاكريلات و … با قابليت جايگزيني به جاي فلزات در كاربردهاي فني به نام پليمرهاي مهندسي شناخته ميشوند[5].
:(Thermoset) ـ2ـ گرماسخت ها1
رزين هاي گرماسخت رزينهايي هستند كه به كمك يك شروع كننده يا حرارت، از شكل مايع به حالت جامد تبديل ميشوند اين فرآيند بازگشت ناپذير است. درست مانند كيك كه يك بار پخته مي- شود و پف ميكند و به شكل جامد در ميآيد ولي ديگر نميتوان آن را به حالت مايع برگرداند[4].
مهمترين پليمرهاي گرماسخت عبارتند از: رزينهاي پلياستر غيراشباع، رزينهاي وينيل استر، رزين- هاي اپوكسي، رزينهاي فنوليك، رزينهاي اپوكسي نووالاك، رزينهاي پلي ايمايد (PMR- 15 , Polybismaleimide) رزينهاي سيليكون و رزينهاي اوره و ملامين فرمالدئيد و پرمصرف ترين رزين ها در صنعت كامپوزيت، رزينهاي پلياستر غير اشباع و اپوكسي ميباشند [2].
1ـ3ـ رزينهاي پلي استر غير اشباع (Unsaturated Polyester Resins) رزين پلياستر غيراشباع پرمصرفترين رزين در صنعت كامپوزيت ميباشد براي اولين بار Berzelius در سال 1847 پلياستر را از واكنش تار تاريك اسيد با گليسرول توليد نمود [9].
اولين كار شيميايي با پلياسترهاي غيراشباع با مطالعه مالئات گلايكول توسط ورلندر (Vorlander) در سال 1894 انجام شد. شيمي پليمر به عنوان يك علم تا اوايل قرن بيستم به درستي توسعه پيدا نكرده بود. در سال 1920 والاك كاروتر (Wallace Carother) با مطالعه بر روي پلي استرهاي از نوع غيراشباع كه از اتيلن گلايكول و اسيدهاي غيراشباع و انيدريدهايي همچون فوماريك اسيد و مالئيك انيدريد تهيه شده بود به مشاهدات درخشاني دست يافت. در سال 1937 كارلتون اليس (Carlton Ellis) اثر مونومر غيراشباع استايرن را بر سرعت پخت پلياسترها مورد بررسي قرار داد كه دريافت سرعت كوپليمرايزسيون بيست تا سي برابر سريعتر از سرعت هموپليمريزاسيون براي پلياسترهاي غيراشباع با خودشان ميباشد و به عنوان پدر پلياستر غير اشباع شناخته شد [10].
اين رزينها از واكنش تراكمي بين يك يا چند الكل دو يا چند عاملي (مانند اتيلن گلايكول HO- CH2-CH2-OH ، پروپيلن گلايكول) با اسيد يك يا چند عاملي (مانند فتاليك اسيد يا انيدريد، مالئيك و فوماريك اسيد) تهيه ميشوند [13].
بطور كلي رزينهاي پلياستر يعني رزينهايي كه حاوي گروه استرياند، شامل انواع ذيل ميباشند:
1ـ رزينهاي آلكيدي (پلياستر حاوي روغن خشك شونده)
2ـ رزينهاي پلي استر اشباع عاري از روغن خشك شونده
3ـ رزينهاي پلي استر گرمانرم، مثل پلياتيلن ترفتالات
4ـ رزينهاي پلي استر غيراشباع، شامل پلياسترهاي غيراشباع ايزو و ارتو، رزينهاي بيسفنلي و رزين هاي وينيل استر.
دو دسته اول در صنايع رنگ و پوششهاي سطح استفاده ميشوند و از پرمصرف ترين اين رزينها دراين صنعت ميباشند. دسته سوم در صنعت پلاستيك و الياف و دسته چهارم رزينهايي هستند كه در صنعت كامپوزيت مصرف ميشوند به جهت اختصار به آنها رزينهاي پلياستر گويند[2].
1ـ پلي استر نوع اورتو با ويژگيهاي:
– قيمت پايين و كاربرد عمومي تا 85%
2ـ پلي استر نوع ايزو با ويژگيهاي:
ـ مقاومت مناسب در شرايط محيطي و مواد شيميايي ـ استفاده در لايههاي ژلي
3ـ رزين بيسفنليك (پلي استر با كارايي بالا) با ويژگيهاي :
ـ مقاومت بالا در مقابل خوردگي
ـ مورد استفاده در لولههاي انتقال مواد شيميايي
4ـ رزين وينيل استر (پلي استر با كارايي بالا) با ويژگيهاي:
ـ چقرمگي بالا ـ مقاومت ضربه بالا ـ مقاومت شيميايي عالي [6].
از اين رو به بررسي رزين هاي وينيل استر به عنوان يكي از پركاربردترين انواع رزينهاي پلي استر غيراشباع كه داراي خواص مكانيكي و مقاومت به خوردگي بسيار بالايي است مي پردازيم.

