فهرست مطالب

فصل اول

در طی دهه گذشته روان‌شناسی مثبت‌گرا به یکی از گرایش‌های عمده در روان‌شناسی تبدیل شده و به سرعت جایگاه مناسبی در این رشته یافته است. سرعت این گرایش در تبدیل به یک رویکرد عمل‌گرا و مبتنی بر شواهد با پیشینه هیچ یک از گرایش‌های دیگر قابل مقایسه نیست. این سرعت به ویژه در زمینه شیوه‌ها و مداخلاتی که در روان‌شناسی مثبت‌گرا ابداع و مورد استفاده قرار گرفته‌اند، چشمگیر است. کاربست مداخلات مثبت به منظور ارتقای کیفیت زندگی، خشنودی بیشتر از زندگی، شادکامی و نشاط و دستیابی به خوشباشی (احساس ذهنی آسایش) و در یک کلام سعادتمندی (خوشبختی) می‌باشد. گسترش این کاربست‌ها تا جایی است که در چند سال اخیر از درمان‌های مثبت‌گرا سخن گفته شده است (لینلی و ژوزف ، 2004).
«روان‌شناسی مثبت‌گرا مطالعه علمی تجربه‌های مثبت و صفات فردی مثبت و نهادهایی است که رشد آن‌ها را تسهیل می‌کنند. روان‌شناسی مثبت با توجه به اینکه به آسایش روانی و کارکرد بهینه می‌پردازد، در بدو امر شاید یک پیوست روان‌شناسی بالینی یا بخشی از آن باشد، اما ما چیز دیگری معتقدیم. باور ما این است افرادی که شدیدترین فشارهای روان‌شناختی را تحمل می‌کنند در زندگی به دنبال امری به ‌مراتب بیشتر از تسکین یافتن از درد و رنج هستند. افراد دچار مشکل در پی خشنودی بیشتر، لذت بیشتر و رضایتمندی بیشترند تا صرف کمتر کردن غم و نگرانی. آنان به دنبال ساخت نقاط قوتند نه اصلاح نقاط ضعفشان، آن‌ها به دنبال زندگی معنادار و دارای قصد و هدفند. بدیهی است که این شرایط به‌سادگی و با رفع درد و ناراحتی حاصل نمی‌شوند.» (داک ورث و همکاران، 2005).
جانوز و همکاران (1987) در آزمایش‏های خود به این نتیجه دست‌یافت افرادی که عاطفه مثبت را تجربه ‏می‏کنند الگوهایی از تفکر را از خود نشان ‏می‏دهند که به‌طور غیرقابل ملاحظه‌ای غیرمعمولی، منعطف و خلاقانه است. او نشان داد که عاطفه مثبت تمایل به تنوع‌طلبی فرد را افزایش ‏می‏دهد و گزینه‏های متعدد رفتاری را برای فرد ایجاد ‏می‏کنند. وی نشان داد که عاطفه مثبت موجب سازمان شناختی منعطف و گسترده ‏می‏شود و توانایی یکپارچه کردن موضوعات گسترده را برای فرد فراهم ‏می‏کند و نیز دریافت که زمانی که مردم آرام و شاد هستند تفکرشان وسعت یافته، خلاق‌تر ‏می‏شوند و قوه خیالشان گسترش ‏می‏یابد. اسمیت و ترود (1975) در پژوهش خود نشان داند که آموزش مثبت‏اندیشی بر انگیزش پیشرفت مؤثر است. انسان ها موجوداتی اجتماعی اند که از بدو تولد در یک مجموعه اجتماعی زندگی می کنند و نسبت به آن مجموعه احساس تعلق دارند. هر چه کودک بزرگتر می شود نسبت به والدین، محله، شهر، مدرسه و اعضای خانواده احساس تعلق بیشتری می کند. گذشته و تاریخچه زندگی یک فرد در مدرسه این احساس را قوی تر می کند و همین ویژگی های فردی مشترک با سایر دانش آموزان منجر به احساس تعلق بیشتر آنها می شود (فرهمندیان، 1387).
احساس تعلق داشتن به مدرسه، مدیر، معلمان و کارکنان مدارس با گروههای همسال هدفمند می تواند احساس ارزشمند بودن و هدفدار بودن را در فرزندان ما ایجاد کند، عزت نفس را در آنها رشد دهد و باعث شود حس مسئولیت پذیری و خود آگاهی در آنان تقویت گردد (فرهمندیان، 1387). مطالعات نشان داده است که با احساس تعلق فرد نسبت به محیط یا مکانی خاص، میزان تعهد و احساس مسئولیت و فداکاری او نسبت به محیط یا آن مکان خاص افزایش می یابد ( ناطق پور، 1389).
