پیشگفتار

عبارت اپوکسی پیشوندی است که به یک پل اکسیژنی که اتم اکسیژن از دو طرف به دو گروه دیگر متصل باشد اطلاق می گردد.اگر اتم اکسیژن به دو اتم کربن متصل شود و اتم های کربن نیز با یک پیوند به هم متصل شوند و تشکیل یک حلقه ی سه تایی را بدهند به این گروه عامل اپوکسید یااکسیران و به اتم اکسیژن آن اپی اکسیژن می گویند. این حلقه کوچکترین حلقه ی هتروسیکل ها بوده و بیشترین فعالیت را در میان هتروسیکل ها دارد.این گروه عاملی قابلیت اتصال به بسیاری از ترکیبات آلی را دارا می باشد. رزین های اپوکسی پلی اترهایی هستند که از واکنش تراکمی ترکیبات دارای گروه های عامل اپوکسید با الکل ها و به ویژه فنل های چند ظرفیتی حاصل می گردد.این رزین ها در سال 1938 توسط پیرکاستان شیمی دان سوئیسی کشف شد و در سال 1947 در امریکا به صورت تجاری
تولید شد.

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فهرست مطالب

چکیده ……………………………………………………………………………………………… 1
3 پیشگفتار …………………………………………………………………………………………3