1- 1- گرما نرم ها…………………………………………………………… 5
1- 2- گرما سخت……………………………………………………………. 5
1- 3- رزين ها ي پل ي استر غير اشباع………………………………….. 6
1- 3- 1- انواع رزين هاي پل ي استر………………………………………. 6
1- 4- تاريخجه رزين هاي وينيل استر……………………………………….. 7

فصل دوم

  رزينهاي وينيل استر رزينهاي گرماسختي هستند كه در انتهاي زنجير اصلي داراي يك گروه آكريلاتي (R=H) و يا متاكريلاتي (3(R=CH ميباشند. رزينهاي وينيل استر عمدتاً در گروه پلي -استرها طبقهبندي ميشوند. آنها بطور نمونه دي استرهايي هستند ( به پليمر در زنجير اصلي بستگي دارد) كه اتصال هاي اتري دوبار ظاهر شدهاند.
جزء سازنده زنجير اصلي رزينهاي وينيل استر از يك رزين اپوكسي، رزين پلياستر، رزين پلي يورتان و رزينهايي از اين جزء ميتواند مشتق شود، اما از اين بين رزينهاي اپوكسي از نظر اقتصادي داراي اهميت ويژهاند [11].
رزينهاي وينيل استر از واكنش يك كربوكسيليك اسيد غير اشباع (نظير آكريليك يا متاكريليك اسيد) و يك واحد رزين اپوكسي تهيه ميگردند. رايجترين رزينهاي وينيل استر غالباً از واكنش متاكريليك اسيد و دي گليسيديل اتر بيسفنل A تهيه ميشوند.
رزين وينيل استر (121 140 C) دي گليسيديل اتر بيسنفل A+ متاكريليك اسيد
شكل 2- ساختار شيميايي رزين وينيل استر بر پايه بيسفنلA [10].
واكنش فوق در دماي(℃149ـ 121) و با سرعت انجام ميشود معمولاً از نمكهاي آمونيوم (نظير بنزيل تري متيل آمونيوم كلرايد)، آمينهاي نوع سوم و فسفيتها به عنوان كاتاليزور استفاده مي -شود[10]. واكنش افزايشي اسيد و حلقههاي اپوكسايد (استريفيكاسيون) گرمازا است و گروه هيدروكسيل ايجاد ميشود و هيچگونه محصول جانبي به وجود نميآيد و در طي استري شدن و يا بعد از آن رقيق كنندههاي مناسب يا بازدارندههاي پليمريزاسيون را اضافه ميكنند[11].
2ـ2ـ مشخصات
رزينهاي وينيل استر ميتوانند به شكل خالص (به عبارتي بدون رقيق كننده) استفاده شوند يا آنها ميتوانند شامل هر دو نوع كومونومر فعال وينيلي (نظير استايرن، وينيل تولوئن و تري متيلول پروپان تري آكريلات) يا يك رقيق كننده غيرفعال (نظير متيل اتيل كتون و تولوئن) باشند. به طور نمونه، اسيد متاكريليك بيشترين كاربرد را در تهيه رزينهاي وينيل استري دارد كه در صنعت كامپوزيت و در واقع در پلاستيك هاي تقويت شده با الياف (FRP) مقاوم در برابر مواد شيميايي به كار برده شدهاند، در حاليكه رزينهاي آكريلات وينيل استر كه به صورت غير رقيق تهيه شدهاند، با افزودن هم واكنش دهندههاي مناسب در طي فرمولبندي پخت UV ميتوان در پوشش هاي (Coatings) و رنگ ها استفاده نمود.
خواص فيزيكي رزينهاي وينيل استر به گروه انتهاي وينيل (متاكريلات و آكريلات)، مقدار و نوع هم واكنش دهنده و نوع و وزن مولكولي پيكره رزين بستگي دارند.
به محض پخت، رزينهاي متاكريلات وينيل استر استايرني شده، مقاومت عالي در مقابل اسيدها، بازها و حلالها از خود نشان ميدهند. رزينهاي آكريلات وينيل استر نسبت به رزينهاي متاكريلات وينيل استر، به آبكافت حساستر هستند. پس به طور كلي در كاربردهايي كه به مقاومت شيميايي بالا نياز است كاربرد ندارند، اما برعكس، رزين هاي آكريلات وينيل استر در سيستم هاي پخت تشعشعي بخاطر فعاليت بيشتر آنها ترجيح داده ميشوند. رزينهاي وينيل استر رقيق نشده از حالت نيمه جامد تا جامد تغيير ميكنند و جهت رسيدن به سطح ويسكوزيته مورد نظر و بالا بردن فعاليت هر دو رقيق كننده فعال و غير فعال مورد استفاده قرار ميگيرند.
در رزين هاي وينيل استر بر پايه اپوكسي، اپوكسي با وزن مولكولي هاي مختلف مورد استفاده قرار ميگيرند، وزن مولكوليهاي بالاي آن باعث افزايش حالت ارتجاعي و جهندگي و چقرمگي و كاهش مقاومت در برابر حلال ها و حرارت ميشود.
برخلاف پلياسترها، رزين هاي وينيل استري كه شامل استركم و عوامل وينيلي كم تهيه ميشوند، مقاومت بالاتري را در مقابل آبكافت، دماهاي اگزوترم در پائينترين پيك و جمعشدگي كمي را بعد از پخت خواهند داشت.
همچون پلي استرها، رزينهاي وينيل استر نيز زمان عمر انبارداري محدودي را نشان ميدهند كه اين مدت زمان نيز از طريق افزايش بازدارندههايي كه در طي ساخت از طريق پليمريزاسيون افزايشي (راديكال آزاد) بكار برده ميشود كنترل ميگردد [11].
رزين هاي وينيل استر بطور نمونه در انتها داراي عوامل غير اشباعيت هستند مگر براي موارد خاصي همچون آنهايي كه براي غليظ سازي با اكسيدهاي فلزي گروه IIو هيدروكسيدها براي توليد آميزههاي قالبگيري صفحهاي (SMC) طراحي شدهاند. اين باندهاي دوگانه در انتهاي زنجيره وينيل استر ميتواند اتصالات عرضي را از طريق هموپليمريزاسيون با مونومرهاي ديگري از خودشان و يا با كوپليمريزاسيون با مونومرهاي غير اشباع نظير استايرن به وجود آورند. استفاده از اسيدهاي ديگري چون كروتونيك و سيناميك اسيد نيز گزارش شده است[10].

2- 1- تعاريف شيميايي……………………………………………………… 12
2- 2- مشخصا ت……………………………………………………………… 13

فصل سوم 

رزينهاي وينيل استر شامل چهار خانواده رزين هاي وينيل استر بر پايه بيسفنل A، اپوكسي نووالاك، اپوكسي برومه شده و نوع اصلاح شده ميباشد. در واقع بر اساس نوع رزينهاي اپوكسايدي كه در توليد رزين هاي وينيل استر استفاده ميشوند تقسيم بندي شدهاند. بطور كلي اپوكسي بيسفنل A با وزن مولكولي كم در تركيب زنجير اصلي استفاده ميشود (در شكل 3 نشان داده شده است) [11].