دانش آموزان در شرایطی که خود را با مدرسه بیگانه بدانند، هر چند در مدرسه حضور داشته باشند و درس بخوانند و از حقوق خود قانونی برخوردار باشند، اما با تعاریف اجتماعی دانش آموزان تلقی نمی شوند. دانش آموزی از دیدگاه اجتماعی زمانی تحقق می یابد که دانش آموزان نسبت به مدرسه و زیر ساخت های آن احساس تعلق کنند و در توسعه مدرسه شرکت جوید. قضاوت درباره احساس مسئولیت و مشارکت اعضای مدرسه در توسعه برنامه های مدرسه، فعالیت های فوق برنامه با ارزیابی و اندازه گیری شاخص احساس تعلق به مدرسه قابل تبیین و تحقق است (ناطق پور، 1389).
یافته های پژوهشی حاکی از آن است که تجاربی که دانش آموزان در مدرسه کسب می کنند تاثیر بسزایی در افت تحصیلی آنان دارد. محققین دریافتند دانش آموزانی که در مدرسه موفق هستند معمولا دارای نوعی احساس وابستگی به مدرسه هستند و این دسته از دانش آموزان معمولا عملکرد تحصیلی بهتری نسبت به دیگران دارند و به همین دلیل است که دانش آموزان موفق کمتر دچار افت تحصیلی می شوند( آرگایل، مایکل ، 2006). جانوز و همکاران ( 2000) دریافتند که متغیرهای مربوط به تجارب مدرسه بهترین پیش بینی کننده افت تحصیلی است و دیگر متغیرهای روانشناختی، حتی اگر معنی دار هم باشند نمی توانند به اندازه تجارب مدرسه قابلیت پیش بینی کننده داشته باشند(علی پور و همکاران، 1384).
روابط با دیگران یعنی احساس رضایت و صمیمت از رابطه با دیگران و درک اهمیت این وابستگی ها(کون و ریمپلا ، 2002). افرادی که بنا به دلایلی قادر به ایجاد رابطه قابل قبول نیستند، اغلب دچار اضطراب، احساس بیهودگی و انزوای روز افزون می شوند. ارتباط بین فردی در کامیابی های ما در بسیاری از جهات مانند رشد و توسعه اجتماعی و همچنین ساخت هویت مثبت و منطقی ضروری است. اگر چه ادعا شده است که گروه همسالان و ارتباطشان می تواند در افت تحصیلی موثر واقع شود اما فاین (1986) معتقد است که گروه همسالان فقط بخشی از دل مشغولی های درون مدرسه است و عامل روابط خانوادگی نقش اساسی تری به بعهده دارد.
افزایش ارتباطات نوجوانان با مدرسه باعث برانگیختن ارتباطات رسمی با همسالان و دوستان می شود. نوجوانانی که تحت تاثیر همسالان و دوستانی هستند که آنها را درگیر در ورابط غیر رسمی و رفتارهای غیر قانونی می کنند، بیشتر در معرض مردود شدن می باشند. در حالی که نوجوانانی که در فعالیت هایی مشارکت دارند که باعث افزایش حس مثبت آنها به مدرسه (احساس تعلق به مدرسه) می شود به احتمال کمتری دچار انحرافات رفتاری می شوند (پشت مشهدی، 1389).
رابطه ی عمیق ما بین هویت و ارتباط به طور غم انگیزی در کودکانی دیده می شود که از ارتباط انسانی محدودی برخوردار بوده اند. مطالعه های موردی از کودکانی که از دیگران منزوی شده بودن نشان می دهد که آ نها فاقد یک خود پنداره محکم هستند و رشد ذهنی و فیزیکی آن ها با نبود و فقدان کلام و زبان به طور جدی آسیب دیده است. ارتباط با دیگران نه تنها بر احساس هویت ما تاثیر دارد بلکه مستقیما بر بهزیستی روانی و جسمانی ما موثر است ( نیشیدا ،1999 ). تحقیقات نشان می دهد که ارتباط با دیگران سلامت فرد را ارتقا می دهد در حالی که انزوای اجتماعی با استرس، بیماری و مرگ زودهنگام مرتبط است (کولیر و توماس ، 1998). افرادی که فاقد دوست صمیمی هستند اضطراب و افسردگی بیشتریی دارند تا افرادی که به دیگران نزدیک هستند .گروهی از محققان تحقیقاتی را که در رابطه با سلامت و رابطه با دیگران بود را بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که انزوای اجتماعی به لحاظ آماری همان قدر برای سلامتی خطرناک است که فشار خون بالا، مصرف دخانیات، چاقی یا کلسترول بالا خطرناک است (کولیر و توماس، 1998). کیم ( 1988) در مطالعه ای نشان دادند که کودکانی که از طریق مهارت های ارتباطی کافی برخوردار نیستند مراجعات بیشتری به متخصصین بهداشت روان دارند.