. فصل یکم

گروهی از ترکیبات شیمیائی که دارای یک یا چند گروه عامل به نام اپوکسید یا اکسیران
هستند ترکیبات اپوکسید نامیده میشود. این گروه عامل متشکل از دو اتم کربن است که با یک پیوند به یکدیگر و یک پیوند به شکل پل به یک اتم اکسیژن متصل هستند و به این ترتیب یک حلقه سه تایی تشکیل میدهند.
اتم اکسیژن این حلقه را »اپی اکسیژن« و حلقۀ سهتائی بوجود آمده را »گروه عامل اپوکسید« مینامند. ترکیبات حاوی این کوچکترین حلقۀ هتروسیکل از زمان کشف همیشه مورد توجه شیمیدانها بوده است، چرا که سنتز مواد شیمیائی بسیاری از طریق آن میسر میگردید. در اینجا باید به هتروسیکلهای بزرگتری که حاوی اکسیژن هستند نیز اشاره شود. بطوریکه توضیح داده خواهد شد سه حلقۀ سهتائی بیشترین اکتیویته یا واکنشگرائی را دارد و با افزایش تعداد کربنهای موجود در حلقه از این اکتیویته کاسته میشود.
1. روش ساخت رزین اپوکسی
» 238 گرم بیس فنل A را در دو مول سود 15% حل نموده و تا C65 گرم کنید. به مخلوط در حال حرارت دادن قطره قطره و با هم زدن مستمر 185 گرم اپی کلرهیدرین در طول یکساعت اضافه نمائید. ابتدا رزین نرمی حاصل میشود که بمرور جامد میگردد زمانی که انجماد بحالت مطلوب رسید محصول تا زمانی که فاقد یون کلرید باشد شستشو دهید. البته میتوان محصول بدست آمده را در استن حل نمود و سپس نمکهای تهنشین شده را صاف کرد. پس از جدا کردن حلال رزین باقیمانده دارای رنگ زرد روشن بوده و در C75 ذوب میشود. رزین شستشو شده را در بحالت مذاب نگداشته 140 گرم آنهیدرید فنالیک مذاب به آن اضافه کنید، حرارت را حدود یکساعت در C120 نگهدارید وسپس به آرامی سرد نمائید. اکنون یک رزین زرد رنگ متمایل به قهوهای در اختیار دارید که چنانچه به مدت 30 دقیقه در دمای C170 نگهداشته شود مجدداً قابل ذوب نبوده و نامحلول خواهد بود. رزین سخت نشده قبل از اضافه کردن آنهیدرید فنالیک در C 80- 40 نرم میشود، در استون، کلروفرم- اتانل/ بنزن به نسبت 1:4 محلول است، در اتانل، آب و کربن تتراکلرید نامحلول است. رزین سخت شده را میتوان تحت عملیاتی سمباده و سوهان کاری، فرز و تراش قرار دارد. چسبندگی آن روی شیشه، چینی و فلزات بسیار خوب است، ضمناً عایق خوبی نیز هست، قابل ریختهگری (قالبگیری) و پرس شدن نوع پودر شده آن میباشد و میتوان آنرا با پیگمنتهای آلی و غیرآلی، مواد پر کننده از جمله آزبست، خاک اره چوب و غیره مخلوط نمود. استرهای آنهیدرید فنالیک را میتوان بعنوان نرمکننده به آن اضافه نمود. در حالت محلول میتوان از آن در ساخت لاک استفاده کرد. لاک حاصل چسبندگی بسیار خوبی دارد و از مقاومتهای خوبی برخوردار است.«بدین ترتیب از طرفی مشخص گردید که رزینهای جدید از طریق واکنشهای افزایش منتهی به مواد پلیمری- پلی ادیتسیون- سخت میشود ودر زمان خود اولین گروه از این نوع است ولی از طرف دیگر و به رغم موضوع فوق بدلایلی جهت اهداف شرکت De Trey AG قابل استفاده در مواد ترمیم دندان نمیباشد و لذا میبایست طبق روال همیشگی شرکتها مدارک مربوطه در آرشیوهای شرکت »دفن« میگردد ولی با پافشاری P.Caston از این قاعده جلوگیری شد. نامبرده در پاتنت مربوطه قابل استفاده بودن این رزین را در انواع لاکها به دلیل چسبندگی بسیار خوب آن و همچنین بعنوان رزین ریختهگری در ساخت انواع اشیاء از جمله توپ بیلیارد و قطعات الکتریکی تاکید کرده او با توجه به عدم علاقه مسئولین شرکت به ادامه این فعالیت سعی نمود شرکت سیبا (CIBA) را به این رزین علاقمند نماید تا اینکه بالاخره پس از مذاکرات مکرر و همچنین آزمایشهای متعدد و مستقل در شرکت سیبا یک قرارداد همکاری و لیسانس بین دو شرکت منعقد گردید که براساس مفاد آن ادامه تحقیقات برروی رزینهای ساخت P.Caston در شرکت سوئیسی سیبا عملی شد. در خلال این تحقیقات آزمایشات بیشمار و طولانی روی انواع فنلهای دو هستهای صورت گرفت و نتیجه حاصل از این قرار بود که ترکیب دی فنیل پروپان کلسیدیل اتر بدست آمده از بیس فنل A و اپی کلرهیدرین در محیط قلیایی از لحاظ خواص بهترین میباشد. ضمناً همین تحقیقات مشخص کرد که این رزین بهترین سخت کننده دو گروه از ترکیبات یعنی آنهیدریدهای آلی چند ظرفیتی مانند انهیدرید فنالیک و آمینها یا مشتقات آنها میباشد. تحقیقات دامنهداری که متعاقباً صورت گرفت نشان داد که کاربرد این نوع رزینها در محدوده چسبهای فلزات، رنگ و لاک و سپس مواد ریختهگری از اولویت برخوردار میباشد. و بالاخره در سال 1949 اولین گروه از رزینهای اپوکسی بنام »آرالدیت« (Aradit) توسط شرکت سیبا معرفی و به بازار عرضه گردید.
2. مکانیزم ساخت رزین اپوکسی
از ترکیب بیس فنل A و اپی کلرهیدرین در مجاورت قلیاها و در حرارتی بین دی اپوکسیدهائی حاصل میشود که جرم مولی آنها به نسبتهای مولی بکار رفته از دو ترکیب فوق بستگی دارد. در صورت ترکیب بیش از دو مولی اپی کلریدهیدرین با یک مول بیس فنول A تقریباً همیشه بیس فنل A دی گلیسیدیل اتر بدست میآید. (BADGE)

