انتخاب صفحه

فهرست مطالب
فصل اول:چهارچوب پژوهش

اختلال درخودماندگی (اتیسم ) یک اختلال رشدی- عصبی ویژه با هزینه های گزاف برای جامعه و همچنین بیماران و خانواده های آنهاست . اغلب این افراد آسیبهای مادام العمر در عملکرد اجتماعی و زبان دارند و فقط درصد اندکی از این افراد توانایی زندگی و کار به طور مستقل را دارند)وبستر ،پاتر ،2008).
تماس چشمی یک عامل اساسی برای ارتباط اجتماعی مناسب بین افراد است. ما از کودکی یاد گرفته ایم زمان محاوره و ارتباط با دیگران جهت نشان دادن مشارکت در گفتگو به چشمان فرد نگاه کنیم(بهار و همکاران ،2010به نقل از رامشینی،1390). بنابراین رفتار تماس چشمی می تواند یک مدل بسیار خوب برای بررسی مکانیزم های اصلی و رشد ارتباط و تعامل اجتماعی در کودکان عادی و درخودمانده باشد (سنجو ، 2009). بر اساس پژوهش های عصب شناختی الگوی غیر عادی تماس چشمی در افراد درخودمانده می تواند با مشکلاتشان در پردازش انواع دیگر اطلاعات اجتماعی همچون هویت و شخصیت ارتباط داشته باشد . برای نمونه چندین پژوهش گزارش دادند که فعالیت ضعیف شکنج مخروطی در طول پردازش چهره در افراد درخودمانده می تواند تا حدی به کاهش خودبخودی تمرکز چشم ها نسبت داده شود ( دالتن ، ناکویز ، الکساندر ، داویدسون ،2007) و عدم تمرکز صحیح چشم ها در افراد درخودمانده نتیجه سطح غیر عادی فعالیت شکنج مخروطی می باشد ( هادجی ، جوزف ، اسنایدر ، فلاسبرگ ،2007).
پردازش تماس چشمی به طور بالقوه یک سیستم ایده آل برای مطالعه مبانی عصبی ، شناختی و رشدی ارتباط و تعامل اجتماعی نابهنجار در افراد در خودمانده می باشد ، به همین دلیل است که الگوی غیرعادی نگاه کردن متقابل و تماس چشمی در میان افراد با اختلال درخودماندگی به عنوان یک آسیب کیفی در تعامل اجتماعی محسوب می گردد( سنجو 2009).
در نتیجه تمرکزهای خودبخودی بر چشم ها در برقراری تماس چشمی حیاتی و مهم است و این اطلاعات به طور قوی ارتباط بین توانایی برقراری تماس چشمی و پردازش اطلاعات اجتماعی دیگر را مطرح کردند، بنابراین پردازش تماس چشمی غیرعادی ممکن است در رفتار پیگیری چشمی غیرعادی که به صورت رایج در افراد با درخودماندگی مشاهده می شود مؤثر باشد(پترسون ، اسلاگتر ،2009).
با توجه به اینکه توانایی برقراری تماس چشمی و پردازش چهره برای رشد اجتماعی افراد و بخصوص افراد درخودمانده حیاتی و مهم است(گریس ، هالیت ، فارونی، بارون کوهن،بولتن ،جانسون ،2005) و کانال ارتباطی مهمی در زمینه تبادل هیجانها و دیگر حالتهای روانی انسان به شمار می رود بنابراین در این پژوهش برای اولین بار به بررسی تاثیر روش های برجسته سازی چهره بر افزایش تماس چشمی کودکان درخودمانده می پردازیم .

بیان مسأله
چهره ها، کانالها و مسیر های غنی اطلاعات شخصی هستند و افراد عادی در طول یک رویارویی کوتاه به سرعت و به صورت خودکار مجموعه ی پیچیده ای از اطلاعات چهره، تشخیص حالتهای هیجانی و عاطفی و اغلب یادآوری بعدی چهره را دریافت می کنند(گلارای ، اسپکتو ر، ریس ،2006)
پژوهش های عصب شناختی نشان دادند که کودکان با اختلال درخودماندگی بر خلاف کودکان عادی به وسیله ی محرک های اجتماعی جذب نمی شوند که یکی از دلایل احتمالی این مسأله می تواند این باشد که سیستم نورونهای آینه ای همانند کودکان عادی در این کودکان شکل نگرفته است(هافستن ، یولیگ ، عادل ، کچوخوآ ،2009). علت شناسی اجتماعی درباره ی درخودماندگی شامل تماس چشمی غیر عادی و تأثیر ناکافی حالت ها و هیجانات است. در بررسی ادراک اجتماعی افراد درخودمانده مشخص شده است که این افراد چهره ها را به گونه ای متفاوت از افراد عادی پردازش می کند. چندین پژوهش در حیطه ی پیگیری چشمی ناهنجاری هایی را در پیگیری دیداری چهره ها در افراد درخودمانده نشان داده است(تسا ، فالک ، هافستن،2008).
کلین و همکارانش(2004) در یک بررسی نشان دادند که افراد درخودمانده رویدادهای اجتماعی را به شیوه های انحرافی بررسی می کنند و در مقایسه با افراد عادی تمرکز بیشتری را بر دهان، بدن و اشیاء نسبت به چشم ها انجام می دهند.