مقدمه……………………………………………………………………….. 8
بیان مسأله………………………………………………………………… 11
اهمیت و ضرورت تحقیق………………………………………………….. 14
اهداف پژوهش……………………………………………………………… 16
هدف اصلی…………………………………………………………………. 16
اهداف جزیی………………………………………………………………. 16
فرضیه های پژوهش………………………………………………………. 16
تعریف مفاهیم پژوهش……………………………………………………. 16

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل دوم

در این فصل که دارای سه بخش است و شامل: 1) احساس تعلق به مدرسه 2) روابط با دیگران و3) مثبت نگری بحث می شود. ابتدا به مباحثی درباره احساس تعلق به مدرسه پرداخته می شود، که به بحث درباره تعاریف، پیشینه یا تحقیقات انجام گرفته شده، ضرورت و اهداف آن پرداخته می شود. بخش دوم این فصل در مورد روابط با دیگران است که به تعاریف و کارکردهای آن و همچنین تحقیقات انجام گرفته در این بخش بحث می شود و سومین یا آخرین بخش این فصل در مورد مثبت نگری می باشد که در این بخش نیز همانند بخشهای قبلی به تعاریف و تحقیقات انجام گرفته در داخل و خارج از کشور به تناسب موضوع پرداخته می شود. و همچنین قابلیتهای این رویکرد روان شناسی مورد بحث قرار می گیرد.
بخش اول: احساس تعلق به مدرسه
در این بخش به مباحث مربوط به تعلق به مدرسه که شامل تعاریف، تحقیقات انجام گرفته و همچنین رویکردهای مربوط به این بخش و کارکردها و قابلیتهای آن پرداخته می شود.
احساس تعلق به مدرسه
انسان ها موجوداتی اجتماعی اند که از بدو تولد در یک مجموعه اجتماعی زندگی می کنند و نسبت به آن مجموعه احساس تعلق دارند. هر چه کودک بزرگتر می شود نسبت به والدین، محله، شهر، مدرسه و اعضای خانواده احساس تعلق بیشتری می کند. گذشته و تاریخچه زندگی یک فرد در مدرسه این احساس را قوی تر می کند و همین ویژگی های فردی مشترک با سایر دانش آموزان منجر به احساس تعلق بیشتر آنها می شود (فرهمندیان، 1387).
دانش آموزان در شرایطی که خود را با مدرسه بیگانه بدانند، هر چند در مدرسه حضور داشته باشند و درس بخوانند و از حقوق خود قانونی برخوردار باشند، اما با تعاریف اجتماعی دانش آموزان تلقی نمی شوند. دانش آموزی از دیدگاه اجتماعی زمانی تحقق می یابد که دانش آموزان نسبت به مدرسه و زیر ساخت های آن احساس تعلق کنند و در توسعه مدرسه شرکت جوید. قضاوت درباره احساس مسئولیت و مشارکت اعضای مدرسه در توسعه برنامه های مدرسه، فعالیت های فوق برنامه با ارزیابی و اندازه گیری شاخص احساس تعلق به مدرسه قابل تبیین و تحقق است (ناطق پور، 1389).
احساس تعلق در درجه نخست به معنای خاص و متمایز بودن، ثابت و پایدار ماندن، تداوم داشتن) و به جمع تعلق داشتن است. به عبارت روشن تر، انسان ها با احساس تعلق به جمع داشتن امنیت و آرامش لازم را برای زندگی کسب می کند (گل محمدی، 1381).
احساس تعلق به مدرسه به عنوان اعمالی که باعث سازگار شدن دانش آموز در انجام یک فعالیت یا مکان خاص می شود و به دنبال آن احساس وابستگی به افراد، موضوعات و محیط های مختلف را در پی دارد تعریف شده است. این اعمال باعث افزایش احساس راحتی، خوب بودن و کاهش اضطراب دانش آموز می شود (کارچر ، 2003).