دماي انتقال شيشهاي (Tg) رزينهاي وينيل استر بر پايه اپوكسي نووالاك معمولاً 30 تا ℃50 از رزين هاي وينيل استر معمولي بيشتر است. اين رزين ها از نظر HDT (℃149 تا 132)، خواص مكانيكي، مقاومت در برابر اسيدها و بازها و نيز حلال ها، بهترين كارايي را دارند و در كاربردهايي كه دوام خوب در دماي بالا مورد انتظار است، استفاده ميشوند.
دسته ديگر رزين هاي وينيل استر، بر پايه اپوكسي برومه شده است كه در برابر آتش مقاومند و سرعت گسترش آتش در آنها كمتر از ساير رزين هاست [2].
3ـ1ـ طبقه بندي رزين از نظر نوع مواد اين رزين هاي وينيل استر ريختهگري از نظر نوع مواد هم به سه دسته تقسيم ميشوند كه عبارتند از:
ـ رزين منعطف Derakane 411 (صنايع شيميايي Dow).
.Derakane 470- ـ رزين دما بالا
ـ رزين اصلاح شده با لاستيك Derakane 510.
3ـ1ـ1ـ اثر نوع رزين
يك مقايسه بين خواص كششي و فشاري كامپوزيت هاي پلي استري و وينيل استر در جدول 2 براي يك تركيب پارچهاي و در جدول 3 و 4 براي نمدها و منسوجات ديگر آمده است[12].