4 دیباچه ای بر رزین اپوکسی ………………………………………………………………….1. روش ساخت رزین اپوکسی ………………………………………………………………… 4
2. مکانیزم ساخت رزین اپوکسی …………………………………………………………… 6
3. ساخت صنعتی رزین اپوکسی …………………………………………………………… 8

فصل دوم

شامل رزینهای با ساختار آروماتیک، رزینهای آلیفاتیک و رزینهای دارای ساختار شیمیائی الیسکلیک یا سیکلوالیفاتیک میباشد.مهمترین رزینهای اپوکسی ساختار آروماتیک داشته و عموماً بر پایه بیس فنل A ساخته میشوند. این رزینها از لحاظ گروههای اپوکسید دو عاملی بوده و در صورتیکه بیس فنل A با بیس فنل F جایگزین شود رزینهای حاصل چند عاملی یعنی دارای گروههای اپوکسید متعدد خواهند بود. به این نوع رزینها بعضاً نووکسی (Novoxy) نیز اطلاق میشود زیرا در ساخت آنها عملاً نوولاکها نقش دارند ،(باین موضوع در جای دیگر اشاره خواهد شد.) ضمناً ترکیبات تک عاملی اپوکسید نیز وجود دارند که به »حلالهای فعال« معروف هستند.
1- 2. از نقطهنظر سخت شوندگی
از نظر چگونگی سخت شدن رزینهای اپوکسی را میتوان به سه گروه تقسیم کرد. زیر مجموعه هر گروه واکنشهای مشابهی دارند.
1- گروههای دارای اپوکسید اکویدالات تا C250؛ در شرایط معمولی بصورت مایع بوده و عمدتاً با پلی آمینها و آنهیدریدهای آلی سخت میشوند. بیشترین کاربرد این رزینها در پوششهای اپوکسی فاقد حلال بوده و گاهی در سیستمهای دو جزئی دارای حلال بعنوان اصلاح کننده مورد استفاده قرار میگیرند.
2- گروههایی که در شرایط معمولی جامد بوده ودارای اپوکسید اکویوالانت بین 450 تا 1000
میباشند. این رزینها که دارای مولاریتۀ نسبتاً پایین هستند با ترکیبات آمین مانند پلی آمینها، پلی آمینوآمیدها، بازیهای مانیش و … سخت میشوند و بیشترین مصرف را در رنگها و لاکهای اپوکسی دو جزئی دارا میباشند.
3- گروه رزینهای دارای اپوکسید اکویوالات تا 5000 که معمولاً از طریق گروههای هیدروکسیل با ایزوسیاناتها سخت میشوند. لازم بذکر است که با افزایش ملکولاریته درصد گروههای هیدروکسیل موجود در رزین برخلاف آنچه که در مورد گروههای اپوکسید صادق است افزایش مییابد. هم رزینهای داخل این گروه و هم آندسته ک هدارای ملکولاریته بیش از 15000 میباشند بعنوان رزین مکمل با رزینهای آمینی، فنولیک و … در حرارت سخت میشوند. در ضمن رزینهائی که فقط از طریق تبخیر حلال تشکیل فیلم میدهند نیز در این گروه میباشند. (ترموپلاست!) از لحاظ تعداد و تنوع بیشترین رزینهای اپوکسی آنهائی هستند که در ساخت رنگ و لاک هم چنین انواع پوششهای حفاظتی مورد استفاده قرار میگیرند و غالباً محصول ترکیب بیس فنل A و اپی کلرهیدرین هستند.
1- 1- 1. رزینهای اپوکسی بر پایه بیسفنل این رزینها، اولین رزینهایی بودند که تولید شدند و 90% رزینهای اپوکسی مصرفی فعلی نیز از این نوع میباشند. این نوع اپوکسیها از مایعاتی رقیق تا جامداتی با گرانروی مذاب بالا وجود دارند و همانگونه که قبلاً نیز ذکر شد از واکنش اپی کلروهیدرین (EPC) و بیس فنل A تهیه میشوند. اگر میزان اپی کلروهیدرین زیاد باشد، رزینی به دست میآید که شامل دو مولکول (EPC) و یک مولکول (BA) میباشد. هر چه میزان (EPC) کم شود، وزن مولکولی رزین افزایش مییابد. لذا میتوان رزینهایی با وزن مولکولی مختلف و در نتیجه با گرانرویهای متفاوت و یا نقاط ذوب مختلف تهیه نمود.رزینهای مایع تجاری موجود (محدوده EMM 196- 180) در طی مدت زمان نگهداری ،تمایل به کریستاله شدن دارند که این ناشی از خلوص نسبتاً بالای آنهاست. بیشتر آنها شامل بیش از 90% دی گلیسیدیل اتر بیسفنل A خالص میباشند که مادهای بیرنگ و کریستالی به نقطه ذوب C465/44و EMM برابر 170 (وزن مولکولی 340) میباشد. بنابراین ، این رزینها را میتوان مایعاتی که فوقالعاده سرد شدهاند در نظر گرفت. سازندگان رزین، جهت جلوگیری از کریستاله شدن آنها در طی نگهداری، مقدار کمی از یک رزین با وزن مولکولی بالاتر به آنها اضافه مینمایند اما متأسفانه این امر سبب افزایش گرانروی آنها میگردد. روش دیگری که اخیراً مورد استفاده قرار گرفته است مخلوط یک رزین بیسفنل F با رزین بیسفنل A به نسبت 30به 70 (F به A) است که در این صورت رزین حاصل گرانروی کمتری داشته و تمایل ناچیزی به کریستاله شدن دارد و خواص پخت شده آن تقریباً یکسان است. اما قیمت بالای آن به دلیل پایینتر بودن راندمان تولید رزین بیسفنل F از معایب این روش میباشد.