احساس تعلق زمینه ساز تصمیم گیری های فرد درباره تنظیم ارتباط خود با محیط و یا امر خاصی است. همچنین تعلق زمینه های همکاری و مشارکت در تحولات اجتماعی را فراهم می آورد. بنابراین احساس تعلق نتطه فرایندی است که طی آن فرد نسبت به مکان، شی، و یا امری احساس تعهد و مسئولیت پیدا می کند، به نوعی که موجب احساس مثبت نسبت به محیط و یا امر مورد نظر می شود (ناطق پور، 1389).
تعلق به مدرسه یعنی ادراک دانش آموزان از اینکه در محیط مدرسه توسط همکلاسی ها مورد پذیرش و حمایت واقع می شوند و در نتیجه رضایت و تعلق به مدرسه دارند ( روسر ، 1996).
با توجه به اینکه مفهوم احساس تعلق به مدرسه دارای کاربردهایی در حیطه های مختلفی از علوم مانند جامعه شناختی، روانشناسی و پزشکی می باشد، لذا تعاریف متعددی از احساس تعلق به مدرسه وجود دارد و توافق چندانی روی مفهوم آن وجود ندارد. تعاریف موجود درباره احساس تعلق به مدرسه به چندین دسته تقسیم می شود که یکی از عمومی ترین دسته ها تعاریف زیست بوم شناسانه با مبتنی بر بعد اجتماعی است. در این رویکرد احساس تعلق به مدرسه به صورت عمومی برای توصیف کیفیت ارتباطات در سطح جامعه و به صورت اختصاصی به عنوان دیدگاه افراد که باعث افزایش پیوند آنها با محیط مدرسه تعریف می گردد (مک نلی ، 2002)
به طور کلی مهمترین عناصرتعلق را ارتباط موثر افراد با اعضای جامعه مدرسه، میزان تعلق افراد به اهداف جمعی و میزان دخالت اعضا در فعالیت های اجتماعی می دانند. بر اثر این رویکرد احساس تعلق به مدرسه را می توان شامل کیفیت پیوند محیط مدرسه با گروههای موجود در جامعه قلمداد کرد. در این رویکرد سعی شده است به مدرسه به عنوان بخشی از جامعه نگاه شود که برای شناخت آن می بایست آن را در بافت جامعه مورد بررسی قرار داد. تمرکز این رویکرد روی سلامت دانش آموزان و بازده های یادگیری می باشد. این گروه های کلی شامل: خانواده، کارمندان و دانش آموزان هستند. تمامی این گروه ها می بایست با یکدیگر دارای تعامل باشند که ویژگی مهم آنها ارتباطات اجتماعی فردی و بین فردی و تعامل با یکدیگر است (کارچر، 2003).
البته بر اساس این رویکرد در بین گروههای مورد نظر هم نمی بایست تضاد و اختلافی در مدرسه و سطح جامعه چه به لحاظ قومیتی و فرهنگی و چه اقتصادی باعث کاهش احساس تعلق به مدرسه می شود ( هنریچ و همکاران، 2005). بنابراین با توجه به نکات ذکر شده سیستم حاکم بر مدرسه بایستی به فرهنگ ها، اقلیت های قومی و نژادی احترام بگذارند. دیدگاه مبتنی بر جامعه شناسی با اینکه در جهت سلامت افزایش سلامت در مدرسه طراحی شده است، ولی دارای تاثیرات زیادی بر روی افزایش احساس تعلق به مدرسه می باشد. رویکرد دیگر در تعریف احساس تعلق به مدرسه رویکرد روانشناسانه احساس تعلق به مدرسه است که در آن دانش آموزان احساس کنند خود و دیگر دانش آموزان مورد مراقبت و حمایت از طرف مدرسه هستند ( اسمایت ، 2009).