مونومرهاي دي آليل فتالات يا ايزوفتالات واكنش خوبي با سيستم پخت محيطي نميدهند و فقط در كاربردهاي تركيبات قالبگيري و از پيش ساخته شده از روش پخت حرارتي استفاده مي-گردند[10]. از آنجائي كه رزين وينيل استر داراي باندهاي دوگانه است و راديكال هاي آزاد كه در مرحله شروع از روش هاي حرارتي يا تشعشعي يا شيميايي به وجود ميآيند با اين پيوندهاي دوگانه وارد واكنش شده و شبكهاي ميشود (شكل 4).
پخت از طريق مكانيزم راديكال آزاد كه داراي 3 مرحله آغاز ، انتشار، و اختتام است، پيش ميرود مرحله آغاز تعيين كننده سرعت واكنش است[11] .
شروع كنندهها
شروع كننده، اصطلاح فني صحيح براي اين فرآورده است كه به صورت عوامانه در صنعت كامپوزيت به آن كاتاليست گفته ميشود در اصطلاحات فني يك كاتاليست باعث يك واكنش شيميايي ميشود اما خود آن وارد واكنش نميشود در حالت پليمريزاسيون رزينهاي وينيل استر، در حين واكنش از بين ميرود.
رزين، توسط فرآيندي كه پليمريزاسيون راديكال آزاد ناميده ميشود عملآوري ميگردد. شروع كنندههاي مولكول هاي راديكال آزاد را متلاشي ميكند كه باعث ميشود فرآيند اتصال عرضي مولكول هاي پلياستر با مولكول هاي استايرن در رزين آغاز گردد. با افزودن بيشتر مقدار شروع كننده به رزين، سرعت عملآوري افزايش مييابد. عمل آوري در دماي اتاق با شروع كنندههاي معمولي نياز به افزودن يك پيش برنده در فرمولبندي رزين دارند تا سرعت عملآوري افزايش يابد. بدون پيش -برنده، شروع كننده با سرعت كافي آن را تجزيه نخواهد كرد تا عملآوري را در يك مدت زماني مفيد ايجاد كند.
يك فاكتور اساسي در كنترل فرآيند عملآوري، انتخاب صحيح شروع كننده ميباشد. چندين نوع شروع كننده، براي عملآوري رزينهاي وينيل استر و پلي استر به كار برده ميشوند. پراكسيدهاي كتن، پراكسيدهاي استيل استن، هيدروپراكسيدهاي كومن، گاهي اوقات، شروع كنندههاي مختلف ميتوانند با يكديگر مخلوط شوند تا مخلوطي را ايجاد كنند كه مشخصههاي هر دو را بهبود بخشد. هرچند اين كار، بايد فقط با پيشنهاد سازنده رزين و شروع كننده انجام شود.
3- 2-1-2- پراكسيد كتن
متيل اتيل كتن پراكسيد (MEKP) بيشترين شروع كننده مورد استفاده ميباشد. به شكل مايعي شفاف است كه با رزين، با مقداري در حدود 25/1% تا 3% وزني تركيب ميشود. به عنوان يك انتخاب از شروع كنندهها MEKP ارزانترين و داراي آسانترين روش استفاده ميباشد. MEKP بر طبق ميزان اكسيژن فعالش مشخص ميشود معمولاً مقادير اكسيژن فعال، در محدوده 5 % ، تا 9 % مي-باشد، MEKP 9% بيشترين غلظت را دارد كه ميتواند مطابق با مقررات US- DOT ارسال شود.
MEKP با اكسيژن فعال كمتر از 5 % گاهي در كاربردهاي پاشش توسط پيستوله استفاده ميشود به دليل عبور بيشتر و راحت تر از تجهيزات، بكار برده مي شود. زماني كه از يك شروع كننده با درصد كمتر از 5 % استفاده ميشود، نياز هست مقدار به كار رفته را افزايش دهيم تا به يك عمل آوري مناسب رزين برسيم .
3- 2-1-3- پراكسيد استيل استن (AAP) AAP كمي گرانتر از MEKP ميباشد مزيت عمده AAP اينست كه زمان هاي عملآوري سريعي داشته و نسبت به تغيير شكل در مقابل حرارت، مقاوم ميباشد. اين مطلب به لايهگذاري هاي نازك، اين اجازه را ميدهد كه سريعاً عملآوري شوند. AAPها معمولاً نصف زمان بيشتر از شروع كنندههاي MEKP را توليد ميكنند در هر صورت، ژل كت هاي معمولي با اين شروع كنندهها كار نخواهند كرد. فايده اصلي AAP در حمل و نقل و كاركردن با آن است كه ناشي از خطرات كمتر آن نسبت به MEKP ميباشد هرجا كه ايمني يك عامل با اهميت است، MEKP به عنوان عامل مضر براي چشم در نظر گرفته ميشود ولي بيشتر AAPها فقط يك محرك و تحريك كننده چشم محسوب ميشوند.