. رزینهای برمه شده

. رزینهای برمه شده

1. تقسیمبندی رزینهای اپوکسی ……………………………………………………………. 11
1- 1. از جنبه ساختار شیمیائی ……………………………………………………………… 11
1- 2. از نقطهنظر سخت شوندگی …………………………………………………………. 11
1- 1- 1. رزینهای اپوکسی بر پایه بی…………………………………………………….. 12
1- 1- 2. رزینهای اپوکسی بر پایه بیس فنل F …………..ا………………………………… 13
1- 1- 3. رزینهای اپوکسی بر پایه گلیسدیل استر ……………………………………….. 14
1- 1- 4. رزینهای اپوکسی بر پایه گلیسدیل آمین ………………………………………… 15
1- 1- 5. رزینهای برمه شده ………………………………………………………………….. 16
1- 1- 6. رزین اپوکسی بر پایهء پلی اتیلن ترفتالات ………………………………………. 16
1- 1- 7.رزینهای نوولاک اپوکسی ………………………………………………………….. 17

فصل سوم

سختسازی رزینهای اپوکسی …………………………………………………………….. 19
1. سختسازی رزینهای اپوکسی از طریق پلی ادیتسیون ……………………………… 19
1- 1. پلی ادیتسیون در رزینهای اپوکسی با آنهیدریدهای آلی ……………………… 19
1- 2. پلی ادتسیون در رزینهای اپوکسی با ترکیبات آمینی …………………………….. 21
1- 2- 1. مکانیزم سخت شوندگی با ترکیبات آمینی ………………………………….. 23
1- 2- 2.آمین اکویوالانت ……………………………………………………………………… 24
1- 2- 3. نسبت اجزاء در واکنش ……………………………………………………………. 26
1- 2- 4. گروهبندی سختکنندههای آمینی ………………………………………………. 28
1- 2- 4- 1. پلی آمینهای الیفاتیک …………………………………………………………. 28
1- 2- 4- 2. پلی آمینهای سیکلوالیفاتیک ……………………………………………… 30
1- 2- 4- 3. پلی آمینهای هتروسیکلیک …………………………………………………….. 30
1- 2- 4- 4. پلی آمینهای آرالیفاتیک………………………………………………………… 30
1- 2- 4- 5. پلی آمینهای اروماتیک …………………………………………………………. 31
1- 2- 4- 6. پلی آمینهای تغییر یافته ……………………………………………………. 31
1- 2- 4- 6- 1. پلی آمینو آمیدها ………………………………………………………….. 31
1- 2- 4- 6- 2. بازیهای مانیش ……………………………………………………………. 34
1- 2- 4- 6- 3. پلی آمینو ایمید آزولینها ………………………………………………… 35
1- 2- 4- 6- 4. گروه ترکیبات دی سیان دیآمید …………………………………………. 35
2. سخت شدن و درجه حرارت ……………………………………………………………. 36
3. شتابدهندهها ……………………………………………………………………………. 37