مقدمه………………………………………………………………….. 1
بیان مسأله……………………………………………………………. 2
ضرورت واهمیت پژوهش……………………………………………… 5
هدف پژوهش ………………………………………………………….6
فرضیه پژوهش………………………………………………………… 6
تعریف نظری وعملیاتی مفاهیم اختصاصی پژوهش………………. 6

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فصل دوم:پیشینه ی پژوهش

مقدمه
درخودماندگی اختلالی است که با آسیبهایی در رفتار اجتماعی و ارتباطی ، رفتارها و علایق محدود و تکراری مشخص می شود . اگرچه تنوع زیادی در نشانه ها و عملکرد هوشی در میان افراد درخودمانده تشخیص داده شده است ولی تمام این افراد مشکلاتی در تعامل اجتماعی همچون : استفاده از تماس چشمی ، شرکت در تعاملات متقابل و پاسخ دادن به احساسات و هیجانات دیگران را دارند . آسیب های اساسی همانند فقدان توجه به دیگران و نقص در نام گذاری افراد اغلب در سال اول زندگی و آسیب های آشکار در تعامل اجتماعی ، تماس چشمی، توجه مشترک، تقلید، پاسخ به هیجانات دیگران و پردازش چهره در 2 تا 3 سالگی نمایان می شوند(داوسن ، وب و پارتلند ،2005).
این اختلال مشهورترین اختلال در بین اختلال های فراگیر رشد است. بر اساس راهنمای تشخیص و آماری اختلال های روانی( ویرایش چهارم-تجدید نظرشده) نابهنجاری هایقابل توجه در ارتباط، تخریب کیفی درتعامل اجتماعی و محدودیت چشمگیر فعالیت ها و علایق از مشخصه های اصلی این اختلال است(ماتسون ، لووالو ،2009).متوسط شیوع این اختلال 22 مورد در هر 10000 نفر است و میزان شیوع آن در پسران 4 تا 5 برابر دختران می باشد(ساراسینو ،نوزورسی ، استیمن ، رسینگر ،فومبن 2010).
در حیطه رشد اجتماعی کودکان درخودمانده، محدودیت ها و نقایص عمده ای نظیر فقدان ارتباط چشمی دو جانبه، محدودیت لبخند اجتماعی، علاقه و گرایش محدود به چهره انسانها، نا خوشایندی نسبت به برقراری تماس بدنی، پیگیری چشمی اندک نسبت به اطرافیان، محدودیت در درک دیدگاه دیگران، ناکامی در به اشتراک گذاشتن لذت و نقص و محدودیت در بازی مشارکتی وجوددارد(پرلوک ،پرندویل ،یوین ،2006).
درخودماندگی، مجموعه سندرم های رشدی – عصبی با ریشه های نیرومند ارثی و چند ژنی است که احتمال وقوع آن در خانواده دارای کودک درخودمانده خیلی زیاد است(بارون کوهن ، ویل رایت ،2004).
سه نظریه روان شناختی عمده وجود دارد که هر یک بخشی از ابعاد درخودماندگی را تبیین نموده اند. این نظریه های روان شناختی پیشنهاد می کنند که افراد مبتلا به درخودماندگی در سه حیطه عمده شناختی نظریه ذهن ، کنش های اجرایی و انسجام مرکزی مشکلات فراوان دارند(پلیکانو ،2010).
با توجه به آسیب های زیادی که در افراد درخودمانده مشاهده می شود، نا بهنجاری های تماس چشمی در اولین گزارش های مربوط به این اختلال بیان شده است، این افراد دامنه ای از مشکلات پردازش تماس چشمی را نشان می دهند که اگر این نابهنجاری های تماس چشمی از اوایل زندگی وجود داشته باشند، احتمالا پیامد های رشدی عمده ای را در روابط اجتماعی افراد درخودمانده خواهد داشت(گریس ،2005). چراکه پژوهش های انجام شده نشان می دهد که تماس چشمی باعث فراهم آوردن اطلاعات،ایجاد روابط منظم و تسهیل اهداف کار می شود که در مورد کودکان درخودمانده صدق نمی کند(ویسر ،پاولی ،آلپرس و میوهل برجر ،2009 به نقل از رامشینی 1390).