مبانی نظری آموزش مثبت نگری………………………………………….. 45
پیشینه روان‌شناسی مثبت‌گرا ……………………………………………..46
تعریف روان‌شناسی مثبت‌گرا………………………………………………. 46
ضرورت وجود روان‌شناسی مثبت‌گرا……………………………………….. 47
اهداف اولیه روان‌شناسی………………………………………………….. 47
الف) درمان بیماری‌های روانی…………………………………………….. 47
ب) ساختن زندگی بارآور و رضایت‌بخش برای همگان…………………… 48
ج) شناخت و پرورش استعدادهای برتر…………………………………… 48
مبانی روان‌شناسی مثبت………………………………………………… 50
ابعاد روان‌شناسی مثبت‌گرا ………………………………………………..51
مثبت‏اندیشی………………………………………………………………… 52
تداوم: «گاهی» در برابر «همیشه»……………………………………… 54
فراگیر بودن: «خاص» در برابر «عام»…………………………………….. 54
شخصی: «درونی» در برابر «بیرونی»…………………………………… 54
شناسایی علائم و نشانه‏های مثبت‏اندیشی…………………………….. 54
گام‏های ایجاد مثبت‏اندیشی…………………………………………………. 55
محدودیت‏های مثبت‏اندیشی………………………………………………….. 56
تعاریف احساس تعلق به مدرسه………………………………………… 20
احساس تعلق به مدرسه از نظر رویکرد یادگیری دانش آموز محور…… 26
مدل افزایش احساس تعلق به مدرسه…………………………………. 28
رابطه احساس تعلق به مدرسه با سلامت…………………………….. 32
تاثیرات احساس تعلق به مدرسه……………………………………….. 33
پیامد احساس تعلق به مدرسه…………………………………………. 34
روابط با دیگران…………………………………………………………….. 38
معنای ارتباط……………………………………………………………… 38
اهمیت ارتباط……………………………………………………………… 38
مدل های ارتباط…………………………………………………………… 39

