انتخاب صفحه

  مقدمه :
با این تصمیم که اینترنت بطورجدی نیاز به ظرفیت و فضای آدرس دهی بالایی دارد گروه معماری اینترنت سه پیشنهاد اصلی در این زمینه ارائه نمود.اولین پیشنهاد تحت عنوان TUBA بود ، این پیشنهاد براساس سوئیچینگIP بر روی CLNP بعنوان پروتکل لایه اینترنت بود، CLNP یک پروتکلOSI می باشد که دارای آدرس 20 هشت تایی می باشد و تمامی پروتکلهای مسیریابی تعریف شده را پشتیبانی می کند، این پروتکل مورد قبول واقع نشد زیرا CLNP در آن زمان هم یک پروتکل قدیمی و غیرمؤثر محسوب می شد و حتی در بازار IPv4هم بصورت یک پروتکلی که بطور گسترده در بازار پروتکلهایIP کاربرد داشته باشد مورد قبول نبود.پیشنهاد دوم IPv7 نامیده می شد که بعداً به TP/IX تغییر نام داد و سرانجام آن را CATNIP نامیدند، این پیشنهاد براساس این ایده پایه ریزی شده بود که یک بسته اطلاعاتی یا packet با شکل مشترک تعریف شود که با CLNP ،IP و IPX سازگاری داشته باشد، این پیشنهاد به علت عدم رشد سریع آن مورد توجه و استقبال واقع نشد.سومین و آخرین پیشنهاد که موفق ترین آنها نیز بود با عنوان IP در IP زندگی خود را آغاز نمود، اساس این پیشنهاد این بود که در آن برای اینترنت دولایه جداگانه تعریف میکنند یکی بعنوان لایه زیرساخت و دیگری بعنوان لایه گسترش محلی .در این پیشنهاد در واقع یک نوع بستهبندی آدرس IP صورت گرفته است که مکانیزم خوبی برای انتقال IP ساده نیز می باشد، انتقال آدرسها با این روش از IPv4 به راحتی انجام می گیرد این روش در واقع به افزایش فضای آدرسدهی IP از 32 بیتی به 64 بیتی و از بین بردن بعضی از مشخصه های منسوخ شده IPv4 برای کاهش اندازه هدرهای پروتکل IP می باشد، SIP را با پیشنهادی که به آن PIP می گفتند ترکیب دادند و اثرات مسیریابی IPv4 را بهبود بخشیدند و پیشنهاد جدیدی را ارائه نمودند که آن را SIPP نامیدند، با تغییرات به وجود آمده و با گسترش فضای آدرس IAB این پیشنهاد را پذیرفت و با اعمال تغییرات دیگری روی آن بعدها آن را IPv6 نامید، از اسم IPv5 استفاده نکردند چون قبلاً از آن در جای دیگر و برای پروتکل جاری دیگر استفاده شده بود.

فهرست مطالب

چکیده……………………………………………………………………………………………………………………………………..1

مقدمه ……………………………………………………………………………………………………………………………………..2

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل اول : چرا IPv6.

یکی از موارد عملی که در این مورد میتوان به آن اشاره نمود اختصاص دادن آدرسهای IP با توجه به محدودیتهای جغرافیایی می باشد که مشابه این مفهوم در شبکه تلفنی وجود دارد. بنابراین اگر یک شبکه محل اتصال خود به شبکه اینترنت را تغییر دهد بایستی آدرس دهی خود را نیز تغییر دهد، اگر یک شرکت محل ISP خود را عوض نماید اینکار بلافاصله مشخص و آشکار خواهد شد زیرا آن شرکت برای داشتن ارتباط ممتد و مؤثر با شبکه جهانی اینترنت نیاز به تغییر سلسله آدرسهای خود دارد لذا یک پیش شرط ضروری برای مسیریابی سلسله مراتبی دسترسی عملی به تکنولوژیهای مورد نیاز برای شمارهگذاری مجدد(تغییر دادن آدرسها) می باشد. درIPv6 شمارهگذاری مجدد توسط تواناییهای روش پیکربندی اتوماتیک خیلی راحت تر از IPv4 انجام می شود و با فعال کردن یک میزبان در IPv6 عمل شماره گذاری اتوماتیک خیلی راحت تر از IPv4 و بدون دخالت انسان انجام میشود اگرچه پیکربندی اتوماتیک، پیکربندی میزبانها را ساده تر و راحت تر انجام می دهد حسن و فایده اصلی آن توانایی نگهداری سلسله مسیرهای مؤثر در شبکه جهانی اینترنت می باشد.