3- 2-1-4- هيدروپراكسيد كومن (CHP) CHP دماهاي اگزوترم پائينتري را ايجاد ميكند كه انقباض رزين را كاهش ميدهد. CHPها معمولاً با رزين هاي وينيل استر به جاي MEKP هاي سنتي به كار برده ميشوند. جايي كه MEKP بتواند باعث پف كردن در رزين هاي وينيل استر شود، مقادير كمي از پراكسيد هيدروژن در CHP ها اين مسئله را كاهش ميدهد. CHP ميتواند با لايهگذاري هاي ضخيم استفاده شود، جاهايي كه اگزوترم زيادي، مسئله مهمي باشد، تركيب هاي شروع كننده CHP و MEKP براي طولانيكردن زمان ژل شدن و زمانهاي ژل تا عملآوري به كار ميروند.
3- 2-2- پيش برندهها يا شتاب دهندهها (Promoters)
شروع كنندهها با سرعت كافي در رزين عمل نميكنند تا يك زمان ژل شدن قابل كار كردن را در دماي اتاق فراهم كنند. يك پيش برنده بايد به رزين اضافه شود تا متقابلاً با شروع كننده در واكنش شروع كرده و يك زمان عملآوري قابل قبول را ايجاد كند . پيشبرندهها، نمكهاي فلزي يا از تركيبات آمين هستند كه مستقيماً با شروع كننده واكنش ميكنند و باعث ميشوند تا راديكالهاي آزاد را توليد نمايند. آنگاه راديكالهاي آزاد شروع به پيش برد فرآيند پليمريزاسيون ميكنند كه اتصالات عرضي پليمر و مونومر شكل ميگيرد. متداولترين پيشبرنده به كار رفته با شروع كننده MEKP، نفتنات كبالت يا اكتئات كبالت ميباشد. پيش برندههاي آميني نظير دي متيل آنيلين DMA ، دي اتيل آنيلين DEA و دي متيل استو استاميد DMAA بيشتر با شروع كننده BPO به كار برده ميشوند. پيش برندههاي آميني همچنين ميتوانند در اتصال با پيشبرندههاي كبالتي در سيستم MEKP براي توليد يك عملآوري سريع متعاقب ژل شدن، استفاده شوند [4].
سيستم هاي پخت محيطي بطور معمول با استفاده از انتقال صابون هاي فلزي به عنوان پيش برندههاي اوليه و پراكسيد كتون هم به عنوان شروع كننده هستند. صابون هاي كبالت نظير نفتنات كبالت، اكتئات كبالت يا نئودكانوئات پخت محيطي رزينها را بهبود داده و عمر بستهبندي خوب و رفتار خوبي را در حين پخت نشان ميدهند. از جمله پيش برندههاي فلزي اوليه ديگري كه در تركيبات استفاده ميشوند عبارتند از: منگنز، واناديوم، تين، كلسيم و باريم هستند. واناديوم با شروع كننده كتون پراكسايد سرعت پخت محيطي را افزايش داده اما باعث ايجاد رنگ زرد ميشود اما افزايش اين مواد به رزين در حين پخت مشكلات در مدت زمان نگهداري رزين توسعه مييابد مگر از روشهاي پايدار سازي خاصي استفاده شود.
منگنز اصولاً با هيدروپراكسايد كومن مفيد است در حاليكه يك شروع كننده ارزان ميباشد كلسيم و باريم توانايي تسريع پخت سيستمهاي پيش برده شده را با بكار بردن غلظت بسيار كم كبالت كه كمترين
12
3- 1- طبقه بند ي رزين از نظر نوع مواد……………………………………. 16
3- 1- 1- اثر نوع رزين………………………………………………………….. 17
3- 2- سيستم پخت در دما ي محيط (RT) ا…………………………………20
3- 2- 1- شروع كننده ها……………………………………………………. 20
3- 2- 1-1- پراكسيد كتن……………………………………………………. 20
3- 2- 1-2- پر اكسيد استيل استن(AAP)ا………………………………….. 21
3- 2- 1-3- هيدرو پراكسيد كومن (CHP) ا……………………………………..21
3- 2- 2- پيش برنده ها يا شتابدهنده ها (Promoters) ا…………………….22
3- 3- سيستمها ي پخت حرارتي…………………………………………….. 23