تماس چشمی و پردازش چهره
توانایی تشخیص و پردازش چهره در 6 ماه اول زندگی پدیدار می شود و به دلیل اینکه که چهره ها اطلاعات مهم غیرکلامی را برای ارتباط و بقا فراهم می کنند از اهمیت ویژه ای در رشد نوزادان برخوردار هستند. به همیندلیل ارتباط یک عامل مهم هنگام کار با کودکان درخودمانده است چرا که یک سوم تا نیمی از این کودکان رشد گفتار طبیعی که بتوانند نیازهای ارتباطی شان را برآورده کنند را دارا نمی باشند،این کودکان به دلیل فقدان تعامل اجتماعی مناسب همواره مشکلاتی را در اجتماعی شدن دارند. به همین دلیل سبک ارتباطی این کودکان معمولا یک سویه است، آنها ارتباط برقرار می کنند تا نیازهای خود را ابراز کنند و به ندرت سخن می گویند تا در افکار،تجربه ها و احساسات دیگران سهیم شوند. به طور کلی کودکان درخودمانده رابطه متقابل که ویژگی بیشتر گفتگو ها و تعاملات اجتماعی است را نشان نمی دهند(لیانیز و همکاران،2010).
چهره ها در ایجاد و تداوم روابط اجتماعی به مثابه یک کلید طلایی هستند، به همین دلیل است که تشخیص و شناخت چهره برای موفقیت در روابط میان فردی حیاتی و مهم است، برای کودکان درخودمانده تجربه کردن چهره ها خیلی نادر است که همین امر می تواند علت اجتناب از نواحی چشم ها و عدم رشد صحیح پردازش چهره در این کودکان باشد(بتی ، میوکس ، ویتمیر ، راگ ، تیلور ،2011).
بسیاری ازآسیب های اجتماعی اولیه درخودماندگی همانند تماس چشمی، توجه مشترک ، پاسخ به احساسات دیگران و پردازش چهره درگرایش و پردازش اطلاعات دریافتی ار چهره ها تأثیر می گذارند. همچنین آسیب ها در پردازش چهره ممکن است نقص بنیادی و اساسی در بدکاری سیستم عصبی داشته که خود متضمن آسیب در شناخت اجتماعی کودکان درخودمانده است چون چهره ها در رشد نوزادان از اهمیت ویژه ای برخوردارند و اطلاعات غیرکلامی را برای ارتباط و بقا فراهم می کنند .سیستم های عصبی که باعث توانایی پردازش چهرهمی شوند، خیلی زود در زندگی فرد بوجود می آیند(داوسن ، سارا جین وب و جیمز پارتلند،2005). بنابراین قفدان علاقه به چهره در 6 ماه اول زندگی در کودکان درخودمانده یکی از نشانه های پیشگو برای تشخیص ها و ارزیابی های بعدی است(میو ، پانا ،آورام ،2012). پس بر این اساس آسیب ها در پردازش چهره ممکن است یکی از نشانه های اولیه رشد نابهنجار مغز در کودکان درخودمانده باشد (داوسن ، سارا جین وب و جیمز پارتلند،2005).

مقدمه………………………………………………………………….. 19
تماس چشمی وپردازش چهره……………………………………… 21
تماس چشمی و پردازش هیجانی………………………………….. 24
مبانی نظری وعصب شناختی درباره تماس چشمی…………….. 26
روشهای مداخله در تماس چشمی……………………………….. 28

فصل سوم: روش پژوهش

پرسشنامه ارتباط اجتماعی (SCQ) یک ابزار غربالگری 40 سوالی، با تکیه بر پاسخ والدین است که بر اساس علامت شناسی اختلالات طیف درخودماندگی(ASD) طراحی شده است . سوالات به صورت (بله یا خیر)، و عموما به وسیله والدین یا سایر افرادی که از کودک مراقبت می کنند در کمتر از 10 دقیقه، پاسخ داده می شوند. نمره گذاری این آزمون کمتر از 5 دقیقه، زمان می برد. این آزمون برای کودکان دارای سن تقویمی 4 سال و بالاتر، و با سن عقلی حداقل 2 سال قابل اجرا است . یافته های مربوط به ADI-R مبین این است که می توان سن استفاده از این ابزار را تا سن تقویمی 2 سال پایین آورد، به شرط این که آزمودنی دارای سن عقلی بالاتر از 2 سال باشد(روتر و همکاران به نقل از ساسانفر،1385).