1-1) دلایل انتخاب Pv6. …..ا……………………………………………………………………………………………5

فصل دوم : ساختار هدر های IPv6

مهمترین قسمت این تغییرات جابجایی و برداشتن پروسه و مرحله تقسیمبندی جهش به جهش می باشد، قبلاً ممکن بود یک میزبان اطلاعات خود را از طریق چندین محیط و مسیر از مبدأ به مقصد بفرست، زیرا این احتمال وجود داشت که بسته ای که ارسال شده به اندازه ای بزرگ باشد که بعضی از محیطها نمی توانند آن را جابجا کنند، بعنوان مثال ارسال یک بسته از محیط شبکه با توپولوژی حلقه-نشانه که ماکزیمم اندازه بسته آن 4k است به یک شبکه با استاندارد اترنت که حداکثر اندازه بسته آن 1.5k میباشد، در این حالت روتری که دو نوع محیط را به همدیگر متصل میکند بسته اصلی را تقسیم خواهد کرد، این اتفاق در IPv6 نخواهد افتاد زیرا IPv6 از پروسهای که تشخیصدهنده MTU مسیر گفته می شود استفاده می کند و بنابراین مطمئن است که هیچ نوع تقسیمبندی لازم نیست. با وجود اینکه IPv6 دارای مفهوم هدر بسیار ساده ای است ولی با این وجود مفهوم توسعه هدر را نیز پشتیبانی میکند، زمانیکه توسعه هدرها مورد استفاده قرار میگیرد بیت انتهایی هر هدر وظیفه هدر بعدی را که باید جریان یابد مشخص می کند مگر در حالتیکه نوبت هدر آخری که نقطه نهایی جریان را نشان می دهد برسد، این مفهوم در شکل شرح داده شده است.

) ساختار هدر های IPv6 ……………………………ا………………………………………………………….9

نحوه درخواست اطلاعات همسایه

نحوه درخواست اطلاعات همسایه

فصل سوم : آدرس ها در IPv6

در IPv6 سه روش آدرس دهی وجود دارد که عبارتند از multicast ،unicast و anycast و حالت broadcast یا پخشی وجود ندارد، unicast مانند ارتباط نقطه به نقطه (point to point) می باشد و یک بسته فقط به یک آدرس مشخص ارسال می شود نه به آدرسهای دیگر و این آدرس به یک اینترفیس مشخص و ثابت در شبکه اختصاص پیدا می کند، حالت multicast به پروسسی اشاره میکند که در broadcast است زیرا در حالت broadcast بسته ارسال شده به تمامی افزارها و دستگاههای موجود در زیرشبکه که broadcast به آنها دلالت دارد تحویل داده میشود ولی در حالت multicast ارسال بسته فقط برای تعداد محدودی از افزارها که از قبل تنظیم شده اند صورت میگیرد[2] بنابراین افزارهایی بسته را دریافت می کند که حالت multicast برای آنها از قبل تعریف شده باشد، حالت anycast مشابه multicast است با این اختلاف که بسته تنها به اولین افزاری که در گروه anycast می تواند بسته را دریافت کند تحویل داده می شود و به تمامی افزارهای موجود در گروه anycast تحویل داده نخواهد شد. قراردادی که برای نشان دادن و نوشتن آدرسهای 128 بیتی درIPv6 بکار میرود استفاده از بلوکهاییاز چهار عدد هگزادسیمال (Hexadecimal) است که با علامت کولن (:) از همدیگر جدا میشوند، یکمثال در زیر آورده شده است.

1) آدرس دهی در IPv6 ……………………..ا………………………….13
(2-3 آدرسهای Unicast IPv6 ……………………………………ا………..15
3-2-1) انواع آدرسهای Unicast ……………ا……………………………17
3-2-1-1 ) آدرسهای Unicast عمومی ………………………………….. 17