فصل سوم

اساس هر پژوهشی را روش تحقیق آن پژوهش تشکیل می دهد. انتخاب روش تحقیق مناسب،‌ به هدف و ماهیت پژوهش بستگی داشته و دقت در انتخاب آن موجب انسجام هرچه بیشتر پژوهش خواهد شد. بنابراین پس از تشریح طرح و ادبیات نظری و پژوهشی تحقیق در فصول قبل، در این فصل ابتدا به بیان روش تحقیق این پژوهش خواهیم پرداخت، سپس جامعه، نمونه و روش نمونه گیری معرفی می گردد و در نهایت ابزار اندازه گیری و روش تجزیه و تحلیل داده ها مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
روش تحقیق
این تحقیق را می توان از نظر هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و از لحاظ طرح تحقیق نیمه آزمایشی دانست.
طرح پژوهش
طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل از دو گروه آزمایش و گروه کنترل معادل تشکیل شده است. براساس این طرح هر دو گروه دو بار مورد اندازه گیری قرار گرفتند. اولین اندازه گیری با اجرای یک پیش آزمون قبل از آموزش، و دومین اندازه گیری پس از اتمام آموزش های مورد نیاز صورت گرفت. به منظور تشکیل دو گروه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، 10 نفر از آزمودنی ها در گروه آزمایش، 10 نفر دیگر در گروه کنترل گروه بندی شدند. به طور خلاصه دیاگرام طرح پژوهش حاضر به شکل زیر است:
گروه انتخاب و جایگزینی تصادفی پیش آزمون متغیر مستقل پس آزمون
آزمایش R T1 X T2
کنترل R T1 —– T2