برای بررسی و توصیف وضعیت عمومی و برآوردی از شدت اختلال کودکان درخودمانده، از پرسشنامه ارتباط اجتماعی استفاده شد. ویژگی های روان سنجی این آزمون به گونه ای است که میانگین روایی توافقی SCQ با ADI_R برابر 8/70% گزارش شده و نیز همبستگی درونی این آزمون از طریق ضریب آلفا از 84% تا 93% گزارش شده است(ساسانفر،قدمی،1384). همچنین نیوشیفر و همکارانش حساسیت آزمون SCQ را 63% و اختصاصی بودن آن را 90% گزارش کرده اند(به نقل از ویگینز،2005).

بعد از آنکه والدین پرسشنامه را تکمیل کردند، نمره گذاری طبق دستور انجام می شود.ماده «1» مشخصا در مورد اینکه کودک کلام دارد یا نه، سوال می کند و نمره ای به آن تعلق نمی گیرد. برای سوالات 40-2 بر اساس بله و خیر، به تناسب نمره ی «0» و «1» داده می شود. پاسخ به سوال «1» تعیین می کند که در محاسبه ی نمره نهایی، چه سوال هایی باید منظور شود، به این معنا که اگر پاسخ ماده «1» بله باشد، مجموع نمره های سوال های 40-2 محاسبه می شود و اگر پاسخ آن خیر باشد، فقط سوالات 40-8 برای نمره گذاری به کار برده می شود. برای جمع بندی نمره نهایی، باید به این شکل عمل کرد که به سوال های 18-2 که به آنها پاسخ «بله» داده شده، یک نمره تعلق می گیرد، غیر از موارد 2 و 9 که برای پاسخ منفی به آنها ، یک نمره منظور می شود و از سوال 19 تا 40 تمام سوال ها در صورتی که به آنها پاسخ «خیر» داده شده باشد، یک نمره می گیرد(ساسانفر،قدمی،1384).

روش پژوهش………………………………………………………….. 30
جامعه آماری…………………………………………………………… 30
نمونه و روش نمونه گیری…………………………………………….. 30
ابزار پژوهش……………………………………………………………. 31
پرسشنامه ارتباط اجتماعی (SCQ) ا………………………………..31
مقیاس درجه بندی درخودماند.ی کودکی(CARS):ا………………. 32
روش گردآوری اطلاعات………………………………………………..33
روش تجزیه وتحلیل داده ها………………………………………….. 34

فصل چهارم :یافته ها

مقدمه…………………………………………………………………..27
آزمودنی اول…………………………………………………………….27
برنامه آموزشی…………………………………………………………29
آزمودنی دوم…………………………………………………………….34
آزمودنی سوم…………………………………………………………..40
آزمودنی چهارم…………………………………………………………46
آزمودنی پنجم………………………………………………………….52