آدرسهای unicast عمومی که به آدرسهای unicast عمومی aggregateable نیز موسومند در حقیقت همان معادلهای آدرسهای معتبر در IPv4 می باشند. این آدرسها در شبکه اینترنت مسیریابی می شوند و معادل یک واسط شبکه معتبر و یکتا در جهان هستند. همانطور که  میدانیم هرچند آدرسهای IPv4 از یک ساختار سلسله مراتبی پیروی  میکنند اما اختصاص این آدرسها به نقاط جغرافیایی دارای نظم مشخصی نیست.[2] از اینرو ممکن است مثلاً بخشی از آدرس 80.0.0.0/8 که به  زیرشبکههای مختلف تقسیم شده است به یک قاره جهان و بخش دیگر به قاره ای دیگر اختصاص یابد. این امر موجب به وجود آمدن جدولهای مسیریابی بسیار بزرگی در مسیریاب های هسته اصلی اینترنت  میشود که به یکی از معضلات پیچیده و بسیار بزرگ IPv4 در دنیای امروز تبدیل شده است. از اینرو کارشناسان تقسیم آدرسدر اینترنت تصمیم گرفتند که در مورد IPv6 اختصاص آدرسها به مناطق جغرافیایی نیز از یک ساختارسلسله مراتبی پیروی نماید. لذا بخشی از پیشوندهای مربوط به آدرس IPv6 به مناطق جغرافیایی برای تعیین درست مسیر اختصاص یافته است. این ساختار از چند بخش تشکیل شده است:

:EP شکل پیشوند که تعیین کننده نوع آدرس می باشد. بعنوان مثال اگر پیشوند 001 باشد حتماً این آدرس از نوع unicast عمومی  میباشد. طول این قسمت 3 بیت  میباشد. بنابراین آدرسهای unicast عمومی حتماً با عدد 2 یا 3 در مبنای 16 آغاز  میشود.

:TLA-ID شناسه مربوط به Aggregation در بالاترین سطح. این قسمت توسط سازمان بین المللی تخصیصث آدرسهای اینترنتی (LANA) به حوزه های ثبت آدرسهای اینترنتی اختصاص داده می شود. از اینرو از روی یک آدرس می توان مکان جغرافیایی یک آدرس را در سطح قاره ها پیدا کرد.

:Res این قسمت برای استفاده های بعدی کنار گذاشته شده است و  میتوان با کم کردن بیتهای اختصاص داده شده آن به بخشهای قبل و بعد از آن فضای قسمتهای دیگر را افزایش داد.

:NLA-ID شناسه مربوط به Aggregation سطح بعدی. از این شناسه برای مشخص نمودن کشورها، حوزه های ثبت محلی و بخشهای جغرافیایی کوچکتر استفاده می شود. در حال حاضر حوزه های ثبت آدرسهای اینترنتی بخشی از این قسمت را به مشخص کردن حوزه های ثبت محلی اختصاص  میدهند و بخش دیگر را جهت تقسیم به نواحی کوچکتر در اختیار حوزه های ثبت محلی  میگذارند. در حال حاضر آدرسهایی با طول پیشوند 32 بیت به درخواست کننده ها اختصاص می یابند.

:SLA-ID شناسه مربوط به Aggregation سطح سایت. از این شناسه برای مشخص نمودن ایرادات و سازمانهای وابسته به یک حوزه ثبت محلی استفاده می شود.

:Interface ID از این شناسه برای مشخص نمودن آدرس منحصر به فرد هر واسط شبکه استفاده می شود. طول اختصاص داده شده به این بخش ثابت و 64 بیت  میباشد.

بطور کلی در یک صورت خلاصه شده  میتوان آدرس IPv6 عمومی را بصورت شکل زیر در نظر گرفت.

این ساختار از سه سطح کلی تشکیل شده است که نشان می دهد بیتهای سمت چپ از اهمیت بیشتری برخوردارند. 48 بیت اول بعنوان توپولوژی عمومی اینترنت، 16 بیت بعدی بعنوان  شناسهای برای مناطق  ناحیهای و 64 بیت آخر نیز مشخص کننده واسط شبکه می باشد.

  • استفاده های محلی از آدرسهای Unicast
 ساختار-آدرس-multicast-نقطه-درخواستی


ساختار-آدرس-multicast-نقطه-درخواستی

دو نوع استفاده محلی برای آدرسهای unicast محلی وجود دارد. آدرسهای محلی مربوط به اتصال و آدرسهای محلی مربوط به ناحیه که به ترتیب آدرسهای link-local و آدرسهای site-local نامیده می شوند.