فصل چهارم 26

خواص رزين وينيل استر به گروه انتهايي وينيل (متاكريلات يا آكريلات), مقدار و نوع هم واكنش دهنده, ويسكوزيته، مقدار رقيق كننده، واكنشپذيري , نوع و وزن مولكولي پيكره رزين بستگي دارد. ويسكوزيته رزين هاي وينيل استر تابعي از وزن مولكولي، مقدار رقيقكننده، دما و مقدار و نوع هم واكنش دهنده است كه در شكل 5 نشان داده شده است زمان و دماي واكنشپذيري بصورت تابعي از نوع كاتاليزور و غلظت براي يك رزين وينيل استر تجاري در شكل 6 نشان داده شده است خواص
محلول رزين وينيل استر نمونه ديگري در جدول6 آوردهشدهاست.
4ـ1ـ2ـ خواص مكانيكي
به جز دماي تغيير شكل حرارتي، خواص مقاومت مكانيكي قالبگيري رزين وينيل استر پخت شده، بطور مستقيم تابعي از وزن مولكولي و نوع اپوكسي در زنجير اصلي آن است، تغييرات در نوع و مقدار هم واكنش دهنده تغييرهاي مناسبي را در خواص مقاومت مكانيكي به وجود ميآورد.

4- 1- خواص رزين وينيل استر…………………………………………………… 21
4- 1- 1- خواص مكا نيكي………………………………………………………… 21
4- 1- 2- خواص ا لكتريكي………………………………………………………. 29
4- 1- 3- مقاومت شيميايي……………………………………………………….. 29
4- 1- 4- جمع شدگي………………………………………………………………. 33
4- 1- 5- چسبندگي………………………………………………………………… 34
4- 2- پخت تشعشعي…………………………………………………………….. 35
4- 3- پلاستيك ها ي تقويت شده با الياف شيشه………………………………… 36
4- 4- قالبگيري………………………………………………………………………… 37
4- 5- رزين وينيل استر جديد……………………………………………………….. 39
4- 5- 1- بهبود ويژگ ي ها…………………………………………………………. 40
4- 5- 2- طول عمربيشتر………………………………………………………….. 41
4- 5- 3- فرمولاسيون ساده تر…………………………………………………….. 42
4- 5- 4-کاهشهزينهها ……………………………………………………………….43
4- 5- 5- لايه ها ي كمتر…………………………………………………………….. 43
4- 6- مدلساز ي سينتيك واكنش توليد رزين وينيل ا ستر : بدست آوردن معادله سرعت واكنش ……………………………………………………………………………………49