فصل پنجم:بحث و نتیجه گیری

در این فصل ابتدا به بحث و بررسی در مورد نتایج حاصل از پژوهش می پردازیم و در ادامه آن محدودیت ها و پیشنهادهای پژوهش را ارائه می کنیم .
فرضیه ی پژوهش : آیا برجسته سازی چهره بر میزان تماس چشمی کودکان درخودمانده موثر است ؟
در پژوهش حاضر از روش های مختلف برجسته سازی چهره با تاکید بر نواحی چشم ها که با روش های مداد-کاغذی شروع و با روش های فردی و گروهی دیگر به منظور افزایش میزان تماس چشمی کودکان درخودمانده انجام شد.
ارتباط در زمینه ی کار با کودکان درخودمانده همواره یکی از مولفه های مهم به شمار می رود و از آنجایی که چهره ها در ایجاد یک ارتباط کارآمد کلید محسوب می شوند، مداخلات در زمینه تسهیل ارتباط در افراد درخودمانده از ضروریات برنامه های آموزشی و توانبخشی به شمار می رود. چرا که با توجه به نتایج اکثر پژوهش های انجام شده در حوزه کودکان درخودمانده، این افراد در تجربه کردن چهره های دیگران ناتوان هستند. حال هدف کلی تری که ما در این پژوهش بعد از افزایش میزان تماس چشمی به دنبال بهبود آن بودیم، تسهیل فرایند ارتباطی و مهارتهای اجتماعی در کودکان درخودمانده بود.
در این پژوهش ما با استفاده از روش های برجسته سازی چهره، شاهد افزایش تماس چشمی در آزمودنی ها بودیم که در توجیه این کار باید گفت علت اثربخشی روش های برجسته سازی چهره بر افزایش میزان تماس چشمی ، محتوای آموزشی روش ها و ارائه چهره ها به عنوان یک محرک دیداری بوده است. از آنجاییکه این روش ها به عنوان یک برنامه آموزشی و توانبخشی درباره تماس چشمی مطرح بودند و روند ارتباط با فرد مقابل نشان می دادند و نهایتا اینکه این ارتباط، پیامد خوشایندی را به دنبال داشته، باعث جلب توجه و برقراری تماس چشمی شده است.
نکته قابل ذکر دیگر در زمینه اثربخشی این روشها در کودکان درخودمانده، پردازش چهره ها در این کودکان است چرا که آسیب های ویژه اولیه در پردازش چهره سرانجام به فقدان علاقه اجتماعی منجر می شود(گلارای،2006).به خاطر تأثیری که چهره ها در فرایند ارتباط دارند، آموزش کودکان درخودمانده برای گرایش بیشتر به چهره ها و بخصوص نواحی چشم ها می تواند کانال ارتباطی مهم در زمینه هیجانات، حالت های روانی،هویت و جنسیت را فراهم آورده و از طریق آن خیلی از هیجانات مثبت و منفی را که این کودکان از تجربه کردن آنها بی بهره هستند به آنان ارائه داده تا بتوانند در زمینه پردازش هیجانی نیز عملکرد مثبتی داشته باشند. حال با این تفاسیر چون روش های برجسته سازی چهره موجب شده تا ارتباط برقرار شده در زمان آموزش پیامد های خوشایندی به دنبال داشته باشد، باعث جلب توجه و برقراری تماس چشمی بیشتر و بهتری در کودکان در خودمانده شده است.

مقدمه ……………………………………………………………………59
محدودیتها ……………………………………………………………….70
پیشنهادها………………………………………………………………. 62
منابع…………………………………………………………………….. 72
پیوست………………………………………………………………….. 68

برای دانلود رایگان قسمت های بیشتراز فایل به انتهای مطلب مراجعه کنید

فهرست جداول

جدول(4-1) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی درمرحله خط پایه…. 37
جدول(4-2) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هرپنج جلسه………… 40
جدول (4-3): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی درمرحله پیگیری…….. 41
جدول(4-4) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی در مرحله خط پایه…. 43
جدول(4-5) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هر پنج جلسه…………. 45
جدول (4-6): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی در مرحله پیگیری…….. 47
جدول(4-7) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی درمرحله خط پایه….. 49
جدول(4-8) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هرپنج جلسه…………. 51
جدول (4-9): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی درمرحله پیگیری……. 53
جدول(4-10) : پنج جلسه ثبت داده های رفتارتماس چشمی در مرحله خط پایه….. 55
جدول(4-11) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هرپنج جلسه ……….57
جدول (4-12): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی در مرحله پیگیری….. 59
جدول(4-13) : پنج جلسه ثبت داده های رفتاری تماس چشمی درمرحله خط پایه… 61
جدول(4-14) : پنج جلسه ارزیابی رفتار تماس چشمی بعد از هر پنج جلسه………. 63
جدول(4-15): پنج جلسه ثبت داده های رفتار تماس چشمی درمرحله پیگیری…….. 65

فهرست نمودارها

نمودار (4-1) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه…………. 29
نمودار (4-2) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی…………… 40
نمودار (4-3) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری…………… 42
نمودار (4-4) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه………….. 44
نمودار (4-5) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی…………… 46
نمودار (4-6) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری…………… 39
نمودار (4-7) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه………….. 50
نمودار (4-8) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی………….. 52
نمودار (4-9) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری…………… 54
نمودار (4-10) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه…………. 56
نمودار (4-11) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی………….. 49
نمودار (4-12) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری………….. 60
نمودار (4-13) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه خط پایه………… 62
نمودار (4-14) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه ارزیابی…………. 64
نمودار (4-15) ثبت فراوانی برقراری تماس چشمی در پنج جلسه پیگیری………….66



بلافاصله بعد از پرداخت به ایمیلی که در مرحله بعد وارد میکنید ارسال میشود.


فایل pdf غیر قابل ویرایش

قیمت25000تومان

خرید فایل word

قیمت35000تومان