(2-1-2-3 آدرسهای link-local …………………………………..ا……….19
(3-1-2-3آدرسهایsite-local ………………ا……………………………..20
(3-3 آدرسهایMulticast IPv4 …………………………………ا………………………………….  21
(4-3 آدرسهای Multicast IPv6 ……………ا………………………………………………………. 22

عملکرد multicast درIPv6 همانند عملکرد multicast در ارتباطاتIPv4 می باشد. همانطورکه می دانیم از آدرسهای multicast برای ارتباطات یک به چند استفاده می شود[2]. هر نقطه شبکه  میتواند بصورت همزمان به چندین آدرس multicast گوش دهد. آدرسهای multicast مربوط به IPv6 دارای 8 بیت یک در ابتدا  میباشند. بنابراین تشخیص اینکه یک آدرس از نوع multicast می باشد یا نه بسیار آسان است زیرا آدرسهای multicast با FF شروع  میشوند. از آدرسهای multicast نمی توان بعنوان آدرس مبدأ و یا آدرس مقصد  مسیریابیها استفاده نمود. بعد از 8 بیت اول آدرسهای multicast از بیتهای بعدی آدرس برای ساختاربندی نواحی و گروههایmulticast استفاده می شود.  شکل زیر نمایی از نحوه ساختاربندی آدرسهای multicast را نشان می دهد.

بخشهای تشکیل دهنده آدرسهای multicast علاوه بر 8 بیت عبارتند از:

بخش پرچم ها[1]: اندازه این بخش 4 بیت  میباشد. طبق تعریف RFC 3513 تنها پرچم تعریف شده تاکنون پرچم”گذار[2]“ می باشد. برای تنظیم این پرچم از کم ارزش ترین بیت این بخش استفاده می شود. در صورتیکه بیت مربوطه صفر باشد، نشان دهنده آن است که آدرس multicast اختصاص داده شده دائمی بوده و به وسیله IANA اختصاص داده شده است. اگر این پرچم یک باشد یعنی اینکه آدرس مذکور گذرا بوده و دائمی  نمیباشد. برای مشاهده آدرسهای دائمی اختصاص داده شده تاکنون توسط IANA می توانید به آدرس اینترنتی http://www.iana.org/assigmnets/ipv6-multicast-addresses مراجعه نمائید.

بخش ناحیه: این بخش  نشاندهنده  ناحیهای است که آدرس multicast در ارتباطات بین  شبکهایIPv6 مورد استفاده قرار  میگیرد. اندازه این بخش 4 بیت  میباشد. مسیریاب ها علاوه بر استفاده از پروتکلهای مسیریابی مربوط به multicast از اطلاعات این بخش برای تعیین اینکه آیا بسته multicast بایستی به مقصد بعدی فرستاده شود یا نه استفاده می کنند. رایج ترین مقادیر برای این بخش مقادیر2،1و5 می باشند که به ترتیب نشان دهنده ناحیه واسط شبکه محلی، ناحیه اتصال محلی و ناحیه سایت شبکه محلی  میباشند. بطور مثال آدرس multicast برابر FF02::2 مربوط به اتصال محلی  میباشد و توسط مسیریاب ها به بیرون از اتصال هدایت نخواهد شد.

بخش شناسه گروه1: این بخش مشخص کننده گروه multicast بوده، در هر ناحیه نیز منحصر به فرد می باشد. اندازه این بخش 112 بیت  میباشد. آدرسهایی که از نوع دائمی باشند شناسه گروهی آنها با شناسه  ناحیهشان مرتبط نخواهد بود. برای آدرسهای غیردائمی نیز شناسه گروهی تنها در ناحیه خودشان معتبر است. آدرسهایmulticast بین FF01:: و FF0F:: برای آدرسهای مشهور کنار گذاشته شده است[3] و به جایی اختصاص داده نمی شود که در ادامه به برخی از آنها اشاره خواهیم کرد.

برای مشخص کردن تمامی نقاط در یک واسط شبکه یا در یک اتصال شبکه از آدرسهای multicast زیر استفاده  میشود:

  • FF01::1 این آدرس نمایانگر تمامی نقاط در یک واسط محلی می باشد.
  • FF02:1 این آدرس نمایانگر تمامی نقاط در یک اتصال محلی می باشد.

برای مشخص نمودن تمامی مسیریاب ها در یک واسط یا یک اتصال و یا یک سایت از آدرسهای زیر  استفاده  میشود:

  • FF01::2 نشان دهنده تمامی مسیریاب هایی است که در ناحیه واسط محلی قرار دارند.
  • FF02::2 نشان دهنده تمامی مسیریاب هایی است که در ناحیه اتصال محلی قرار دارند.
  • FF05::2 نشان دهنده تمامی مسیریاب هایی است که در ناحیه یک سایت قرار دارند.

با استفاده از 112 بیت اختصاص داده شده به شناسه گروه امکان تعریف 2112 گروه مختلف تعریفکرد.