فصل پنجم 50

نتيجه گيري………………………………………………………………………….. 51

منابع فارسي………………………………………………………………………… 52

منابع لاتين……………………………………………………………………………. 53
چكيده لاتين……………………………………………………………………………. 54

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فهرست جداول

جدول 1- خواص و كاربرد تعدادي از رزين هاي وينيل استر تجاري……………… 6

جدول 2- خواص كامپوزيت هاي وينيل استر و پلي استر. ………………………..12

جدول 3- خواص چند لايه هاي CSM با رزين هاي مختلف……………………… 13

جدول 4- خواص نمونه اي از پارچه اي ساخته شده لايه اي…………………… 14

جدول5- پيش برنده كمكي……………………………………………………….. 17

جدول6- نمونه اي از خواص محلول رزين هاي وينيل استر……………………… 21

جدول7- خواص مقاومت مكانيكي رزين وينيل استر ريخته گري تقويت نشده… 22

جدول8- خواص مقاومت مكانيكي رزين هاي تقويت شده با الياف شيشه…….. 26

جدول9- خواص مكانيكي رزين وينيل استر غير تقويت شده………………………. 27

جدول10- خواص مكانيكي رزين وينيل استر تقويت شده…………………………. 27

جدول11- سنتز رزين وينيل استر اصلاح شده با لاستيك……………………………. 28 جدول12- خواص الكتريكي رزين وينيل استر ريخته گري تقويت شده……………… 30 جدول13- ميزان جمع شدگي حجمي رزين وينيل استر……………………………… 33 جدول14- نمونه اي از فرمولبندي چسب وينيل استر………………………………… 34 جدول15- نمونه اي از خواص و پخت uv رزين وينيل استر…………………………… 35 جدول16-فرمولبندي آميزه قالبگيري رزين وينيل استر…………………………………. 37 جدول17- خواص مقاومت مكانيكي آميزه هاي قالبگيري رزين وينيل استر……….. 37

فهرست اشكال

شكل 1- رزين هاي وينيل استر بر پايه اپوكسي بيسفنل A. ا…………………………….7

شكل 2- ساختار شيميايي رزين وينيل استر بر پايه بيسفنل A .ا……………………….. 8 شكل 3- واكنش توليد رزين وينيل استر…………………………………………………….. 11 شكل 4-سينتيك پخت رزين وينيل استر……………………………………………………. 14 شكل 5- خصوصيات ويسكوزيته رزين وينيل استر…………………………………………. 24 شكل 6- مقايسه فعاليت دو رزين وينيل استر پخت شده………………………………… 25 شكل7- خواص الكتريكي رزين وينيل استر تقويت شده…………………………………… 29
شكل8- مقاومت شيميايي رزين وينيل استر……………………………………………….. 31 شكل9- منحني هاي تنش- كرنش سه نوع رزين وينيل پلي استر……………………… 32

Abstrac
Vinyl ester resins prepare from reaction between an unsaturated carboxylic acid (such as acrylic or metacrylic acid) and an epoxy resin unit. This resins are consist of four category vinyl ester resin base of bisphenol A, novolac epoxy, bromide and toughnessed epoxy.This resins in view of HDT(High Deformation Temprature), mechanical properties, resistance against acids and bases and solvents have best performance. Whit attention to vinyl ester resins chemical stracture, it can say that this resins have most of epoxies properties but they process like poly esters. Whereas similar to stracture epoxy resins and lower esteric group the main chain is cause to toughness, moer elongation, excellent corrsion resistance and because of having mechanical properties and excellent chemical resistance, in various industry such as oil, chemical, marine, agriculture and… have many applications



  مقطع کارشناسی ارشد

بلافاصله بعد از پرداخت به ایمیلی که در مرحله بعد وارد میکنید ارسال میشود.


فایل pdf غیر قابل ویرایش

قیمت25000تومان

خرید فایل word

قیمت35000تومان