فصل چهارم

خواص رزینهای اپوکسی و مواد حاصل از آنها را میتوان بطور خلاصه بشرح زیر عنوان نمود: قدرت چسبندگی بسیار خوب روی سطوح مختلف، سختی، استحکام، انعطافپذیری قابل قبول ثبات نوری نسبی، عایق بودن، فاقد بو و مزه بودن، مقاومت رطوبتی بالا، مقاومت در مقابل مواد شیمیائی و … با توجه به خواص مذکور این رزینها کاربردهای فراوانی داشته و روز بروز بر مواد مصرف و دامنۀ کاربرد آنها افزوده میگردد، کاربرد انواع رزینهای اپوکسی بترتیب اهمیت عبارتند از:
– پوششهای سخت شونده در حرارت محیط جهت حفاظت از خوردگی
– پوششهای مقاوم در صنایع ساختمانی از جمله کف سالنهای صنعتی
– ملاتهای اپوکسی- ( خودتراز شونده)
– صمغهای تزریقی
– پودرهای قابل پرش شدن
– انواع چسبها
– ساخت انواع ابزار آلات
– مواد پلیمری تقویت شده با الیاف
– رنگها و پوششهای پودری
– پوششهای سخت شونده در حرارت (کورهای)
– صمغهای ریختهگری و موارد استفادههای جزئی دیگر
1. اپوکسیهای بدون حلال- رزینهای پوششی
از آنجا که اکثر رزینهای اپوکسی و بسیاری 2ز سیستمهای پخت آنها خیال یا ویسکویته پایین
میباشند، ممکن است به صورت پوششهای %100 جامد استفاده شوند.در پوششهای با ساختار بالا، در بعضی موارد جهت کنترل ویسکوزیته و سادگی کاربرد، مقدار کمی حلال اضافه میشود. مقدار زیادی از این حلال در داخل پوشش به صورت دقیق کننده غیر فعال باقی میماند.در پوششهای حلالی، حلال به مقدار قابل توجهی حضور را که باید قبل از پخت از فیلم خارج شود که این امر باعث محدودیت ضخامت فیلم پوششی میشود. علاوه بر این، در پوشش حلالی از رزین های با جرم مولکولی بالا استفاده میشود که در دمای اتاق جامد بوده و جهت سادگی کاربرد باید در یک حلال حل شوند.
پوششهای اپوکسی بدون حلال یا %100 جامد. جهت پوششهای غوطه وری، ژل کت ،پوششهای تقویت کننده، جلاهای تجهیزات الکتریکی، پوششهای با اسپری یا قلم مو جهت مقاومت خوردگی، پوششهای تزئیناتی، ترکیبات یکپارچه جهت تعمیر و پوشش بتن و پوششها با مقاومتشیمیایی بالا به کار می روند.
پوششهای %100 جامد در کاربرد تک مرحلهای، خیلی ضخیم ایجاد میکنند و از آنجا که سخت شدن فیلم همراه با تبخیر حلال نمیباشد، احتمال ایجاد حفره و نقص در فیلم رنگ کاهش یافته و در نتیجه در کاربردهای حفاظتی احتمال نفوذ مواد آلاینده کاهش مییابد. با یک پوشش کامل توسط رزینهای اپوکس حتی بدون سیل پخت و در زمان کمی پس از پوشش میتوان به خواص مقاومت شیمیایی و الکتریکی دست یافته این دسته از پوششهای حتی جهت سطوح حساس به حرارت یا حلال نیز کاربرد داشته و از پوششها را جهت سطوح کوچک و حفاظت اجزاء ساختاری در محل استفاده میشوند.
یکی از کاربردهای ویژه این دسته از رزینها، پوششهای با سیستم پخت fatty-polyamide
می باشد که جهت رنگ کردن دوباره سطوحی که پوشش اولیه آنها به حلال حساس است استفاده میشوند که این کاربر به طول اتفاقی در تلاش جهت نگ آمیزی یک نقاشی مربوط به قرن 17 کشف شد.این دسته از پوششهای معایبی نیز دارند که به طور خلاصه می توان به 1- شکنندگی 2-مقاومت ضعیف در برابر دماهای بالا و سیکلهای حرارتی و 3-pot-life کم در سیستمهای پخت در دمای محیط اشاره کرد.البته بضی از این معایب تا حدودی با اصلاح فرمولاسیون قابل رفع میباشند. برای مثال جهت کاهش شکنندگی میتوان از افزودنیهای منعطف کننده استفاده کرد اما این امر به قیمت کاهش مقاومت شیمیایی و حرارتی تمام خواهد شد. با این وجود در مواردی که به انعطاف بالایی نیاز باشد طراحی فرمولاسیون حساس خواهد شد.خواص فیزیکی پوششهای با ساختار بالا و %100 جامد به طور وسیع تابعی از سیستم پخت و افزودنیهای بهبود دهنده میباشند. اکثر سیستمهای پخت و افزودنیها در بیشتر کتابها و یا به صورت مقاله ارائه شدهاند که از تکرار آنها در اینجا خودداری میشود. مهمترین کاربرد پوششهای اپوکسی در خطوط انتقال جهت بهبود مقاوم شیمیایی میباشد. مثال سادهای از این کاربرد پوشش کانالهای ؟؟؟؟ انتقال فاضل آب میباشد که در حال حاضر پس از تستهای قابل توجهی که در آزمایشگاه صورت گرفت. حدود ft30000 از این خطوط در شهر san Buenaventura کالیفرنیا موجود میباشد.
1- 1. پوشش غوطهوری
پوشش غوطهوری تجهیزات الکترونیکی اساساً بر پایه رزینهای DGEBA نوالاک اپوکسیده شده با جرم مولکولی پایین این رزینها به همراه رزینهای الفینی اپوکسیده شده میباشند.رزینهای مایع یا ترکیبی از رزینها با استفاده از عامل تیکسوتروپیک ساز و پر کننده اصلاح شده تا براحتی تنش حین تزریق های با فشار زیاد را تحمل کرده و همچنین از شره و پخش شدن آنها جلوگیری شود که در صورتی که احتمال شوک حرارتی در سیستم وجود داشته باشد از افزودنی های منعطف کننده استفاده میشود.
در سیستمهای پوشش غوطه وری در دمای اتاق معمولاً از پلیآمینهای آلیفاتیک به عنوان
عامل پخت استفاده میشود، اما پلی آمیدهای چرب در زمینه رایجترند. یک فرمول ساده در این زمینه عبارت است از:

کاربرد رزین اپوکسی در صنعت ………………………………………………………….. 411. اپوکسیهای بدون حلال- رزینهای پوششی………………………………………………. 41
1- 1. دیپ کت ………………………………………………………………………………..43.
1- 2. ژل کت ………………………………………………………………………………… 46
1- 3. پوششهای تقویت شده …………………………………………………………….. 46
1- 4. جلاهای پوششی بدون حلال ……………………………………………………… 48
1- 5. پوششهای توسط اسپری و قلم مو جهت مقاومت خوردگی…………………… 50
1- 6. پوششهای تزئینی …………………………………………………………………. 52
1- 7. ترکیبهای مخصوص تعمیر و وصله کردن بتون و پوششهای توسط کاردک………. 60
1- 8. ترکیبات مخصوص تعمیر  وصله کردن بتون ………………………………………. 62
1- 9. کف پوشها …………………………………………………………………………… 63
1- 10. تعمیر و نگهداری بزرگراهها ……………………………………………………… 65
1- 10- 1. آماده سازی بتن ………………………………………………………………… 70
1- 10- 2. روشهای کاربرد …………………………………………………………………. 73
1- 10- 3. فرمولاسیون …………………………………………………………………….. 76
1- 10- 4. انتخاب کمپکلسهای بهبود دهندهی هاردنرهای اپوکسی……………….. 77
1- 10- 5. پرکنندهها ……………………………………………………………………. 79
2. پوششهای حلالی بر پایه رزینها اپوکسی………………………………………… 81
2- 1. خوردگی……………………………………………………………………………… 84
2- 2. محملهای جامد …………………………………………………………………….. 88
2- 3. پوششهای حلالی بر پایه DGEBA (جرم مولکولی 1000- 900)………………… 90
2- 4. پلی آمینهای آلیفاتیک نوع اول ……………………………………………………. 92
2- 5. پلی آمینهای چرب ………………………………………………………………….99
2- 6. پوششهای بر پایه استرهای DGEBA….ا………………………………………… 100
2- 7. پوششهای حلالی بر پایه DGEBA (جرم مولکولی 4000- 3000)……………… 102
2- 8 آمینو رزینها ……………………………………………………………………………. 102
2- 9. رزینهای فنول فرمالدئید …………………………………………………………….. 104
2- 10. پوششهای حلالی بر پایه DGEBA (جرم مولکولی 80000)…………………… 106
2- 11. پوششهای DGEBA مودیفای شده با اکریلیکهای ترموست…………………… 106
2- 12. اپوکسیهای امولسیونی……………………………………………………………. 108
2- 13. پیگمنتها و اکستندرها ………………………………………………………………113
2- 14. پرایمرها و رزینهای تعمیراتی…………………………………………………….. 115
فهرست منابع فارسی …………………………………………………………………….. 117
فهرست منابع لاتین ………………………………………………………………………. 118