با توجه به نحوه نگاشت آدرسهای multicast به آدرسهای multicast اترنت MAC در RFC

3513 پیشنهاد شده است که از 32 بیت کم ارزش بعنوان شناسه گروه استفاده و بقیه بیتها صفر در نظر گرفته شوند.  شکل زیر این ساختار پیشنهادی را نشان  میدهد.

.(5-3 آدرسهای Anycast IPv6 ………………………………………………………ا……………… 24
3-6) آدرسهای IPv6 مخصوص ……………………………………………………………………….25
3-7) آدرسهای سازگار با بستر IPv4…………………..ا…………………………………………….26
3-8) آدرس نقطه درخواستی………………………………………………………………………….27
3-9) آدرسهای IPv6 مربوط به میزبان ………………………………………………………………..28
3-10) آدرسهای IPv6 مربوط به مسیریاب ها ………………………………………………………..29

فصل چهارم: مسیریابی در IPv6 

مسیریابی در داخل دامنه ها برای مدیریت شبکه های خصوصی یکی از معروف ترین و مهمترین نوع مسیریابی ها می باشد ملاحظه نمودیم که برای مسیریابی داخل دامنه با یک Autonomus system در IPv4 از نسخه های مختلف پروتکلهای مسیریابی مانند IGRP ،OSPF ،RIP و دیگر پروتکلها استفاده می شود.[2] گروه کاری IETF پروتکل RIP و OSPF را به روز میکنند تا مسیریابی در IPv6 را اصلاح کنند و ما میتوانیم انتظار داشته باشیم که نسخه های مختلف IPv6 پروتکلهای مختلف مسیریابی مانند Cisco EIGRP را هم پشتیبانی کند. به روز کردن OSPF خیلی راحت تر است زیرا همانطور که یک آدرس32 بیتی در IPv4 در دیتابیس مسیریابی ظاهر می شود در IPv6 نیز یک آدرس 128 بیتی ظاهر خواهد شد. پروتکل RIP در IPv6 برای به روز کردن جدول مسیریابی همانند IPv4 از روش distance vector استفاده می کند و همانند خاصیت برودکستینگ یا پخشهای به روزرسانی با پروتکل UDP که هر 30 ثانیه یک بار اطلاعات و محتویات جداول مسیریابی را به همسایه ها می فرستد عمل میکند، چون بسته های بهروزرسانی پروتکل RIP خیلی کوچک هستند قسمت اعظم پروتکل بدون تغییر باقی می ماند، بنابراین انتظار نمیرود که پروتکل مسیریابی RIP در IPv6 گستردگی و تغییرات زیادی داشته باشد، مسیریابی بین ناحیهها در IPv6 داستان دیگری دارد، یکی از مشکلات اصلی در شبکه جهانی اینترنت این است که اندازه آن روز به روز بزرگتر و بزرگتر می شود بنابراین اندازه جداول مسیریابی در هسته شبکه بزرگتر می شود و نگهداری این جداول و مدیریت کردن آنها خیلی سخت و دشوار است. در سال 1995 اینترنت با خطر جدی مواجه بود بطوریکه اکثر ارتباطات آن با مشکل مواجه شده بود و ارزیابی و درست کردن آن نیز کار بسیار سختی بود، در آن موقع شرکت Cisco یک روش سریع و آسان برای جلوگیری از مشکلات فوق ارائه کرد. مطابق این روش اندازه اطلاعات بهروزرسانی مسیرها که به شبکه اینترنت ارسال می شد کاهش پیدا می کرد و این باعث کم شدن محاسبات جداول مسیریابی در روترهای مرکزی شبکه اینترنت و کاهش حجم جداول مسیریابی تشکیل یافته و در نتیجه کاهش عرض باند مصرفی برای انتقال این جداول مسیریابی می شد.

چگونگی-تونل-زدن-آدرس-ipv6-و-ipv4

چگونگی-تونل-زدن-آدرس-ipv6-و-ipv4

1) مسیریابی در داخل و خارج دامنه ………………………………………………………………32
4-2) پیدا کردن همسایه……………………………………………………………………………….34