ابزار اندازه گیری
ابزار مورد استفاده دراین پژوهش، پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه (بری،بتی،وات ،2004) و مقیاس روابط با دیگران( ریف ، 1989) می باشد که به معرفی این دو پرسشنامه می پردازیم:
پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه (احساس ارتباط با مدرسه) (بری،بتی،وات ،2004)
این پرسشنامه در سال 2004 توسط بری، بتی و وات به صوت جملات مثبت در مقیاس لیکرت(از کاملا موافقم تا کاملا مخالفم) طراحی شده است. پرسشنامه مذکور در سال 2005 نیز توسط بتی و بری مورد تجدید نظر قرار گرفته است که به طور کلی دارای 6 خرده مقیاس شامل احساس تعلق به همسالان ، حمایت معلم ، احساس رعایت احترام و عدالت در مدرسه، مشارکت در اجتماع ، ارتباط فرد با مدرسه و مشارکت علمی میباشد.
ضریب پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 75% و برای مولفه های احساس تعلق به همسالان 73% ، حمایت معلم 89% ، احساس رعایت احترام و عدالت در مدرسه 75% ، مشارکت کردن در جامعه 84% ، ارتباط فرد با مدرسه 69% و مشارکت علمی 78% گزارش شده است(بری،بتی و وات، 2005).
در ایران نیز مکیان و کلانتر کوشه (1392) به بررسی روایی و پایایی این پرسشنامه بر روی 350 نفر از دانش اموزان دبیرستانی دختر و پسرشهر تهران (200دانش آموز پسر و 150 دانش آموز دختر) پرداختند. نتایج مربوط به روایی سازه مقیاس احساس ارتباط با مدرسه با روش تحلیل مولفه های اصلی وجود شش عامل را تائید کرد. این شش عامل توانستند 52 درصد واریانس کل را تبیین کنند (تمامی سوالات دارای بار عاملی بالای 40/0 بودند). عامل اول که حمایت معلم نام گرفت به تنهایی 217/12 از تغییرات مقیاس احساس ارتباط با مدرسه را تبیین نمود.
روایی همگرا و واگرای مقیاس احساس ارتباط با مدرسه از طریق اجرای همزمان مقیاس فرسودگی تحصیلی و انگیزش پیشرفت هرمنس محاسبه شد. نتایج نشانگر این است که ضریب همبستگی بین مقیاس احساس ارتباط با مدرسه و فرسودگی تحصیلی برابر567/0- است، بنابراین رابطه منفی معناداری بین این دو مقیاس وجود دارد و این مسئله روایی واگرای مقیاس احساس ارتباط با مدرسه را تائید میکند. روایی همگرای مقیاس احساس ارتباط با مدرسه از طریق اجرای همزمان پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس محاسبه شد. نتایج حاکی از این است که ضریب همبستگی بین نمره کل پرسشنامه احساس ارتباط با مدرسه و مقیاس انگیزش پیشرفت برابر441/0 میباشد، لذا همبستگی مثبت و معناداری بین دو مقیاس مذکور وجود دارد و این نتیجه روایی همگرای مقیاس احساس ارتباط با مدرسه را تائید میکند (مکیان و کلانتر کوشه، 1392).
مقیاس روابط با دیگران( ریف)
این مقیاس یکی از مقیاسهای شش گانه بهزیستی روانشناختی ریف است که برای اولین بار توسط ریف(1989) طراحی و ساخته شده است. این مقیاس 14 جمله ای در یک درجه بندی لیکرتی روابط فرد با دیگران را به روش خود گزارش دهی مورد ارزیابی قرار می دهد. در این مقیاس 7 جمله در بر گیرنده تعاملات و ارتباطات مثبت با دیگران است و 7 جمله دیگر تعاملات و ارتباطات منفی را ارزیابی می کند که در نهایت پس از معکوس کردن 7 جمله دوم نمره کلی روابط با دیگران محاسبه می شود. همسانی درونی این مقیاس در پژوهش سگرین و تیلور ( 2007) که برای سنجش روابط با دیگران استفاده شده 89/. گزارش شده است. با توجه به اینکه این پرسشنامه، بر اساس پرسشنامه ریف( 1989) طراحی شده، بنابراین از روایی لازم برخوردار است. همچنین نتایج بدست آمده از الگوی تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار لیزرل، حاکی از تایید سوالات پرسشنامه است. این آزمون توسط ( دکتر بیانی، کوچکی و بیانی) در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزاد شهر هنجار یابی شد. در یک بررسی توصیفی- مقطعی 145 دانشجوی دانشگاه آزاد واحد آزاد شهر ( 96 زن و 49 مرد) که به روش نمونه گیری طبقه ای- تصادفی انتخاب شده بودند به سوالات این مقیاس پاسخ دادند. داده ها به کمک روشهای آماری توصیفی و ضریب همبستگی تحلیل شدند. ضریب پایایی به روش بازآزمایی مقیاس به زیستی روانشناختی ریف 82/0 و خرده مقیاس روابط با دیگران 77/0 بدست آمد ( بیانی، کوچکی و بیانی، 1387).

ابزار اندازه گیری…………………………………………………………… 65
پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه………………………………….. 66
مقیاس روابط با دیگران……………………………………………………. 67
روش تجزیه و تحلیل داده ها………………………………………………. 68

فصل چهارم

آزمون فرضیه اول…………………………………………………………….. 75
آزمون فرضیه دوم…………………………………………………………….. 76

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل پنجم

بحث و نتیجه گیری……………………………………………………………. 78
بحث و بررسی یافته های پژوهش………………………………………….. 79
فرضیه اول:……………………………………………………………………… 79
فرضیه دوم ……………………………………………………………………..: 79
محدودیت ها……………………………………………………………………. 80
پیشنهادها………………………………………………………………………. 82
پیشنهادهای کاربردی…………………………………………………………… 82
پیشنهادهای پژوهشی………………………………………………………… 82
فهرست منابع………………………………………………………………….. 83
پیوست………………………………………………………………………….92



بلافاصله بعد از پرداخت به ایمیلی که در مرحله بعد وارد میکنید ارسال میشود.


فایل pdf غیر قابل ویرایش

قیمت25000تومان

خرید فایل word

قیمت35000تومان