Abstract
Epoxy formulation based on the liquid epoxy resins and substantially free of sol-vents are employed for a number of industrial applications, including dip coats, spray coats, impregnating compounds, and reinforced and unreinforced trowelable coatingsThe 100 per cent solids coatings (except for those cured with ketimines) are applied in relatively high buildups and offer the ultimate in chemical resistance obtainable with epoxy coating formulations. The principal use for such coating formulations is as concrete topping and repair compounds. Such formulations are based on the diluted DGEBA and contain a flexibilizing additive or a flexibilizing curing agent. They are loaded with fine sand to the maximum volume consistent with the application and service requirements. These formulations must be carefully designed accommodate the stresses encountered in service. Of particular importance in the application of the concrete-topping and repair compound is proper preparation of the surface. Surface preparation requires mechanical removal of weak surface layer, followed by a chemical etchThe 100 per cent solids epoxy compounds, when used in higherbuildup coatings, offer many advantage in return for their relatively high costThe epoxy resins most widely used in solution coatings are the highermolecular weight species of DGEBA, ranging upward from a molecular weight of 950. Species in the molecular-weight range of 950 to 1000 are normally employed with primary aliphatic amines and their adducts and the fatty polyamides in air-drying solution coatings. Species in the molecularweight range of 1500 to 2000 are most frequently esterified. Species in the molecular range of 3000 to 4000 are used with the phenol-formaldehyde and amino resins in baking coatings. Very high molecular-weight species may be used without curing agent or coreactant.
In general, the air-dry coatings provide the chemical resistance and toughness normally associated with the more conventional baking coatings. The phenol-formaldehyde/epoxy systems provide the maximum abrasion resistance and chemical resistance; and the amino/epoxy system provide the maximum in flexibility and color retention. The epoxy esters may be considered as upgraded alkyds



  مقطع کارشناسی ارشد

بلافاصله بعد از پرداخت به ایمیلی که در مرحله بعد وارد میکنید ارسال میشود.


فایل pdf غیر قابل ویرایش

قیمت25000تومان

خرید فایل word

قیمت35000تومان