فصل پنجم : انتقال از IPv4 به IPv6

تهیه یک روش انتقال با قابلیت مدیریتی از IPv4 به IPv6 یک موفقیت قطعی برای IPv6 محسوب می شود. در طی مدت انتقال ضروری به نظر می رسد که حالت سازگاری با روترها و میزبانهایی که براساس IPv4 نصب شدهاند و در حال حاضر در حال کار هستند حفظ شود و به کارکرد آنها لطمه ای وارد نشود زیرا خیلی به سختی می توان پیش بینی کرد که این انتقال چقدر طول می کشد و می توان تصور کرد که پیدا کردن چنین سازگاریی به زمان خیلی زیادی نیاز دارد. در حقیقت بسیاری از پیشگوییها برای انتقال به پروتکلهای پیشرفته IP در آینده نزدیک اتفاق خواهد افتاد در حالیکه اینترنت از IPv4 به IPv6 در حال انتقال است، تا حدود سادهای میتوان انتقال را مرکب از دو جزء زیر دانست. اولی انتقالی به میزبانهایIPv6 و دومی انتقال به پروتکلهای مسیریابی و چگونگی مسیریابی در IPv6 . انتقال به میزبانهای IPv6 براساس این فرضیه است که هر میزبان دارای دو پشته خواهد بود که عبارتند از IPv4 و IPv6، هر میزبانی دارای دو وظیفه و عمل خواهد بود مثل اینکه دو میزبان مجزا از هم هستند و یکی از آنها با IPv6 و دیگری با IPv4 کار می کنند و یک API بر روی این میزبان نصب خواهد شد که همIPv4 و همIPv6 را پشتیبانی میکند و ارتباط بین آن دو را برقرار میکند، API مورد نظر شبیه APIهایی خواهد بود که هم اکنون در دنیای IPv4 به مورد اجرا درمیآیند.[2]

) انتقال از IPv4 به IPv6….ا…………………………………………………………………………………39

فصل ششم : امنیت در IPv6 ……ا………………………………………………………………………………….42

6-1) امنیت در IPv6 ……ا……………………………………………………………………………………………….43
IPsec(2-6………………………………………………………………………………………………………………ا……45
(1-2-6مزایای IPsec ………………………………………………………………………………..ا………… 47
6 (2-2-ساختار.IPsec ………………………………………………………………………ا………………… 47
6-2-3) پروتکل AH …………………………………………………………………………………………..ا.47
6-2-4)پروتکل ESP ………………………………………………………………………………………………..ا..49

فصل هفتم : IPv6در لایه دیتا لینک توپولوژیهای مختلف

7-١) IPv6در لایه دیتا لینک توپولوژیهای مختلف………………………………………………………..53

بسته-های-توپولوژی-اترنت-در-IPv6

بسته-های-توپولوژی-اترنت-در-IPv6

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل هشتم : نتیجه گیری 

منابع ………………………………………………………………………………………………………………………………….61

 فهرست جداول

جدول7-1) معادلهای IPv4 در IPv6…………….ا…………………………………………………………….58

فهرست شکل ها

شکل 2-1) فرمت آدرسی ipv6 و ip4…………ا………………………………………………………………….9

شکل2-2) گستردگی هدرها…………………………………………………………………………………………….11

شکل 3-1) آدرس در ipv6……………………………………………………….ا…………………………………….13
شکل3-2 ) نمایی از ساختاربندی آدرس unicast عمومی……………………………………………15

شکل3-3) ساختار سه سطحی آدرسهای unicast عمومی…………………………………………….19

شکل3-4) نحوه آدرس دهی link-local………ا………………………………………………………………20

شکل3-5) نمایی از نحوه آدرس دهی site-local…….ا…………………………………………………….21

شکل3-6) نحوه ساختاربندی آدرسهای multicast………………………..ا…………………………….22

شکل3-7) ساختار پیشنهادی RFC 3513 برای مشخص نمودن شناسه گروهها……….24
شکل3-8) ساختار آدرس multicast نقطه درخواستی……………………………………………….27

شکل 4-1) نحوه درخواست اطلاعات همسایه………………………………………………………………35

شکل 5-1) چگونگی تونل زدن آدرس ipv6 و ipv4……ا………………………………………………40

شکل 6-1) سرآیند ها و فیلدهای AH………………ا……………………………………………………………48

شکل 6-2) سرآیند ESP……..ا………………………………………………………………………………………….50

شکل 7-1) بسته ipv6 در لایه دیتا لینک……………………………………………………………………53

شکل7-2) بسته های توپولوژی اترنت در IPv6………….ا………………………………………………….54

شکل7-3) بسته های توپولوژی FDDI در IPv6…..ا………………………………………………………54

 

Abstract

IPv6 is a network-layer protocol for the Internet. The protocol includes several security mechanisms, such as the return-routability tests for the care-of addresses. This seminar explains the threat model and design principles that motivated the IPv6 security features.


 


مقطع : کارشناسی ارشد

خرید فایل word