مقدمه:

کافئین ماده اى است که در بعضى از غذاها به ویژه قهوه، چاى، کاکائو، انواع شکلاتها و برخى نوشیدنیها یافت میشود. هدف از این مطالعه بررسى اثرات توأم مصرف کافئین، اضافه وزن و فعالیت ورزشى بر فشار خون بود. مواد و روشها: در یک مطالعه ى دوسوکور تصادفى، 6 مرد غیرفعال و بزرگسال (با میانگین نمایهى تودهى بدن 22/1±55/29 کیلوگرم بر مترمربع و سن 83/0±50/22 سال، قد 12/9±174 سانتیمتر، وزن 85/8±31/89 کیلوگرم و درصد چربى بدن 62/3±38/26% مورد بررسى قرار گرفتند. فعالیت ورزشى مورد نظر شامل30 دقیقه دویدن روى نوارگردان با شدت 60% حداکثر اکسیژن مصرفى بود. این فعالیت، یک ساعت پس از مصرف کافئین (5 میلیگرم به ازاى هر کیلوگرم وزن بدن) و دارونما، در دو جلسه ى مجزا و مشابه براى هر آزمودنى انجام شد. ضربان قلب آزمودنیها در طول فعالیت ثبت شد. فشارخون در سه مرحله، قبل از مصرف کافئین یا دارونما، یک ساعت پس از مصرف کافئین یا دارونما و بلافاصله بعد از پایان فعالیت اندازهگیرى شد. یافته ها: آزمون آمارى تى نشان داد که فشارخون سیستولى و دیاستولى و میانگین فشارخون شریانى با مصرف کافئین در حالت استراحت افزایش یافت (05/0p≤) اما در پایان فعالیت، تفاوت بین کافئین و دارونما معنیدار نبود. همچنین، اختلاف معنیدارى در ضربان قلب مشاهده نشد. نتیجه گیرى: مصرف کافئین قبل از ورزش در افراد داراى اضافه وزن موجب افزایش فشارخون به بالاتر از حد طبیعى نمیشود. به نظر میرسد که تأثیر کافئین، اضافه وزن و فعالیت ورزشى نمیتواند براى افراد خطرناک باشد.

فهرست مطالب

چکیده……………………………………………………………………. 1
مقدمه……………………………………………………………………. 2
خواص کافئین……………………………………………………………. 3
اثرات کافئین……………………………………………………………… 4
فرمول مولکولی کافئین شکل فضائی مولکول کافئین………………. 5
روش های آزمایشی بدست آوردن کافئین موجود در چای………….. 6
نتیجه گیری………………………………………………………………. 11
منابع و مآخذ………………………………………………………………14

box]

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

[/box]

کافیین نوعی آلکالویید محول در آب است. کافیین خالص به شکل پودری کریستالی با طعمی تلخ و نیز بدون بو می باشد. کافیین با دیگر آلکالویید ها از جمله تیوفیلین (در چای) و تیوبرومین (در دانه های کاکائو) مرتبط می باشد.
منابع: کافیین در بسیاری از غذا های مورد استفاده ی روزمره از جمله چای، قهوه، شکلات و نیز برخی از انواع نوشیدنی های گازدار از جمله کولا یافت می شود.
کافیین از فعالیت آنزیم فسفو دی استراز ممانعت نموده و بدین وسیله از نابودی مولکول های پیام رسان ثانویه (cAMP) جلوگیری می نماید و بدین واسطه cAMP قادر خواهد شد تا برای مدت زمان طولانی تری سلول های عصبی را به فعالیت تحریک نماید. این عملکرد cAMP در تحریک سلولهای عصبی به نوبه ی خود موجب بهبود و نیز افزایش فعالیت های مغزی می گردد.
از دیگر تأثیرات کافیین افزایش ترشح هورمون آدرنالین توسط غدد فوق کلیوی، افزایش سرعت ضربان قلب، گشاد شدن مردمک چشم ها، کاهش خونرسانی به اندام های گوارشی و در نتیجه متوقف شدن عملکرد های گوارشی از جمله هضم و جذب غذا، افزایش خونرسانی به ماهیچه ها و در مجموع افزایش فعالیت های سیستم سیمپاتتیک بدن.
ترکیب کافیین و آسپیرین برای بهبود سر درد بسیار مفید می باشد. در صورت استفاده ی بیش از حد، کافیین می تواند موجب کاهش تراکم استخوان ها گردد
به واسطه نقش خود در ممانعت از اتصال مولکولهای آدنوزین به گیرنده های آدنوزین، کافیین قادر می باشد به کاهش میزان خستگی و نیز خواب آلودگی در افراد کمک نماید. کافیین همچنین رگهای خونی موجود در مغز را منقبض نموده و بدین واسطه به بهبود سردرد های عروقی کمک می نماید.

سوخت و ساز کافئین و بررسی سمی بودن آن کافئین بر مغز با مسدود کردن راه گیرنده‌های آدنوزین عمل می‌کند. با مسدود شدن راه گیرنده‌های سلولهای عصبی، آدنوزین فعالیت سلولهای عصبی را کند می‌کند. این فرایند معمولاً هنگام خواب اتفاق می‌افتد. مولکول کافئین بسیار به آدنوزین شبیه است و راه همان گیرنده‌ها را می‌بندد، اما نمی‌گذارد که فعالیت سلولهای عصبی کند شود. در عوض، کافئین فعالیت گیرنده‌ها و همچنین فعالیت خود آدنوزین را متوقف می‌کند. با افزایش فعالیت سلولهای عصبی، هورمون اپی‌نفرین آزاد می‌شود. با آزاد شدن این هورمون، فرآیندهایی حادث می‌شوند، از جمله بالا رفتن ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، افزایش جریان خون در ماهیچه‌ها، کاهش جریان خون در پوست و اندامهای داخلی و همچنین ترشح گلوکز از کبد.

اثرات کافئین
اثر کافئین بر مغز، زود از بین می رود و بر خلاف دیگر مواد محرک یا الکل، تأثیر آن موقتی و کوتاه مدت است. در بسیاری افراد، مصرف کافئین مشکلی در تمرکز یا فعالیتهای مغزی ایجاد نمی‌کند و به همین دلیل، انواع نوشیدنیهای کافئین‌دار هنگام کار مورد استفاده قرار می‌گیرند. مصرف مداوم کافئین می‌تواند منجر به عادت به این ماده شود؛ بطوری که با مصرف نکردن آن بدن نسبت به ماده آدنوزین بیش از حد حساس می‌شود و همین امر سبب افت فشار خون می‌گردد. پایین آمدن فشار خون منجر به سردرد و دیگر علائم می‌شود. تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که مصرف کافئین (موجود در قهوه) احتمالاً خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را کاهش می‌دهد. البته در این مورد هنوز باید تحقیقات زیادی صورت گیرد.

 

فرمول مولکولی و       شکل فضائی مولکول کافئین

فرمول مولکولی و شکل فضائی مولکول کافئین

 


  مقطع کارشناسی ارشد

بلافاصاله بعد از پرداخت به ایمیلی که در مرحله بعد وارد میکنید ارسال میشود.


فایل pdf غیر قابل ویرایش

قیمت25000تومان

250,000RIAL – اضافه‌کردن به سبدخرید

خرید فایل word

قیمت35000تومان

350,000RIAL – اضافه‌کردن به سبدخرید